Sla over naar de inhoud

Nigga, pimpa n philosopha

DJay: Who’s this niggah?films-hustle-flow-20050720061722197-400x242
Key: That’s Shelby, he plays piano in my church. I thought he could help us develop your sound.
DJay: You know he’s white, right?
Key: Naw, he just light-skinned.

Quentin Tarantino zou trots zijn de dialogen in Craig Brewer’s film Hustle & Flow. DJaay, een pooier, praat tegen zijn belangrijkste teef, met woorden die rechtstreeks uit de buiken van Max Scheler, Arnold Gehlen of Helmuth Plessner zouden kunnen stammen (maak je geen zorgen als je ze niet kent, ik ken ze ook niet). Het gaat over de mens die – in tegenstelling met de hond – verjaardagen heeft en weet dat ie gaat sterven.

DJay, brengt zijn dagen door in zijn Chevy Nova, wachtend op klanten voor zijn bitch, in een ‘hood’ in Memphis. Zij is zijn ‘primary investor’, eigenlijk in kutkapitaal, verteerd door haar onmogelijkheid om een droom te hebben. Hij is op de leeftijd waarop zijn vader aan een hartaanval is gestorven, leeft in een krot en vraagt zich af wat met zijn jeugddromen is gebeurd. Midlifecrisis in het getto, bro.

Published inUncategorized

Laat als eerste een reactie achter

    Geef een reactie