Skip to content

Tag: Israël-lobby

Waarom Palestina-supporters ook mensenrechten hebben

Op 10 december staat de wereld stil bij mensenrechten, maar één schending blijft systematisch buiten beeld: de aantasting van de rechten van Palestina-supporters in opiniestukken. Zij worden geregeld, zonder enig bewijs, weggezet als antisemieten. Dat is een ernstige beschuldiging: het gaat om een strafbaar feit en dus om smaad en laster.

Antisemitisme is racisme en racisme draait om het ontnemen van rechten op basis van vermeende biologische kenmerken. Wie iemand van antisemitisme beschuldigt, moet aantonen dat Joden door die uiting daadwerkelijk rechten verliezen. Toch worden deze beschuldigingen vaak uitsluitend gebaseerd op drogredenen en feitelijke onjuistheden. Daarmee worden de mensenrechten van Palestina-supporters zelf geschonden.

Waarom de term ‘Enige democratie in het Midden-Oosten’ misleidt

Pieter Klok, hoofdredacteur van de Volkskrant, trapt opnieuw in een drogreden van de Israël-lobby: dat Israël een democratie zou zijn. Daarmee herhaalt hij een klassieke drogreden van Israël-supporters.

Vandaag zocht ik in LexisNexis op de term “enige democratie in het Midden-Oosten” en vond 741 artikelen, grotendeels afkomstig van Israël-supporters. Dit is een retorische truc. Zij gebruiken deze uitdrukking om het publiek op twee manieren te manipuleren:

1. Door Israël als superieur en de Palestijnen als inferieur neer te zetten, wekt men de indruk dat Israël recht heeft op de bezette gebieden.
2. Democratie wekt vertrouwen. Wie Israël als democratie ziet, gelooft sneller dat zijn daden legitiem zijn, ook wanneer het mensenrechten schendt of het internationaal recht overtreedt. Democratieën zouden immers geen oorlogsmisdaden plegen.

Opinieredacties zouden zulke evidente drogredenen uit ingezonden stukken moeten verwijderen. Deze retoriek misleidt het publiek, beïnvloedt regeringen die beslissingen nemen ten nadele van Palestijnen en stuurt zelfs journalisten, die vervolgens binnen het frame van Israël-supporters naar het conflict kijken.

Freek Vergeer’s genetische ad hominem

Freek Vergeer (CIDI) pleegt in de Volkskrant een genetische ad hominem. Hij beweert dat jongeren met een migratieachtergrond zich identificeren met de Palestijnen en Israël slechts zien als een westers project dat voortkomt uit Europees schuldgevoel. Daarmee impliceert hij dat hun standpunt ongeldig is, simpelweg omdat hun ouders tijdens de Tweede Wereldoorlog niet in Nederland woonden.