Jolande Withuis is een islamofoob.
Politiek, filosofie, argumentatie, internationaal recht
Jolande Withuis is een islamofoob.
Toen Twitter Geert Wilders schorste, uitte columniste Emine Ugur kritiek op de drogreden van Dominique van der Heyde, chef politieke redactie van de NOS. Van der Heyde tweette: “Geert Wilders speelt al ruim 18 jaar een rol in onze democratie. Of je zijn mening nu wel of niet op prijs stelt, hij vertegenwoordigt veel Nederlandse kiezers.” Het is een drogreden omdat het irrelevant is hoeveel volgelingen een politicus heeft. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens vindt juist dat hoe meer bereik iemand heeft, hoe minder haat hij mag zaaien.
In zijn column beweert Arthur van Amerongen dat islamofobie niet bestaat en dat Erica Renkema slechts een grapje maakte dat moslima’s in boerka’s pinguïns zouden zijn. Dit is onjuist.
“Kritiek op islam blijft grootste taboe in Nederlandse media,” schreef Angela de Jong in het Algemeen Dagblad en het klonk in mijn oren absurd, want ik had ooit in LexisNexis (elektronische krantenbak) op “islam” gezocht en 666 artikelen gevonden, in voorgaande 7 dagen.
In een Bosnische kroeg vroeg een Amerikaanse journalist een Servische collega wie de grootste Servische serieverkrachter was in hun burgeroorlog. ‘Gruban Malic,’ antwoordde de Serviër en de Amerikaan gaf de informatie door aan het Joegoslavië-tribunaal. Gruban verscheen op posters met de meest gezochte oorlogsmisdadigers en de Joegoslaven hebben goed gelachen, want hij was een fictief personage uit een roman.
Bikini’s zijn onderdrukking. De vrouw kiest niet vrij voor de bikini, maar is gedwongen door de achterlijke christelijke cultuur. Zij is preuts en schaamt zich als gevolg van eeuwenlange indoctrinatie door de mythe van Adam en Eva, die zich plotseling voor hun naakte lichaam schaamden, na het bijten in een appel. Het is dus hoogtijd om vrouwen te bevrijden en de bikini te verbieden. Alle vrouwen moeten voortaan naakt op het strand.
Veel islamcritici achten het Westen superieur, want moslims zouden denken met de logica van 1400 jaar geleden. Ik toetste de argumenten in drie opiniestukken over het TV-programma Zomergasten met Dyab Abou Jahjah. Hoe rationeel is de Westerling zelf?
In zijn stuk van 10 mei 2016 in de Volkskrant, beweert Jan Jaap de Ruiter dat het Westen naar moslims luistert. Ik zal het tegendeel bewijzen.
In zijn stuk van 22 april, beweert Jonathan van het Reve dat satire – in een vrij land – volstrekt onbeperkt moet zijn. Dit blijkt onjuist als we bewust worden dat satire bedoeld is om macht te nivelleren en fouten te corrigeren.
De Islam is zoals voetbal: iedereen langs de lijn weet het beter dan de spelers in het veld. Vooral de columnisten. Zij weten bij elke denkbare situatie hoe de moslim zou denken en reageren. Neem bijvoorbeeld Jan Dijkgraaf in Metro. Hij schreef over een initiatief van Lies Roest van GroenLinks in Rotterdam, om een regenboogzebrapad te maken bij het Centraal Station of op de Coolsingel. Maar toen had Dijkgraaf nog 48 van zijn 99 woorden over om zijn babbelquotum te halen. Dus zoog hij iets over de moslims uit zijn duim:
“Benieuwd of NIDA, de islamitische partij die met twee zetels in de Rotterdamse raad zit, het voorstel gaat steunen. Want Nourdin El Ouali en Aydin Peksert (ja, tuurlijk, ik moest hun namen ook opzoeken) kunnen toch moeilijk tegen zo’n visuele verbeelding van Artikel 1 van de Grondwet zijn?”
De marcherende wereldleiders in Parijs leven in ontkenning. Want niet de moslim is het probleem, maar de Westerse mentaliteit.
Iraanse agenten ontvoerden Pia Dijk, brachten haar naar een geheime plek in Kongo en martelden haar eindeloos. Ze lieten haar verkrachten door een junkie met aids, ze hielden haar wakker, of voor weken in het donker opgesloten, poepten op haar, speelden Russisch roulette met een loop tegen haar hoofd en meer.
PVV-kamerlid Machiel de Graaf beweerde gisteren in de Tweede Kamer dat moslims de Nederlandse eigenheid, identiteit en cultuur via immigratie en de baarmoeder ‘om zeep helpen’:
“De scholen zien een lawine aan kinderen tegemoet die vernoemd zijn naar Mohammed. We gaan het meemaken dat de meerderheid van alle kinderen op school islamitisch is… De naam Mohammed, met alle vervoegingen zoals Moehammad, Moehammed of Mahmoed, was in 2013 de één na populairste geboortenaam.”
Laten we dit controleren. Ik heb De Graaf gevraagd waar de cijfers vandaan komen en hij verwees me naar het Meertens Instituut en de Sociale Verzekeringsbank. Ik heb de PDF van de Verzekeringsbank gedownload en – verrek – het klopt. Alle 36 verbuigingen van Mohammed tellen 739 geboren jongens en de naam staat op de tweede plek, na Sem met 740.
Thierry Baudet wil generaliseren. Over de islam. Goed plan zou ik zeggen, maar dan moet hij ook goed generaliseren. Want als hij over het weer wil generaliseren en daarna zegt hij dat het altijd en overal regent, dan is hij bezig met een haastige generalisatie. En dat doet Baudet ook in zijn column in het NRC. Door ruimtegebrek zal ik slechts zijn eerste stelling weerleggen. In zijn stuk noemt Baudet drie ‘fundamentele’ verschillen tussen islam en christendom. “Verschillen die de islam problematischer maken; moeilijker in te passen in een democratie.”
Het eerste verschil is dat:
“In de islam is de Koran het woord van God zelf. Het zou zijn gedicteerd aan de moslimprofeet Mohammed, die deze goddelijke woorden nauwgezet liet neerschrijven. Het geschrift geniet om die reden de status van onfeilbaarheid en dient letterlijk te worden begrepen. Door deze opvatting over de aard van het heilige boek wordt herinterpretatie en relativering onmogelijk .
Het christelijke Nieuwe Testament zit anders in elkaar. Het is geschreven door een aantal mensen van vlees en bloed die daarin hun eigen visie op Jezus hebben neergelegd. Het boekwerk is niet het woord van God zelf, maar slechts een getuigenis over de gebeurtenissen rondom Jezus. Die getuigenissen zijn feilbaar en spreken elkaar tegen, en anders dan de islam is een minder letterlijke uitleg daardoor vanuit het wezen van het christendom gemakkelijk te rechtvaardigen.”
In januari al reageer ik op een blog van Peter en corrigeer een paar van zijn stellingen. Een citaat is zodanig afgekort dat Tariq Ramadan…