Geert Wilders wil vier keer per jaar referenda in Nederland houden. Goed plan zou ik zeggen, als je Henk en Ingrid maar op mijn intelligentie- en kennisniveau brengt. Want het volk is dom, bewijst alle wetenschap.
‘Je wordt bij de Politie gesommeerd,’ riep de hotelreceptioniste op een avond. Het was kort voor de anticommunistische revolutie onder dictator Ceausescu. Als bellboy bij een hotel in een skioord moest ik ’s avonds ‘Het Boek’ bij de politie brengen. Maar dit had ik die avond al gedaan, dus ik begon onrustig te worden. Want de polizei was niet je vriend, je stak de straat over als je een agent in de verte zag. Als je onvrijwillig bij het bureau moest komen, stond je zoals Alice voor het konijnenhol.
Ik was 16 en schoor mijn kop kaal, onder communistische dictator Ceausescu. De schooldirectrice vond mijn coiffure een ‘misdaad tegen de socialistische revolutie’ en het feit dat ik het logische verband tussen kaalheid en revolutie niet wilde begrijpen, was een daad van zieke rebellie.
Later stak ik een veiligheidsspeld door mijn oor, droeg een broek volgens mijn eigen design en een Pink Floyd tas. Mijn tenue – filosofeerde de polizei met een knuppel in een politiekelder – was in strijd met de revolutie.
Zo ontdekte ik de toverkracht van het woord ‘revolutie’. Zodra ambtenaren ‘revolutie’ riepen, wonnen zij het argument met 10-0. Het was dé troefkaart in elk mogelijk argument.
Willem-Gert Aldershoff bedacht een mooi argument in een landelijke krant. Stel je voor, zegt hij, dat je bevriend bent met een groep mensen en hun welzijn koestert. Binnen deze groep pleit subgroep A voor beleid X. Subgroep B is daar tegen. Voor jou is het rationeel en moreel om de subgroep te steunen die het beste argument heeft.
Veel islamcritici achten het Westen superieur, want moslims zouden denken met de logica van 1400 jaar geleden. Ik toetste de argumenten in drie opiniestukken over het TV-programma Zomergasten met Dyab Abou Jahjah. Hoe rationeel is de Westerling zelf?
In haar opiniestuk van 27 juni 2016 in de Volkskrant, valt Elise Friedmann een stropop aan.
Volgens haar heeft Israël geen plichten aan Europa, omdat het land geen cadeau van Europa aan de Joden was, als compensatie voor de Holocaust. (Friedmann herhaalt het argument van de Israëlische president Reuven Rivlin voor het Europees Parlement.) ‘Europa heeft geen enkel recht om Israël de maat te nemen en zijn wil op te leggen,’ aldus Rivlin en Friedmann. Dit argument gaat fout om drie redenen.
WTF dacht ik toen Thierry Baudet een link tweette naar een opiniestuk in de New York Times. De auteur, Nicholas Kristof, beweert dat Amerikaanse universiteiten conservatieven discrimineren. Slechts 6 à 11 procent van de hoogleraren in de geesteswetenschappen stemt op Republikeinen; in de sociale wetenschappen tussen 7 en 9 procent. ‘Ik ben het equivalent van iemand die homo was in Mississippi in 1950,’ zegt een conservatieve professor. Verontrustend dacht ik, hier moeten we iets aan doen.
Met het referendum over Oekraïne, testten de rechtspopulisten een nieuw wapen in de strijd om de wereld in een conservatieve heilstaat te veranderen. Zij willen drie rechtse waarden – die in de tijd terrein hebben verloren – doen herleven: hiërarchie, tribalisme en sociaaldarwinisme. Zowel nationaal als internationaal.
De supporters van de Palestijnen roepen al lang dat Israël de grootste schender van VN-resoluties is. De Israël-supporters trekken dan meestal de antisemitismekaart als troef uit de mouw. Ze roepen dat de VN slechts ‘anti-Israël’ resoluties aan neemt en weinig resoluties tegen andere, echte boeven.
Op 26 maart stelde Han ten Broeke Kamervragen over de benoeming van de Canadese Michael Lynk als VN-rapporteur. Lynk gaat rapporteren over mensenrechtenschendingen in de Palestijnse gebieden. CIDI kopte met lichtsnelheid: ‘VN benoemt partijdige mensenrechtenrapporteur. Anti-Israëlische partijdigheid lijkt langzamerhand een voorwaarde voor deze functie.’ Ik ging het factchecken. Vooral omdat ik al boos was dat de Israëlische lobby rechtsgeleerde William Schabas eerder kapot maakte, toen hij voor een dergelijke commissie werd benoemd. Men ging zijn vuilniszakken doorwroeten totdat Schabas er genoeg van kreeg en de functie weigerde. Dit terwijl hij de meest integere, deskundige en gerespecteerde jurist is.
Daar stond hij en beloofde minder Marokkanen in Nederland te ‘regelen’. En na meer dan vijfduizend aangiftes, beriep hij zich nijdig op vrijheid van meningsuiting. Ik was ook tegen zijn eerste proces, want het is altijd eng om iemand monddood te maken. Maar als immigrant vrees ik steeds meer voor mijn welzijn en geloof steeds meer dat slechts de rechter gerechtigheid kan brengen. Waarom? Omdat Wilders vals speelt.
‘Onze manier van leven staat onder druk,’ schreef Halbe Zijlstra op de site van de VVD. Want de moslims bedreigen ‘onze’ liberale waarden. Zij kwamen hier voor ‘ons’ geld en niet omdat ze vervolgd werden; niet omdat ze ‘onze’ normen en vrijheid willen. Om zijn stelling te bewijzen, schrijft Zijlstra onder andere: ‘Denk aan de vele scholen waar men de Holocaust niet of nauwelijks behandelt om daarmee problemen met moslim leerlingen te voorkomen.’ Omdat ik deze zorgwekkende stelling een paar keer eerder heb gehoord, ging ik haar controleren. Hier komen mijn bevindingen.
Journalist Wierd Duk tweette een paar dagen geleden dat ‘die tientallen VN resoluties’ over Israël een ‘farce’ zouden zijn. Niet waar. Je kan stoppen met lezen. Duk tweette dit als weerlegging van een argument en ik wil aantonen dat resoluties relevant zijn voor argumenten over het conflict in Palestina.
Ebru Umar kwam voor Jan Roos op in de NRC. Maar ik zie in haar stuk geen enkel bewijs dat Marokkanen Roos zouden hebben aangevallen en niet andersom, noch zie ik in haar stuk een rationeel argument. Zij veronderstelt slechts dat de Marokkanen fout zijn en Jan Roos de waarheid vertelt, maar onderbouwt haar overtuiging niet. Dus haar betoog is een drogreden, een petitio principii.
De Islam is zoals voetbal: iedereen langs de lijn weet het beter dan de spelers in het veld. Vooral de columnisten. Zij weten bij elke denkbare situatie hoe de moslim zou denken en reageren. Neem bijvoorbeeld Jan Dijkgraaf in Metro. Hij schreef over een initiatief van Lies Roest van GroenLinks in Rotterdam, om een regenboogzebrapad te maken bij het Centraal Station of op de Coolsingel. Maar toen had Dijkgraaf nog 48 van zijn 99 woorden over om zijn babbelquotum te halen. Dus zoog hij iets over de moslims uit zijn duim:
“Benieuwd of NIDA, de islamitische partij die met twee zetels in de Rotterdamse raad zit, het voorstel gaat steunen. Want Nourdin El Ouali en Aydin Peksert (ja, tuurlijk, ik moest hun namen ook opzoeken) kunnen toch moeilijk tegen zo’n visuele verbeelding van Artikel 1 van de Grondwet zijn?”
Joost Niemöller heeft een fetisj voor rassen. Maar hoe wetenschappelijk is wat hij zegt? Een paar dagen geleden schreef hij bijvoorbeeld:
“Dat er zoiets bestaat als ‘rassen’… blijkt voor honderd procent uit het DNA.”
Hij linkte naar een PDF en daar staat het tegenovergestelde:
“Pure races, in the sense of genetically homogenous populations, do not exist in the human species today, nor is there any evidence that they have ever existed in the past.”
Op 20 mei nam de Tweede Kamer de motie van Joram van Klaveren aan, om subsidie te weigeren aan “organisaties die antisemitische propaganda bedrijven.” Goed plan, dacht ik eerst. Want het is niet de taak van de staat om haat te verspreiden. Maar toen las ik de open brief van Bram Moszkowicz op GeenStijl. En na een rits van voor mij onbekende voorbeelden, schreef Bram:
“En ICCO ten slotte – ook geen onbekende hulpclub – ondersteunde ‘Electronic Intifada’, een entiteit die onder meer geweld tegen Joodse burgers rechtvaardigt en een zeer antisemitisch geschrift als ‘De Protocollen van de Wijzen van Zion’ als legitieme bron opvoert.”
Ik zal vandaag aantonen dat de Volkskrant oorlog tegen de Islam voert, of dat men geen verstand heeft van argumentatie.
De Volkskrant doet haar best om te bewijzen dat IS islamitisch is. Niet alleen in passé, zoals Adjiedj Bakas op 21 februari. Maar ook als hoofdboodschap, zoals Paul Brill, die stelde: ‘IS is niet onislamitisch, maar hyperislamitisch.’ Obama riep dat IS onislamitisch is, in zijn oorlogstoespraak, om de Amerikaanse moslims tegen aanslagen te beschermen. Maar de Volkskrant voelde de drang om een blog van Daniel Pipes te vertalen, met de titel ‘Sorry meneer de president, IS is 100 procent islamitisch’.
Iraanse agenten ontvoerden Pia Dijk, brachten haar naar een geheime plek in Kongo en martelden haar eindeloos. Ze lieten haar verkrachten door een junkie met aids, ze hielden haar wakker, of voor weken in het donker opgesloten, poepten op haar, speelden Russisch roulette met een loop tegen haar hoofd en meer.
Hij wordt onderdrukt. Onderdrukt door Zwarte-Piet-haters. Onderdrukt door ‘vergaarbakken van linksigheid’ zoals Pauw en DWDD, met hun ‘orgie van zelfkastijding en masochisme’. Onderdrukt door hun drang om hem schuld aan te praten. Daarom bestijgt Baudet zijn witte onderdanige merrie om een lans te breken voor discriminatie.
Pepijn van Houwelingen beweert in een opiniestuk in de Volkskrant dat Bush, Cheney, Wolfowitz en Rumsfeld van Irak een democratische heilstaat wilden maken. Pardon? Bewijs? Hij voert slechts de autobiografie van Bush en Rumsfeld als bewijs aan. Hoezo is je autobiografie het bewijs van je onschuld?
‘WTF!’, tweette Fleur Agema vandaag. En ik volgde haar link willoos naar de site ‘De Nieuwe Realist’, waar Joost Niemöller explosief kopte: ‘Eindhoven gooit ouderen uit tehuis. Plaatsmaken voor asielzoekers.’ Dit moest ik zeker lezen, want hoe durf je als gemeente ouderen zomaar te verdrijven? Voor buitenlanders? Leest u zelf maar:
‘Het is nog niet openbaar gemaakt, maar het is weldegelijk realiteit. In Eindhoven zet de gemeente ouderen uit het verzorgingshuis de Orangerie, om het dienst te kunnen laten doen als nieuw in te richten asielzoekerscentrum. De LPF Eindhoven stelt er nu vragen over…Het is een schande dat het gebeurt. Maar dat het ook nog eens op achterbakse wijze gebeurt, dat maakt het nog erger.’
Joost Niemöller schrijft al jaren over rassen, genetica en IQ. Je zou zeggen dat hij intussen alle literatuur daarover zou hebben gelezen. Maar zijn stukken bewijzen dat hij niet eens het studiemateriaal van eerstejaars psychologiestudenten heeft gelezen. In zijn nieuwste stuk schrijft hij dat er een complot bestaat van het geheimhouden dat genen een rol spelen bij intelligentie:
“Er hangt een omslag in de lucht. Waar we tientallen jaren geacht werden te vinden dat intelligentie een bijproduct is van opvoeding en onderwijs, en we er van uit moesten gaan dat de mens geboren wordt als een onbeschreven blad, daar wint ook in het maatschappelijk debat voorzichtig de gedachte dat de genetische factor zeer sterk bepalend is… Interessant om te zien dat de BBC, die de politieke correctheid heeft uitgevonden, een driedelige radio uitzending waagt aan dit thema. En waar de gedachte dat genetische factoren kunnen bepalen dat het ene kind slimmer op de wereld komt dan het andere, als… gewoon een aanvaardbare gedachte wordt gepresenteerd. Ik wist niet wat ik hoorde.”
Voor misdaadreporters valt de dood van Els Borst als manna uit de misdaadhemel. De goede reporters gaan meteen op pad, driftig op zoek naar bewijs; hopend op de ultieme scoop; dromend van geld, roem en valentijnskaarten. De andere reporters hangen in hun fauteuil en zuigen uit hun duim. Want één toevalstreffer – zoals bij koffiedikkijken – brengt glorie, ondanks de andere negenennegentig losse flodders.
Gerlof Leistra, van Elsevier, speculeert vanuit zijn fauteuil:
‘Vaak gaat het bij gewelddadige roofovervallen om mobiele dadergroepen uit voormalig Oost-Europa. Ze bereiden hun misdrijven grondig voor en gebruiken geweld als ze betrapt worden.’
Dus hij ziet Oost-Europeanen als de beste verklaring, want andere groepen noemt hij niet.
Een goede debater is een buldog. Hij bijt zich vast in een tennisbal en laat hem nooit meer los. De bal is de stelling in het debat. De ene buldog probeert de bal te beschermen en de opponent wil juist de bal verscheuren. Als ze niet op de bal spelen, zijn ze aan het drogredeneren. Nou hebben VVD’ers Han ten Broeke en Frits Bolkestein zich in het Palestinadebat geworpen, maar ze raken de bal nauwelijks.
Sinds PGGM zakendoen met sommige Israëlische bedrijven wil stoppen, overspoelt men de kranten met boze opiniestukken. Over discriminatie. Waarom ‘boycot’ men Israël maar doet wel zaken met alle andere tirannen? Dít is zeker Jodenhaat, roept men verontwaardigd. Maar deze schrijvers maken een denkfout en hun stelling is onjuist.
Alle kranten liegen. EénVandaag heeft een telefonisch interview met Professor Verene Shepherd gedaan, hoofd van de VN-werkgroep die onderzoek doet naar Zwarte Piet. EénVandaag heeft gezegd dat Shepherd het Sinterklaasfeest wil verbieden, maar dat is niet wat Shepherd zegt. Zij zegt: ‘this practice should stop’. De journalisten hebben ‘party’ gehoord, in plaats van ‘practice’. Lammert de Bruin van EénVandaag:
Rob was vier. Hij trok zijn Ma jankend aan haar rok:
Rob: ‘Maááá, Jantje heeft me afgetuigd!’
Ma: ‘En wat is het probleem?’
Rob: ‘Het doet pijn! Het is onrechtvaardig! Mijn vrijheid en mijn lichaam zijn aangetast!’
Ma: ‘Gisteren hebben ook Pietje en Marinus je in elkaar getimmerd. Kom op, iedereen doet het. Dus wat is het probleem?’
Rob: ‘Ma, je bent de grootste sofiste ooit. Jouw drogreden is een tu quoque: als Pietje en Marinus mij in elkaar beuken, wil dat niet zeggen dat Jantje het ook mag doen.’
Ma: ‘Rob, hier is een goede les voor je. Moraal en logische argumenten zijn voor mietjes; echte mannen troeven anderen af in macht en slinksheid. De morele en juridische wetten moet je in je voordeel buigen terwijl je anderen verleidt om die te respecteren. Je moet doen alsof je die ook trouw respecteert om vertrouwen te wekken, om beter te kunnen misleiden. Maar als je geen kans hebt om gepakt te worden, moet je die regels schenden, doen wat in je voordeel is, ongeacht hoeveel lijken je zal maken. Daarom moet je zo snel mogelijk aan de macht komen, om geen last van regels te hebben. Ik zal je helpen. Straks schrijf ik een anonieme brief aan de schooldirectie dat Jantje, Pietje en Marinus stelen uit de geldkas en andere kinderen verkrachten. En in het weekend gaan jullie met de school rotsen beklimmen. Kieper jij die drie in een ravijn als je het op een ongeluk kan laten lijken. Zo werkt de wereld nu eenmaal.’
In zijn persbericht van vijf december schreef Wilders: “Het Marokkanengeweld is bovendien puur racisme want de slachtoffers zijn zelden of nooit Marokkanen of islamieten.” Dit is hoogstwaarschijnlijk een leugen.
Het gaat slecht met Wilders. Vroeger kon hij vier drogredenen in één minuut produceren, vandaag lukte hem slechts drie drogredenen in één tweet te proppen:
“Israeli-Arab conflict is not about land but ideological. Look at Gaza: disengagement 2005 worsened violence. Solution: Jordan is Palestine!”
In het begin schreven de overwinnaars de geschiedenis. Later kwamen er professionele historici. Nu – in de postmoderne chaos – wordt geschiedenis gemaakt door de grootste monden. Zoals Max Pam en Theodor Holman. En de krant van bijna wakker Nederland.
Dit is de geschiedenis van de slechte David (Dries Van Agt) die de goede Goliath (Israël) ging vernietigen. Bewapend met een PowerPointje, trok David ten strijde tijdens het symposium over de interreligieuze en interculturele dialoog in Nijmegen, afgelopen donderdag. David’s strijdkreet was: Duitsland heeft de Joden onrecht gedaan, dus Duitsland moest boeten, niet de Palestijnen. Israël had in een deel van Duitsland opgericht moeten worden.
Thierry Baudet wil generaliseren. Over de islam. Goed plan zou ik zeggen, maar dan moet hij ook goed generaliseren. Want als hij over het weer wil generaliseren en daarna zegt hij dat het altijd en overal regent, dan is hij bezig met een haastige generalisatie. En dat doet Baudet ook in zijn column in het NRC. Door ruimtegebrek zal ik slechts zijn eerste stelling weerleggen. In zijn stuk noemt Baudet drie ‘fundamentele’ verschillen tussen islam en christendom. “Verschillen die de islam problematischer maken; moeilijker in te passen in een democratie.”
Het eerste verschil is dat:
“In de islam is de Koran het woord van God zelf. Het zou zijn gedicteerd aan de moslimprofeet Mohammed, die deze goddelijke woorden nauwgezet liet neerschrijven. Het geschrift geniet om die reden de status van onfeilbaarheid en dient letterlijk te worden begrepen. Door deze opvatting over de aard van het heilige boek wordt herinterpretatie en relativering onmogelijk .
Het christelijke Nieuwe Testament zit anders in elkaar. Het is geschreven door een aantal mensen van vlees en bloed die daarin hun eigen visie op Jezus hebben neergelegd. Het boekwerk is niet het woord van God zelf, maar slechts een getuigenis over de gebeurtenissen rondom Jezus. Die getuigenissen zijn feilbaar en spreken elkaar tegen, en anders dan de islam is een minder letterlijke uitleg daardoor vanuit het wezen van het christendom gemakkelijk te rechtvaardigen.”
Ik lees net een stuk van Bas Paternotte en ik kan het niet laten om niet te reageren. Bas reageert op twitteraars, die extreme dingen…
Bert Brussen haat politieke correctheid. Sommige mensen zijn tegen het benoemen van de afkomst van een misdadiger, en deze (zelf)censuur is slecht. Waarom dan? Niet dat ik voor of tegen het onthullen van een identiteit ben, maar ik wil een argument krijgen als me iets wordt aangeraden.
Bert neemt de stelling van Halsema over, dat het in Haren om ‘jongens’ ging, niet om ‘jongeren’. Dus om het mannelijk geslacht en niet om het vrouwelijk. Bert geeft ons ook statistieken om te bewijzen dat mannen een monopoly op misdaad hebben. Dus je moet zeggen dat ze mannen zijn.
Ik denk echter dat men de politiek-correcte mensen fout heeft begrepen. Stel je voor dat we krantenkoppen zouden hebben:
“Jood Goldman Sachs licht ons op.”
“Jood Bram Moszkowicz haalt koffers met geld bij Joden in Amerika om Wilders te verdedigen.”
“Jood Bram Moszkowicz laat zich contant betalen en schrijft geen kwitanties uit.”
“Jood Leon de Winter drogredeneert in de Volkskrant.”
In zijn nieuwste column bewijst Ellian alweer zijn liefde voor logica. Hij vindt een daling van de huizenprijzen slecht: “Als de huizenprijzen met 10 procent dalen, zal dat een verdamping van bijna 100 miljard euro betekenen.” Stel je voor, je bent plotseling als land 100 miljard armer. Tadaaaaa…Ik zou zeggen, laten we dan de huizen 10 keer zo duur maken, dan zijn we allemaal miljonair. Logisch toch?
Laten we nog een weerlegging van Emanuel Rutten’s godsbewijs bekijken.
Premisse 1: Voor alle p geldt dat als p noodzakelijk onkenbaar is, dan is p noodzakelijk onwaar.
Premisse 2: De propositie ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onkenbaar.
Conclusie 1: ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onwaar.
Conclusie 2: Het is noodzakelijk waar dat God bestaat.
Hier komt een nieuwe weerlegging van Emanuel Rutten’s argument.
Premisse 1: Voor alle p geldt dat als p noodzakelijk onkenbaar is, dan is p noodzakelijk onwaar.
Premisse 2: De propositie ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onkenbaar.
Conclusie 1: ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onwaar.
Conclusie 2: Het is noodzakelijk waar dat God bestaat.
Emanuel maakt gebruik in zijn argument van mogelijke werelden. Als hij dat mag, mag ik het ook. Hier komen mijn mogelijke werelden:
Emanuel Rutten – promovendus in de wijsbegeerte bij VU – heeft het nieuwste slechte bewijs dat God zou bestaan.
Premisse 1: Voor alle p geldt dat als p noodzakelijk onkenbaar is, dan is p noodzakelijk onwaar.
Premisse 2: De propositie ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onkenbaar.
Conclusie 1: ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onwaar.
Conclusie 2: Het is noodzakelijk waar dat God bestaat.
Ik heb ooit Emiel Roemer verteld dat als SP aan de macht komt, argumentatieleer een belangrijke rol in het onderwijs moet spelen. Philippe Remarque – hoofdredacteur van de Volkskrant – bewijst vanavond in De Wereld Draait Door dat ik gelijk heb: Nederland moet zwaar aan haar argumentatietechniek werken.
Sommige machiavellisten zijn dom – zoals Arend Jan Boekestijn. Zij verraadden zichzelf als adepten van de ideologie van het recht van de sterkste. Echter, goede machiavellisten moeten tegelijkertijd twee dingen doen:
Pietje: Ik krijg 100 euro van je.
Jantje: Hoezo?
Pietje: Omdat het gras groen is.
Is Jantje verplicht om overtuigd te raken van het argument van Pietje? Nee. Waarom? Omdat de kleur van het gras irrelevant is voor het huidige argument. Dat betekent dat het niet toe doet of het gras groen is of niet; uit het feit dat het gras groen is, volgt niet dat Jantje Pietje 100 euro moet geven.
Brussen debatteert met Von der Dunk over de vraag: is Rosenthal een visionair staatsman met ballen? Brussen moet de stelling verdedigen en Von der Dunk aanvallen. Welke drogredenen gebruikt Brussen?
Theodor Holman vertelt in het tweede stuk van zijn interview: “Ik ben echt een darwinist. Laat de sterkste maar winnen. Wat overtuigt, moet winnen.”
Ook andere mensen beweren dat het in argumentatie gaat om overtuigen. Bijvoorbeeld Afshin Ellian:
“Overtuigen
Een politieke leider die met zijn opvattingen en kwaliteit een machtscentrum met anderen kan creëren, is in waarheid een grote denker. Want om zo’n machtscentrum in een democratisch systeem te kunnen scheppen, dient men over de kwaliteiten te beschikken om anderen van zijn of haar gedachten te overtuigen.”
Ik wil hieronder aantonen dat ‘waarheidsvinding’ het doel is van argumentatie; en ‘het overtuigen’ is slechts secundair.
Naema Tahir en Andreas Kinneging willen asociale journalisten van het Binnenhof afweren en vertelden hun verhaal in Pauw & Witteman van gisteren. Paul Witteman, echter, verdedigt de slechte journalistiek en politiek, met een drogreden.
Paul Brill’s versie van Volkenrecht is wonderbaarlijker dan Alice in Wonderland. Zijn heimelijke gedachte in zijn laatste column is ons een machtswellustig en op macht berustend beeld van recht aan te smeren. Zijn houding is slechts te verklaren via de natte droom dat Israël ook het resterende stuk van Palestina zal bemachtigen.
Hij betoogt dat de Koerden meer recht op een staat hebben dan de Palestijnen en suggereert dat – omdat de Koerden weinig kans op een eigen staat maken – de Palestijnen het ook moeten ontgelden. Maar hij vergist zich op alle fronten.
Ik heb misschien vijftien jaar geen televisie meer gekeken. Maar kan er echter niet van af blijven, als het zowel op Joop als op de Volkskrant wereldnieuws is: dat Rutger Castricum in DWDD was genomen. Nou ja, de zeventien miljoen geniet van de finale televisiepesten. Met nabeschouwing.
International Law Professor Julian Ku has produced a very nice logical fallacy. He claims that Amnesty International (AI) has “jumped the shark” in presenting the Canadian Government with an 1,000 page memorandum, claiming Bush’s “responsibility for crimes under international law including torture.” According to AI, Canada has a legal obligation, during his visit, “to arrest and prosecute [or extradite] former President Bush given his responsibility for crimes under international law including torture.” This obligation arises at least from the “United Nations Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment.”
I have asked professor Ku to illuminate his claim, by refuting the AI’s legal argument. How can he refute the argument? It’s so simple:
Het is Wilders gelukt om op de tweede dag van de Algemene Beschouwingen vier drogredenen binnen slechts één enkele minuut te produceren. Hieronder komt hun algemene beschouwing.
Op de eerste dag van de Beschouwingen speelde Wilders niet op de bal maar op de man, met ad hominems zoals ‘grote gedoger’, ‘mede-klungelaar’, ‘schoothondje’ en ‘bedrijfspoedel’ aan het adres van Cohen. Daarop kwam veel kritiek uit de Tweede Kamer, vooral van Emile Roemer.
Opiniestukken bevatten veel te veel drogredenen. Dat heeft twee nadelen: het belemmert de maatschappelijke vooruitgang en tast gerechtvaardigde belangen van individuen of groepen aan.
Wat is een drogreden?
Een drogreden is slechts een denkfout, al dan niet opzettelijk. Het is een premisse (veronderstelling) of argumentatiestap (bewering), irrelevant voor de beoogde conclusie. Neem bijvoorbeeld het volgende argument:
Pietje: Je moet me 10.000 euro geven.
Jantje: Hoezo?
Pietje: Omdat het gras groen is.
Jantje: Nou en? Waarom is de graskleur relevant?
Martin Bosma vertelt ons op pagina 7 dat hij heel goed kon leren. Nou ja, niet direct, want dat is een beetje verdacht, maar dat is wat zijn ‘geletterde’ vrienden over hem vertellen.[1] Dit is een retorische truc om ethos te bewerkstelligen. Maar dat geeft ons meteen de kans om Bosma aan de standaarden van zijn wetenschappelijke studies (politicologie en sociologie) te houden. En één van deze standaarden is dat de beste bronnen de primaire bronnen zijn. Als ik Pietje citeer aan de hand van wat anderen hebben gezegd dat hij zou hebben gezegd, dan is dat bij voorbaat minder betrouwbaar dan een direct citaat. Slechts als het oorspronkelijke citaat ontoegankelijk is, kunnen we tweedehands citaten gebruiken. Want we weten allemaal wat de resultaten zijn van het fluisterspelletje.
In zijn boek schrijft Martin Bosma het volgende:
“Geert was ook een van de eersten in de politiek die het gevaar van het islamitisch terrorisme inzagen. Hij had naam gemaakt door te zeggen dat hij de ‘hoofddoekjes rauw lust’. Geweldig. En ook nog eens een pro-Israël-hardliner – wat wil een mens nog meer. Belezen, bereisd en iemand die zijn hand niet omdraait voor een soeraatje meer of minder. Het had hem overal vijanden opgeleverd. En had Churchill niet gezegd: ‘You have enemies? Good. That means you’ve stood up for something, sometime in your life.’”[1]
Waarom zou je je opponent je argumenten laten verslaan, als je het zelf ook kan? Want als je je eigen argumenten weerlegt, heb je altijd gelijk. Dus Wilders heeft altijd gelijk want hij weerlegt zijn eigen argumenten.
In zijn boek schrijft Martin Bosma het volgende:
“Naast gelegitimeerd doden en het gebruiken van geweld, kent de islam het unieke concept van ‘takkiya’. Takkiya betekent letterlijk ‘het ware doel verbergen’: de islam moedigt aan te liegen over de ware bedoelingen als de intentie is de islam te versterken. Volgens het AIVD-rapport Van Dawa tot Jihad (2004) is het concept ‘takkiya’ onverenigbaar met de westerse waarden en normen. De geheime dienst gaat ervan uit dat takiyyagerelateerde handelingen structureel – ook op een breder vlak – worden toegepast. De AIVD komt tot de conclusie dat dit traditionele concept door stromingen binnen de islam zo wordt uitgelegd dat men doelbewust liegt en samenzweringstheorieën bedenkt.”[1]
In een debat in de Tweede Kamer heeft Wilders het volgende gezegd:
“Wij hebben gezegd dat een moslim taqqiya kan plegen. Wij hebben daarbij gezegd dat het zeker niet zo is dat iedere moslim taqqiya pleegt. … Wij hebben gezegd: het kan. Zodra een moslim taqqiya pleegt — dat is inderdaad soms zelfs een gebod in de islam — betekent dit dat hij redenen kan hebben om niet de waarheid te vertellen. Een moslim die vindt dat homoseksualiteit niet deugt, zegt dat niet als hij daarnaar gevraagd wordt, omdat hij bang is dat hij vervolgd wordt of omdat het maatschappelijk onacceptabel is, terwijl hij dit misschien wel vindt. Het is gesimplificeerd, maar dit is taqqiya. Een moslim kan dit doen, maar dat wil niet zeggen dat een moslim dit ook doet.”[1]
Ik wil vandaag suggereren dat het gebruik van het woord ‘kunnen’ een ambiguïteitsdrogreden is, die Wilders een onverdiend voordeel verleent en zijn opponenten met een onterecht nadeel opzadelt.
In een debat in de Tweede Kamer heeft Wilders het volgende gezegd:
“Wilders: Wij hebben gezegd dat een moslim taqqiya kan plegen. Wij hebben daarbij gezegd dat het zeker niet zo is dat iedere moslim taqqiya pleegt. … Wij hebben gezegd: het kan. Zodra een moslim taqqiya pleegt — dat is inderdaad soms zelfs een gebod in de islam — betekent dit dat hij redenen kan hebben om niet de waarheid te vertellen. Een moslim die vindt dat homoseksualiteit niet deugt, zegt dat niet als hij daarnaar gevraagd wordt, omdat hij bang is dat hij vervolgd wordt of omdat het maatschappelijk onacceptabel is, terwijl hij dit misschien wel vindt. Het is gesimplificeerd, maar dit is taqqiya. Een moslim kan dit doen, maar dat wil niet zeggen dat een moslim dit ook doet.
Femke Halsema: En wanneer weet u dat?
Wilders: Het grote probleem is dat je dat nooit weet.”[1]
Over dit debat wil ik een paar blogs schrijven en de drogredenen van Wilders bloot leggen. Hey jij, lezer, niet zeiken dat ik de drogredenen van Halsema over het hoofd zie.
Als een historicus een citaat in het Latijn produceert – de taal van die leuke antieke oneliners – boezemt dat bij mij ontzag in. Ik ben immers niet zo intelligent om die taal te kennen. Hetzelfde gebeurde toen ik Boekestijn’s twitter las: “Ius potentia definitur schreef Spinoza. Recht wordt door macht bepaald.” Kijk, dacht ik, hier komt een groot man; hij schrijft een column of twittert en op het moment dat hij iets wil vertellen, herinnert hij zich dat hij Spinoza had gelezen en essentiële citaten in zijn privékaartenbak heeft bewaard. Hij trekt de juiste kaart op het juiste moment uit. Of hij kent Spinoza uit zijn hoofd.
“Toch is internationaal recht onvolkomen. Zo is zowel de universaliteit als de afdwingbaarheid problematisch. Mensenrechten worden in China heel anders beoordeeld dan bij ons. De universaliteit is dus een serieus probleem.”
Boekestijn gebruikt de stellingen hierboven ter ondersteuning van zijn houding dat Israël niet verplicht zou zijn om Internationaal Recht (IR) te respecteren. Dat hebben we in zijn nieuwste column “Recht is macht” gelezen. Vandaag zal ik suggereren dat het universaliteitsprobleem Israël geen vrijheid geeft om IR te schenden.
Het is absoluut waar dat in de wereld verschillende opinies bestaan over de regels van IR. Nou en?
Spinoza wees er al op dat recht uiteindelijk berust op macht. Internationale spelregels worden in hoge mate bepaald door de machtigste landen, die immers bij het opgeven van het recht van de sterkste veel te verliezen hebben. Net zoals nationaal recht een product is van nationale machtsverhoudingen, is internationaal recht een resultante van internationale machtsrelaties.”
Boekestijn gebruikt de stellingen hierboven ter ondersteuning van zijn houding dat Israël niet verplicht zou zijn om Internationaal Recht te respecteren. Dat hebben we in zijn nieuwste column “Recht is macht” gelezen. De stelling is niet nadrukkelijk aanwezig in zijn column, maar zij volgt daar noodzakelijk uit. Van Agt zegt dat Israël Internationaal Recht moet respecteren en Boekestijn valt zijn argument aan, dus volgt daaruit dat Boekestijn het oneens is dat Israël Internationaal Recht moet respecteren.
In zijn nieuwste column “Recht is macht” confronteert Boekestijn ons met een aantal nieuwe drogredenen. Het begint op Microsoft te lijken: een nieuwe versie is een vervanging van de oude bugs met nieuwe. Het is de bedoeling om een paar blogs daarover te schrijven en deze denkbugs te debunken.
De column is een tegenreactie op Van Agt, nadat Van Agt op de eerste column van Boekestijn (“Ontaarde regimes”) had gereageerd.
In mijn allereerste blog vertelde ik over een onschuldige ambiguïteitsdrogreden, zonder grote gevolgen voor de rest van het argument. “Recht is macht” bevat echter een grote ambiguïteitsdrogreden, die het onmogelijk maakt om het argument verder te analyseren zonder het risico te lopen om een stroman aan te vallen.
“En waarom erkent Van Agt niet dat de muur tussen Israël en de Palestijnse gebieden Israëlische levens redt?”, vraagt Boekestijn retorisch in de column “Ontaarde regimes”. Deze simpele vraag komt in aanmerking voor drie drogredenen: de post hoc, de red herring en de stroman.
Post hoc ergo propter hoc
Een debater maakt deze denkfout door te veronderstellen dat een gebeurtenis A, die eerder plaatsvindt dan gebeurtenis B, ook de oorzaak van B is. Het staat inderdaad vast dat na het bouwen van de Israëlische barrière, het aantal aanslagen drastisch is afgenomen. Het is maar de vraag of de barrière de oorzaak is van deze daling.
In het eerste stuk over de column “Ontaarde regimes” heb ik gesuggereerd dat Boekestijn zijn stuk met een cirkelredenering begint. Meteen daarna krijgen we drie andere twijfelachtige zinnen:
“Hoe komt het dat zo’n groot man zulke eenzijdige standpunten over Israël inneemt? [1] Op zijn website verdedigt hij bijvoorbeeld de stelling dat Israël geen democratie meer is. [2] Over het Syrische tekort aan democratie lezen wij niets. [3] Waarom is Van Agt niet in staat om de ware aard van een regime te doorgronden?”
Vandaag wil ik zin 1 en 2 behandelen.
Arend Jan Boekestijn schreef een column in Elsevier, met de titel “Ontaarde regimes”, met een overmatig aantal drogredenen. Ik wil in een aantal blogs het argument in zijn column ontrafelen en deze drogredenen aan het licht brengen.
De hoofdstelling (de conclusie) van Boekestijn is dat “zolang Hamas en Assad niet veranderen, zal het vredesproces [in het Midden-Oosten] mislukken.” De column beperkt zich echter niet tot het onderbouwen van deze stelling, maar spendeert een overmatige hoeveelheid tijd aan de fouten van Dries van Agt. Vooral deze zijstap produceert de meeste drogredenen.
Waar gebeurd verhaal
Het was een schitterende ochtend in september. De zuivere, scherpe lucht wekte je longen, de zilvergouden zonnestralen beloofden je lichaam voor de rest van de dag met levensenergie te vullen. Geen enkele bries bewoog de weinige, nog aan de takken hangende goudbruine bladeren.
Dokter Goldenberg veegde de gevallen bladeren op de oprijlaan, bij elkaar en maakte een hoop voor verbranding, later op de dag. Het geknerp van zijn voetstappen door de bladeren leek de vogels, die misleid waren door het mooie zomerse weer, niet te storen in hun gezang.
Uit de verte hoorde dr. G. eerst de hoeven van een paard op de harde ondergrond: klok, klok, klok, klok. Langzamerhand werd dit geluid door de onmiskenbare klank van kinderstemmetjes vergezeld, kinderen die met elkaar ontzettend veel lol hebben. De kar reed langs en zijn twee dochters riepen dr. Goldenberg: “Papa, papa kijk eens!”
Amanda Kluveld maakt in haar nieuwste column een aantal denkfouten. Een van deze drogredenen is een bevestiging van de consequens. Deze drogreden is in de volgende vorm:
Als X dan Y
Y
Dus X
Bijvoorbeeld:
Premisse 1: Als Pietje mijn portemonnee heeft gestolen dan bevindt die zich niet in mijn tas.
Premisse 2: De portemonnee is niet in mijn tas.
Conclusie: Dus Pietje heeft mijn portemonnee gestolen.
Een debat is een paradoxale zeeslag. Twee admiraals leiden twee vloten, met schepen van verschillende grootte, stootkracht, pantser en bewapening van verschillende effectiviteit. De deelargumenten zijn schepen. Een admiraal verdedigt een stelling op een tropisch eiland, met ongekende lekkernijen en schaars geklede, wilde dames. Hij probeert de stelling te versterken terwijl de andere admiraal, de opponent, de stelling wil vernielen.
Volgens ridderlijke eer schieten ze ieder op hun buurt op de schepen van de ander. En na een bloedige zeeslag kijkt men welk laatste schip van welke vloot blijft drijven. Als het een schip is van de verdediger, wordt de stelling gepresenteerd als minder kwetsbaar dan daarvoor. Als het een schip is van de aanvaller, mag deze de stelling triomfantelijk plunderen en een andere vesting in zijn plaats bouwen.
Ik heb vandaag een nieuwe drogreden aan mijn verzameling toegevoegd. Kijk deze, echt gebeurde discussie:
Debater 1: Mijn conclusie is dat Pietje Puk inhoudelijk simpelweg de beste deelnemer aan dit debat is.
Debater 2: Wat niet zegt dat hij gelijk heeft.
Volgens Likoed zijn de cijfers van allerlei organisaties (zoals UNICEF, UNRWA, World Food Programme, WHO, ICRC) irrelevant omdat mensen in Gaza het “oneindig veel beter dan hun buren” hebben. De hier gebruikte drogreden is het herhalen van de drogreden als antwoord op de weerlegging van de drogreden. Maar laten naar een paar cijfers kijken.
Volgens een het UNICEF rapport van maart 2011 is 90-95 procent van het water te besmet om gedronken te worden. Slechts 5 tot 10 procent is geschikt voor menselijke consumptie. Zelfs deze voorraad kan binnen de 5 tot 10 jaar verdwijnen; zonder verdere actie.
Volgens Likoed moet dit de Gazanen niet uit maken want “ze hebben het oneindig veel beter dan hun buren.”
Hierbij verzoek ik Likoed Nederland vriendelijk om een drogreden niet meer te herhalen nadat ik deze al drie keer heb weerlegd. Na één of twee keer weerleggen begrijp ik dat iemand dezelfde denkfout per ongeluk maakte, maar na drie keer begin ik te vermoeden dat men opzettelijk gebruik maakt van Chutzpah, een schaamteloze brutaliteit.
In het laatste blog over de drogredenen van Afshin Ellian heb ik heel kort een aantal rapporten over Gaza aangehaald, om aan te tonen dat Gaza geen paradijs is. Het ging om een rapport van UNRWA, van 13 juni 2011 en een rapport van World Food Programme, van 22 juni 2011. Vandaag zal ik uitgebreid citeren uit een UNICEF rapport, over de waterveiligheid in Gaza. We zijn vertrokken van het volgende citaat van Afshin Ellian:
“De Gazavloot vaart richting Israël. Waarom eigenlijk? Komen de Palestijnen om van honger? Nee, ze hebben geen tekort aan voedsel. De winkels liggen vol.”
Vergelijk dit optimisme met de volgende citaten uit het UNICEF rapport van maart 2011:
In zijn column over Antoine Bodar schrijft Afshin Ellian het volgende:
“De Gazavloot vaart richting Israël. Waarom eigenlijk? Komen de Palestijnen om van honger? Nee, ze hebben geen tekort aan voedsel. De winkels liggen vol. Er is ook geen blokkade meer. De Egyptische grens is al weken open.”
We weten niet waar Afshin Ellian zijn informatie vandaan haalt, maar de laatste tijd zijn er allerlei sites opgedoken, met vermoedelijk recente foto’s uit Gaza. Het onderstaande youtube filmpje is er een voorbeeld van:
In zijn column over Antoine Bodar schrijft Afshin Ellian het volgende:
“Bij de herdenking van de Bolsjewistische revolutie in 1919 noemde Grigory Zinoviev de strijd tegen het kapitalistische westen ‘een jihad tegen imperialisme en kapitalisme’. Het is merkwaardig hoe de Bolsjewistische anti-democratische krachten zich bedienden van islamitische terminologieën.”
Het bovenstaande stuk tekst interpreteer ik als volgt: Ellian beweert dat ‘Bolsjewistische anti-democratische krachten’ zich van ‘islamitische terminologieën’ bedienden in hun normale omgang onderling, met elkaar. Bovendien suggereert de tekst dat de deze ‘krachten’ geïnspireerd zouden zijn door het extremisme en fanatisme dat wij gebruikelijk met het woord ‘jihad’ associëren. Daarmee suggereert Ellian dat ‘de linksige Europeaan’ een antisemitische fanaticus is. Ik meen dat het bovenste stuk tekst misleidend is.
Afshin Ellian doet me denken aan een mop, die we elkaar vertelden onder communistische dictator Ceausescu. Een mop die in slechts één enkele zin de hele perversiteit van het regime beschreef: “De Roemeense en de Amerikaanse burger hebben dezelfde rechten; ze mogen allebei de Amerikaanse president bekritiseren.” Op dezelfde manier eist Ellian van Antoine Bodar dat hij slechts de officiële vijand bekritiseert, de islam en islamitische dictaturen, maar niet Israël. Vijf punten voor wie deze drogreden bij naam kan noemen.
In zijn column van vandaag schrijft Afshin Ellian het volgende:
“De Arabische storm en de strijd tegen het Arabisch despotisme zijn een doorn in het oog van de linksige Europeaan.”
Afshin Ellian moet voorbeelden geven en namen noemen. Als we niet weten wie die “linksige Europeaan” is, dan is dit een stroman.
Daarna is de vraag hoe juist deze uitspraak is. Voor zover dat ik me herinner, was de mantra van den linkse rakkers dat de despoten in de Arabische/Islamitische landen door de V.S./het Westen in het zadel werden gebracht en gehouden. Hoeveel voorbeelden moet ik noemen? Noem een getal tussen 1 en oneindig. Ik zal een paar geven:
Sorry maar ik kan het niet meer volgen. Blogger Ratna Pelle schrijft vanvond het volegnde: “En men meende dat de Banias, een natuurgebied net over…
Ik moet toch een keer uit de kast komen en bekennen: IK BEN EEN RACIST! Een ras zal de aarde overheersen en het andere ras zal uitsterven. Cliffhanger: voordat we ontdekken welk ras zal overheersen en welke ras zal uitsterven, laat ik de twee rassen beschrijven. Vertel me of je die in je omgeving herkent.
Een spiksplinter nieuwe drogreden rolde van de overuren draaiende lopendeband uit de pro-kolonialistische drogredenfabriek. Slow down jongens, vooral met deze slechte economie; dat kunnen jullie ons niet verkopen. Het nieuwe model drogreden roept dat het onrealistisch is om te verwachten dat kolonisten zich terug zullen trekken, binnen de grenzen van wat ze na 1967 hebben geroofd.
PiratePete reageerde op een van mijn stellingen over terrorisme en internationale rechtbanken. Zijn stelling vond ik de moeite waard in een aparte blog nader te bekijken. Ik zal beginnen met mijn oorspronkelijke stelling, zijn reactie en daarna zal ik aantonen waarom zijn reactie geen goed tegenargument is.