Er was eens een allochtoon uit de knoflooklanden. Zijn ouders waren Christelijke haat ontvlucht en belandden in Amsterdam. Baruch leerde niks van zijn ouders en had een grote bek. Hij schreef een boek en nam een loopje met de dagelijkse dogma’s, maar hij durfde het slechts anoniem te publiceren. Want zijn vriend Adriaen in het Rasphuis stierf als gevolg van zijn geschriften. We waren toen in het begin van de verlichting.

Toen ik hoorde dat Lodewijk Asscher de migrant een contract wil laten tekenen, om Nederlandse waarden te vereren, raakte ik in paniek. Moet ik nou op een omafiets stappen, klompendansen met boerenkool en worst als dagelijkse kost? Moet ik op een VOC-schip varen en de bevolking op de Banda-eilanden uitroeien, de Indonesiërs cultiveren? Moet ik mijzelf tot de politieke knecht van de VS zweren, tijdens een invasie in Irak, in ruil voor vette oliecontracten voor Shell? Of moet ik zoals Rutger Castricum bij zwangere vrouwen inbreken, hen met een roze microfoon op hun bek slaan, om te kijken hoe ze reageren?

In hun opiniestuk van 20 december in de Volkskrant zijn Anouar El Haji en Mohamed Aadroun content dat uitzendbureaus statistisch discrimineren. Statistisch gezien vult de allochtoon minder de zakken, en zaken letten op de kleintjes. Het goede nieuws is volgens hen dat bedrijven niet op ras discrimineren. Niet het bedrijf is schuldig maar het groepsbeeld. El Haji en Aadroun willen een tribale oplossing: de groep moet in de spiegel staren en aan zijn duistere imago pielen. En tot het beeld verschoond is, heeft de groep vieze pech.

In het premiersdebat op RTL4 vroeg Frits Wester: “Meneer Samsom, wat vindt u van het leiderschap van Geert Wilders?” Samsom maakte een grote denkfout door te zeggen dat Wilders als geen ander voor ‘zijn zaak knokt’. Samson had alle lof voor zijn doorzettingsvermogen. Echter, doorzetten is niet genoeg en ik zal dat aantonen met een analogie.

Ik ben geslaagd voor mijn master in Internationaal Recht. Deze regering maakt het echter onmogelijk om een derde masterdiploma – in argumentatietheorie – te behalen. Voor een derde master zou ik €14.400 moeten betalen. Deze regering maakt het slechts voor rijken mogelijk om meerdere studies te volgen. Daarmee zullen de rijken hun greep op Nederland alleen maar versterken.

Toen ik naar Nederland kwam, ontdekte ik hoeveel macht het individu over de staat heeft. Ik had wel in Roemenië met de revolutie meegedaan om een democratie en rechtsstaat te veroveren, maar de democratie en de rechtstaat waren begrippen in mijn hoofd op een heel hoog niveau. Ik dacht dat vrije verkiezingen voldoende waren om het staatsbeest te temmen. Niets is minder waar – de macht wordt verdeeld tot in de kleinste details. Ik denk dat de Nederlanders zo gewend zijn aan de werking van het systeem, dat ze het niet eens in de gaten hebben. Daardoor zijn zij ook minder bewust van de mogelijke verliezen.