Sla over naar de inhoud

Categorie: Free Will Wanting

De vorm van de politicus is irrelevant

Neem precies dezelfde politicus en verander iets aan de vorm, bijvoorbeeld de naam. Verder is het dezelfde politicus, met dezelfde inhoud, met dezelfde uiterlijk. Vertel eerst aan het publiek dat de politicus Femke Halsema heet en is made in Haarlem. Je zult een heel ander resultaat bereiken als je iets aan de vorm sleutelt en je het publiek vertelt dat de politicus Nebahat Albayrak heet en op het etiket staat: made in Turkey. Een heel kleine verandering aan de vorm, met grote gevolgen. Oh nee?

Adieu Vrije Wil, we zullen je niet missen!

Daan Evers en Niels van Miltenburg halen in een column in de Volkskrant uit naar Dick Swaab en zijn stelling dat er geen vrije wil bestaat. Maar hun argument is een rits drogredenen.

Zij doen onderzoek naar vrije wil en toch zijn ze niet in staat de resultaten van hun onderzoek te vertellen, noch noemen zij geen enkel ander wetenschappelijk onderzoek, dat vrije wil aannemelijk zou maken. Omdat die onderzoeken niet bestaan.

Realistisch zijn over Ybo Buruma

Rechters liegen; hebben de Amerikaanse legal realists ons in de jaren ’20 van de vorige eeuw verteld. Rechters beslissen rechtszaken volgen hun eigen privémotieven en daarna vissen ze in het wetboek naar de wetten die bij hun beslissing passen. Aan de hand van deze wetten fantaseren ze een juridisch verhaal. En wij trappen daarin.

Realisten adviseerden ons om onze naïviteit over de rechtelijke beslissingen over boord te gooien en de rechtspraak op dezelfde manier te bestuderen als de empirische wetenschappen de fysieke werkelijkheid. Ondanks het feit dat ze armchair metaphysics’’ en “transcendental nonsense”1 verafschuwden, hebben realisten zelf geen onderzoek gedaan en baseerden ze zich nog steeds op hun eigen, of van opbiechtende rechters afkomstige intuïties.