Skip to content

Drogredenaar Afshin Ellian (05)

In het laatste blog over de drogredenen van Afshin Ellian heb ik heel kort een aantal rapporten over Gaza aangehaald, om aan te tonen dat Gaza geen paradijs is. Het ging om een rapport van UNRWA, van 13 juni 2011 en een rapport van World Food Programme, van 22 juni 2011. Vandaag zal ik uitgebreid citeren uit een UNICEF rapport, over de waterveiligheid in Gaza. We zijn vertrokken van het volgende citaat van Afshin Ellian:

“De Gazavloot vaart richting Israël. Waarom eigenlijk? Komen de Palestijnen om van honger? Nee, ze hebben geen tekort aan voedsel. De winkels liggen vol.”

Vergelijk dit optimisme met de volgende citaten uit het UNICEF rapport van maart 2011:

“90-95 per cent of water in Gaza is too contaminated to drink say UN agencies, The World Bank and the Coastal Municipal Water Utility (CMWU); only five per cent – 10 per cent of the aquifer is suitable for human consumption and … this supply could run out over the next five to 10 years without improved controls.”

“Gaza‘s sole water source, the aquifer, is chemically contaminated with dangerous levels of chlorides, nitrates and other pollutants, some far in excess of WHO guideline values, the result of long-standing water-security, sanitation and environmental crises arising from multiple inter-linked causes.”

“Microbiological water contamination (including faecal coliforms and faecal streptococcus) is pervasive, increasing at each point in the water handling cycle, xiv and is responsible for significant diarrhoeal and other water-associated disease in Gaza‘s infants and children under five (as well as older children and the general population).”

“Increasing (safe) water scarcity exacerbates the water safety problem, further endangering the viability of the Gaza Strip.”

“Perceptions and realities of water crisis in Gaza: (a) Water is an “urgent need” for 30 per cent of Gazans surveyed (and for 43 per cent of Middle Gaza households and 48.6 per cent of Gaza governorate households); xvii water is insufficient for 36.1 per cent of Gazans surveyed (and for 46.3 per cent of Rafah households and 43.7 per cent in Middle Gaza);  nearly two thirds (63.8 per cent) of Gazans consider their water to be of “bad quality” because of the high salinity and water pollution from wastewater contamination.”

“The sewage network covers two thirds (66.7 per cent) of Gaza‘s population but is destroyed or in disrepair; wastewater treatment plants are overloaded, working far beyond design capacity and unable to function due to lack of fuel; 60 MLD of untreated or partially treated sewage is disposed of in the sea; wastewater lagoons have breached, causing sewage to flood nearby communities and kill residents, contaminate the land and percolate into the aquifer.”

“The remaining third (33.3 per cent) of the population, representing about a half million people whose homes are not connected to the network, use cesspits and open channel flows, adding to environmental contamination, aquifer pollution and public health threats.”

“Sewage contamination of the aquifer is a major cause of nitrate contamination that represents a potential threat to infants and pregnant women.”

“Over two thirds (68.4 per cent) of households use chemically contaminated water for cooking, the heat further concentrating nitrates and other chemicals.”

“Access to education, particularly for girls, is obstructed by inadequate water and sanitation: many school sanitary facilities do not meet minimum education standards and can not provide pupils with safe water, a concern of the Ministry of Education and Higher Education.”

“The lack of safe public network drinking water forces most (82.7per cent) households to purchase desalinated water, amounting to as much as a third of household income; the cost is unaffordable for many.”

“The drinking water sources of the 17.3 per cent of the population who do not purchase desalinated drinking water (approximately 300,000 people, of whom approximately 20 per cent, or 60,000, are infants and children under the age of five years) xlii are private and agricultural wells, likely polluted by chemical as well as microbiological contaminants.”

“Economic access barriers due to high levels of poverty, unemployment and food insecurity in Gaza lead households to reduce safe water consumption cook with or mix desalinated water with contaminated network water or seek free or less costly sources of water that are likely contaminated.”

“Water-associated diseases account for approximately 26 per cent of disease in Gaza, and are the primary cause of child morbidity; diarrhoea – preventable and easily treated — was the cause of 12 per cent of infant and young child deaths in Gaza in 2009”

“A fifth (20 per cent) of Gaza households reported in five surveys between August and December 2009 (spanning dry and rainy seasons) that a child under five years had diarrhoea in the last two weeks;”

“Intestinal parasites, both helminths (worms) and protozoa, infect children throughout Gaza and are at high levels in some locations, notably agricultural communities and near sewage treatment ponds: in one study, most children were infected by worms, including Ascaris (“giant roundworm”) and many were found to have multiple infections and to be infected by adult worms; young children who are most vulnerable to acquisition of parasites and to development of pathologies are not reached by deworming treatments administered to schoolchildren.”

“Diarrhoea and intestinal parasites are associated with malnutrition, a complex interplay of nutrition and disease with economic, social, political, and cultural factors; lviii worsening malnutrition, including underweight, wasting and stunting (exceeding 10per cent) is a concern to the oPt Health and Nutrition Cluster.”

“Micronutrient deficiencies, called “hidden hunger” can cause serious and irreversible cognitive and developmental deficits, especially amongst young children; in addition to deficiencies of vitamin A (at least 22 per cent in children under five in 2004) and vitamin D (reportedly endemic, including cases of rickets) at high but currently unrecorded levels, anaemia prevalence among infants and under-five children in Gaza is very high, in some child populations far in excess of 40 per cent, indicating a severe public health problem in the WHO classification system (as high as 74 per cent among infants 9-12 months and an average of 32 per cent of school children in grades 1, 7 and 10).”

“Conflict and forced migration are at the root of the environmental and human rights and protection crises in the Gaza Strip today. In connection with the 1948 war, Gaza, then a subdistrict of 80-85,000 people inhabiting a sliver of coastland, within just a few years became home to some 200-250,000 refugees, a population increase of about 300 per cent. The effects on the society, economy and politics as well as the environment were profound and intensified after the 1967 Israeli occupation, as the result of periodic massively destructive military operations and the near full blockade of the Strip since June 2007. The Gaza Strip in 2010 has a population of some 1.54 million persons, the sixth highest population density in the world, a high fertility rate and a fast-rising population.”

Zie ook:
Drogredenaar Afshin Ellian (01)
Drogredenaar Afshin Ellian (02)
Drogredenaar Afshin Ellian (03)
Drogredenaar Afshin Ellian (04)

Published inBeste BlogsSofist Factory


  1. Anja Meulenbelt herself heeft gisteren in haar weblog toegegeven dat er geen honger heerst.
    Ze komt blijkbaar tot de conclusie dat die leugen niet langer vol te houden is.

    Maar andere pro-Palestijnen dus nog niet.

    Overigens is een dergelijk rapport vol ellende nog beter te maken over – bijvoorbeeld – Jemen, maar daar is niemand in geinteresseerd, want:
    – daar kan je de Joden niet de schuld van geven,
    – daar valt niet zo veel te verdienen door de internationale hulpindustrie.

  2. Mihai Mihai


    Bewijs dat het bovenste rapport niet klopt.

    ==Overigens is een dergelijk rapport vol ellende nog beter te maken over – bijvoorbeeld – Jemen,==

    Deze drogreden heb ik al drie keer weerlegd. Ik verzoek je vriendelijk om het niet meer te gebruiken. Als je vergeten bent, zie hier:

  3. @Ticu

    Het is geen drogreden. Het is zeer relevant. Als u zich wel heel veel druk maakt om Israel maar niet om veel groter onrecht of wantoestanden elders, meet u met twee maten.

    Wij hebben u nooit gehoord over andere landen, dus wat is uw verklaring daarvoor?

  4. Mihai Mihai


    Het is een drogreden. Je probeert van het onderwerp te wisselen. Dat heet een red herring.

  5. Nee, ik probeer aan te tonen dat u met twee maten meet.
    U probeert die vaststelling te ontwijken.

  6. Mihai Mihai


    Bewijs dat ik met twee maten meet.

  7. Dat staat hier boven. U heeft het nooit over iets anders dan de Palestijnen, zonder dat u daar een verklaring voor geeft.

  8. Mihai Mihai

    Likoed Nederland vervangt een drogreden met een andere, even grote drogreden. In mijn vorige blog heb ik aangetoond dat Likoed bezig was met een red herring, een afleidingsmanoeuvre. Zijn reactie daarop was:

    “U moet wel volledig zijn. Onze stelling is dat u met twee maten meet.
    U heeft maar aandacht voor een misstand in de wereld, die van de Palestijnen.
    Andere – veel ergere – schrijft u nooit over.
    Dus is onze stelling dat u met twee maten meet.
    Maar daar gaat u dus nooit op in.”

    Ten eerste ontken ik dat ik met twee maten meet, maar ik zal dat helemaal niet bewijzen, omdat het niet nodig is. Zonder aan te tonen dat ik met dezelfde maat meet, zal ik aantonen dat de reactie van Likoed een drogreden is.

    Stel je bijvoorbeeld voor dat we ons in Zuid-Afrika bevinden, tijdens de apartheid. Stel je voor dat de politie in Johannesburg met twee maten meet. Het arresteert alle zwarte mannen die blanke vrouwen verkrachten, maar arresteert geen enkele blanke man die zwarte vrouwen verkracht.

    De advocaat van een van de zwarte verkrachters staat op voor de rechter en zegt: “Meneertje de rechter, ik eis dat mijn cliënt vrijgelaten wordt. De politie meet immers met twee maten.” Zou de rechter daarin trappen? Nee. Is het slachtoffer van de zwarte verkrachter minder slachtoffer als de politie met twee maten zou meten? Nee.

    Stel je voor dat de zwarte mannen een demonstratie organiseren voor gelijke rechten. Op één van de spandoeken staat “We willen dezelfde rechten als blanken. We eisen het recht om blanke vrouwen te mogen verkrachten.” Zou dit een goed argument zijn? Nee.

    In conclusie laten we dit in een meer argumentatieve vorm gieten. Als er twee soorten slachtoffers zijn en de maatschappij geeft meer aandacht aan één soort dan aan een ander, het enige argument dat goed is, is dat de maatschappij dezelfde aandacht moet geven aan de andachtloze slachtoffers. Het enige goede argument is dat de maatschappij ook de vrij lopende dader op dezelfde manier moet bestraffen.

    Zelfs als het waar zou zijn dat de maatschappij slechts een dader aanpakt en een andere niet, het volgt daaruit niet dat de aangepakte dader het recht zou moeten hebben om misdaden te plegen.

    In het geval van Israël en de Palestijnen is het correcte argument als volgt: Als het waar is dat de wereld meer aandacht aan Israël schenkt dan aan andere misdadigers, het volgt daaruit niet dat Israël het recht heeft om misdaden te plegen. Wat daaruit volgt is dat de wereld ook de andere misdadigers moet aanspreken.

    Uit het bovenstaande volgt ook het volgende: Als Pietje een argument produceert dat Israël iets fout zou doen, het enige wat men moet doen is te kijken of Pietje’s argument goed of slecht is. Als het waar is dat Israël misdaden pleegt, het is irrelevant of Pietje niks over andere misdaden zegt. En als het niet waar is dat Israël misdaden pleegt, dan is het ook irrelevant wat Pietje over andere misdaden zegt. Dus een advocaat van Israël kan zich beter concentreren op de vraag of wat Israël doet, toegestaan is of niet.

    Pietje aanvallen op zijn vermoedelijke dubbele standaard is een ad hominem. Dus Likoed Nederland valt personen aan en niet argumenten, wat een megadrogreden is.

  9. Hans van den Broek Hans van den Broek

    Is dit een gevolg van de politiek van Israël naar de Palestijnen of gewoon incompetentie van het Palestijnse bestuur? Kunnen die hulpvloot provocateurs niet beter ingenieurs en apparatuur sturen dan medicijnen en voedsel dat er voldoende is?

    Met dit soort zaken bewijzen de Palestijnen dat ze niet toe zijn aan een eigen staat. Ze kunnen het gewoon niet. Er is geld zat en via Egypte of Israël kunnen ze de noodzakelijke kennis en apparatuur importeren. Maar nee, liever haatcampagnes voeren, de jeugd indoctrineren, elkaar bestrijden en een fascistoïde dictatuur op religieuze basis vestigen.

    Het probleem van al die activisten is dat ze gedreven worden door emoties, niet zelden veroorzaakt door frustraties, gebrek aan kennis en verkeerde voorlichting. En, zoals men zou kunnen weten, van emoties komen de ergste ongelukken want ze zijn primitief en irrationeel.

  10. Mihai Mihai


    In het rapport wordt de blokkade en de militaire vernietiging van de infrastructuur als belangrijke oorzaken genoemd.

  11. Maar wat is de reden van de blokkade? De vrijwel dagelijkse oorlogsmisdaden van Hamas, in de vorm van het beschieten van Israelische burgers.

    Kijk naar de Westbank. Daar houdt het veiligheidshek nu terroristen tegen, door de rust die dat geeft groeit de economie met rond de 10% per jaar.

  12. niettegeloven niettegeloven

    Het is ongelooflijk hoe joden de zaken proberen om te draaien, zelfs nu elke geinteresseerde inmiddels weet hoe de staat Israel tot stand is gekomen, en in stand blijft.
    Zelfs jood Samuel schreef in z’n in 1945 gepubliceerde memoires al dat Weizmann van plan was van Palestina een uitsluitend joodse staat te maken.
    De terroristen in Palestina zijn de joden, Jabotinsky was daar in 1923 al heel duidelijk over, z’n schepping Irgun was dan ook gespecialieerd in opblazen van Palestijnse irrigatiesystemen, en plaatsen van bommen in groentekarren op markten.
    De grootste bekendheid evenwel kreeg Irgun door het bloedbad van Deir Yazzin en het opblazen van het King David Hotel.
    Gister op Iraanse Press tv was er nog een reportage over hoe joden de media intimideren, westerse journalisten vertelden dat als je iets negatiefs over Israel wereldkundig maakt dat je dan zeker bent dat de telefoon gaat, de vraag is alleen van hoe hoog het telefoontje komt.
    Je kunt er natuurlijk een zeker respect voor hebben hoe een kleine groep grote macht uitoefent, wat ik niet kan begrijpen is hoe deze mensen op een vulkaan willen wonen die periodiek tot uitbarsting komt.
    Twee joodse schrijvers stellen dan ook ‘joden leefden altijd gevaarlijk aan de rand van vijandige samenlevingen’.
    De stroom van vernietigende VN resoluties toont aan dat Israel nu gevaarlijk leeft aan de rand van een vijandige wereld.
    Wat dit gedrag veroorzaakt, ik kan het niet begrijpen, maar misschien hebben joodse auteurs als Shahak en Graetz gelijk, de joodse wereld wordt beheerst door regels, en het omzeilen daarvan, voor geweten is geen plaats.
    ‘Jews. The essence and character of a people’, Arthur Herzberg and Aron Hirt-Manheimer, HarperSanFrancisco, 1998
    Israel Shahak, ‘Jewish History, Jewish Religion, The Weight of Three Thousand Years’, 1994, 2002, London
    Houston Stewart Chamberlain, ‘Die Grundlagen des Neunzehnten Jahrhunderts’, 1898- 1907, München
    Chamberlain citeert diverse keren rabbi Graetz, ik meen dat de man in Krakow woonde.
    The Rt. Hon. Viscount Samuel. P.C., G.C.B., G.B.E., Hon. D.C.L. (Oxford). Hon. Fellow of Balliol College, Oxford, ‘Memoirs’, London, 1945

  13. Hans van den Broek Hans van den Broek

    Tja, die blokkade. In de dierentuin zitten de gevaarlijke dieren achter tralies. De Palestijnen hebben vanaf het begin maar één ding gewild, de Joden weg uit Palestina, met alle mogelijke middelen. Israël kan twee dingen doen, of de Palestijnen de zee indrijven, zoals de Palestijnen dat met hen willen, of opsluiten totdat ze tot rede zijn gekomen. Ze hebben de meest humane oplossing gekozen en faciliteren, ondanks de geïnstitutionaliseerde haat, Gaza met brandstof, elektriciteit, en de medische verzorging die de Palestijnen hun burgers niet kunnen bieden.

    Je kunt het ontkennen of niet, maar de wortels van het Jodendom en de Joden liggen toch echt in dat gebied. Waarom heeft ieder volk recht op een eigen staat en hebben volgens sommigen de Joden dat recht niet? Israël is inmiddels een realiteit en daar zal men mee moeten leven.

    Als iemand wil claimen dat de Israëli’s geen echte Joden zijn maar Europese immigranten, nou en? Immigratie vindt overal plaats en is legaal als de immigranten toegelaten worden tot het immigratieland. Als ze vervolgens de meerderheid gaan vormen, zoals dat in talloze landen is gebeurd, dan zijn ze voortaan de baas. Obama is ook geen indiaan.

    Dan de “misdaden” van Israël. De Joden hebben eeuwenlang geleden onder antisemitisme, vervolgingen en systematische uitroeiings-pogingen. Daar heeft men nu definitief een punt achter gezet en wie het toch probeert die gaat pijn lijden. Soms ten onrechte, maar een hond die steeds getreiterd wordt die wordt vals en elk Palestijns kind is een potentiële martelaar wordt ze geleerd, dus wat zeuren ze dan?

  14. @niet te geloven

    Het zijn juist de Arabieren die de (belangrijkste) VN resoluties niet uitvoeren, zie:

    @van de Broek

    Het conflict is juist begonnen door de nazi oorlogsmisdadiger, grootmoefti van Jeruzalem Al Hoesseini, die oproepen deed om alle Joden uit te roeien. Hamas behoort net als hij tot de Moslim Broederschap, en doet dat dus heden ten dage.

  15. Mihai Mihai


    Er waren al protesten tegen de Joodse migratie in 1891.

    “1919: The Great Powers agree to send a commission of inquiry to the Middle East to determine the wishes of the inhabitants. In Damascus, the commission was told that the Arabs opposed the Zionist project to establish a Jewish national home in Palestine.”, V. Kattan. From coexistence to conquest : international law and the origins of the Arab-Israeli conflict, 1891-1949. London; New York: Pluto Press, 2009. p. XXIII

    “1920: Rioting breaks out between Arabs and Jews in Jerusalem and a military commission of inquiry is asked to look into the causes of the disturbances. It concludes that the Zionists are largely responsible for the violence ‘by their impatience, indiscretion and attempts to force the hands of the Administration’ in providing for Jewish settlement in Palestine.”, V. Kattan. From coexistence to conquest : international law and the origins of the Arab-Israeli conflict, 1891-1949. London; New York: Pluto Press, 2009. p. XXIII

  16. Rond 1920 waren Arabische leiders nog positief, dat de Joden het land in ontwikkeling zouden brengen:

    De pogroms begonnen in de jaren twintig onder leiding van de rascistische, jodenhatende, latere nazi-oorlogsmisdadiger, de grootmoefti van Jeruzalem Al Hoesseini.
    Hij haatte alles wat niet moslim was, zo was hij ook al betrokken bij de Armeense genocide.

  17. Mihai Mihai

    ==Arabische leiders nog positief,==

    “The Faisal–Weizmann Agreement wasa….short-lived agreement for Arab-Jewish

    “The intended purpose was to forge an agreement between Feisal and the Zionist movement to support an Arab Kingdom and Jewish settlement in Palestine, respectively. The wishes of the Palestinian Arabs were to be ignored, and, indeed, both men seem to have held the Palestinian Arabs in considerable disdain. Weizmann had called them “treacherous”, “arrogant”, “uneducated”, and “greedy” and had complained to the British that the system in Palestine did “not take into account the fact that there is a fundamental qualitative difference between Jew and Arab”.[2] After his meeting with Faisal, Weizmann reported that Faisal was “contemptuous of the Palestinian Arabs whom he doesn’t even regard as Arabs”.[3]

    In preparation for the meeting, British diplomat Mark Sykes had written to Faisal about the Jewish people “…this race, despised and weak, is universal and all powerful and cannot be put down.”[4] Under such circumstances, the secret British communication contended, Faisal was well advised to cultivate the Zionist movement as a powerful ally rather than to oppose it. In the event, Weizmann and Faisal established an informal agreement under which Faisal would support dense Jewish settlement in Palestine while the Zionist movement would assist in the development of the vast Arab nation that Faisal hoped to establish.

    Weizmann and Faisal met again later in 1918 in London and soon afterwards at the Paris Peace Conference. In their first meeting in June 1918 Weizmann had assured Faisal that “the Jews did not propose to set up a government of their own but wished to work under British protection, to colonize and develop Palestine without encroaching on any legitimate interests….

    Hogarth reported that Hussein “would not accept an independent Jewish State in Palestine, nor was I instructed to warn him that such a state was contemplated by Great Britain”.”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *