De Van-Gent-gate is het nieuwste bewijs van een omgekeerde wereld in Nederland. Iedereen valt haar aan omdat ze niet wist dat Nixon dood was. Nou ja, ik wist het ook niet, dus wat is het probleem? Maar niemand neemt Van Gent kwalijk voor de andere misdadige uitspraken. Lex Uiting van 3FM vertelde Van Gent dat Nixon de nieuwe spindoctor van Barack Obama zou zijn en vroeg haar mening daarover.
Pim Fortuyn had CPN-lid willen worden maar werd geweigerd. Hij ontkende het in 1993:
“’Ik kom uit een liberaal katholiek milieu en op mij hebben dat soort bewegingen nooit enige vat gehad.’ De CPN was niks voor hem, zei hij bij een andere gelegenheid, om de simpele reden dat ‘homoseksualiteit in die partij een non-issue was. Het was een machogeoriënteerde partij waar vrouwen duidelijk de tweede of derde viool speelden. Vanuit een feministisch standpunt gezien was het een zeer ongeëmancipeerde, autoritair geleide partij.’”
Wat kunnen we hieruit leren? Zeker niet dat Pim Fortuyn een leugenaar was.
Bart Jan Spruyt schrijft een opiniestuk in het Reformatorisch Dagblad. Hij wil dat CDA zich slechts op christelijke waarden beroept. Hij verzet zich tegen het voorstel van een CDA-commissie om de Koran als gelijke bron van waarden te beschouwen. Dit zal geen goed stuk tekst worden, want ik schrijf het heel snel en ik ga het ook niet verder verwerken. Maar ik wil Bart Jan Spruyt snel weerleggen.
Toen ik naar Nederland kwam, ontdekte ik hoeveel macht het individu over de staat heeft. Ik had wel in Roemenië met de revolutie meegedaan om een democratie en rechtsstaat te veroveren, maar de democratie en de rechtstaat waren begrippen in mijn hoofd op een heel hoog niveau. Ik dacht dat vrije verkiezingen voldoende waren om het staatsbeest te temmen. Niets is minder waar – de macht wordt verdeeld tot in de kleinste details. Ik denk dat de Nederlanders zo gewend zijn aan de werking van het systeem, dat ze het niet eens in de gaten hebben. Daardoor zijn zij ook minder bewust van de mogelijke verliezen.
Ik heb ooit Emiel Roemer verteld dat als SP aan de macht komt, argumentatieleer een belangrijke rol in het onderwijs moet spelen. Philippe Remarque – hoofdredacteur van de Volkskrant - bewijst vanavond in De Wereld Draait Door dat ik gelijk heb: Nederland moet zwaar aan haar argumentatietechniek werken.
(Aangevulde versie van mijn ingezonden brief in de Volkskrant)
Sander Terphuis – ontvlucht uit Iran – schrijft een open brief aan Mark Rutten in de Volkskrant. Maar hij haalt zijn eigen argument onderuit. Eerst zegt hij dat een liberale rechtsstaat alle burgers gelijkwaardig behandelt. Daarna vraagt hij Rutte om bij Wilders te lobbyen om Sander te zien als een ‘verrijking’ voor de samenleving. Wat Sander niet weet is dat deze twee criteria – gelijkheid en verrijking – met elkaar botsen.
Pietje: Ik krijg 100 euro van je.
Jantje: Hoezo?
Pietje: Omdat het gras groen is.
Is Jantje verplicht om overtuigd te raken van het argument van Pietje? Nee. Waarom? Omdat de kleur van het gras irrelevant is voor het huidige argument. Dat betekent dat het niet toe doet of het gras groen is of niet; uit het feit dat het gras groen is, volgt niet dat Jantje Pietje 100 euro moet geven.
Nu dat Tariq Ramadan zijn stokpaardje heeft bereden en Nausicaa Marbe haar merrie, laat ik het ook doen en jullie vertellen hoe het precies zit. Merah is slechts een symptoom van twee grote kwalen in Internationaal Recht: soevereiniteit en statisme.
Ik ben gierig
En daar is niks mis mee. Ik geef nu genoeg geld aan bankiers, Shell, Wall Street-boys en andere rijke mensen. Genoeg is genoeg. Dus ik heb geen zin om nu ook aan armen te geven.
Een 45-jarige man heeft bekend 16 auto’s te hebben bekrast in Alphen aan den Rijn. De homegrown wijkterrorist, zeg maar. Het ging vooral om benzine slurpende auto’s zoals SUV’s. Nou is de vraag of deze man het recht in eigen hand mag nemen?
Zelfverdediging
