Today we have got a presentation about the International Court of Justice from Judge Kenneth Keith. And I have asked the same question I have asked Judge Abdul G. Koroma last time. Of course I have received again a diplomatic answer. Here comes my question:
Judge Keith,
Some international legal scholars are mesmerized by the concept that states are free to do whatever they please and they cannot be bound by any rule without their consent. (There seems to be a correlation between the fact that the gross of this trend is citizen of a state with huge number of weapons and veto power in the Security Council.) For instance Austen Parrish, Professor of Law and the Vice Dean at Southwestern Law School, does not seem troubled by the fact that “some states, like the U.S. remain opposed to restricting their conduct abroad.”
(meer…)
Daan Evers en Niels van Miltenburg halen in een column in de Volkskrant uit naar Dick Swaab en zijn stelling dat er geen vrije wil bestaat. Maar hun argument is een rits drogredenen.
Zij doen onderzoek naar vrije wil en toch zijn ze niet in staat de resultaten van hun onderzoek te vertellen, noch noemen zij geen enkel ander wetenschappelijk onderzoek, dat vrije wil aannemelijk zou maken. Omdat die onderzoeken niet bestaan.
Rechters liegen; hebben de Amerikaanse legal realists ons in de jaren ’20 van de vorige eeuw verteld. Rechters beslissen rechtszaken volgen hun eigen privémotieven en daarna vissen ze in het wetboek naar de wetten die bij hun beslissing passen. Aan de hand van deze wetten fantaseren ze een juridisch verhaal. En wij trappen daarin.
Realisten adviseerden ons om onze naïviteit over de rechtelijke beslissingen over boord te gooien en de rechtspraak op dezelfde manier te bestuderen als de empirische wetenschappen de fysieke werkelijkheid. Ondanks het feit dat ze ‘‘armchair metaphysics’’ en “transcendental nonsense”[1] verafschuwden, hebben realisten zelf geen onderzoek gedaan en baseerden ze zich nog steeds op hun eigen, of van opbiechtende rechters afkomstige intuïties.
Volkskrantcolumnisten Arie Elshout, Amanda Kluveld, Paul Brill, Nausicaa Marbe, Tim Sweijs en Stephan De Spiegeleire herinneren me aan de Iraakse minister van informatie die de overwinning op Amerika uitriep, seconden voordat de Amerikaanse soldaten zijn deur intrapten. Deze columnisten zijn vastgeroest in de werkelijkheid van 1918, toen kolonialisten 85% van de aarde en 70% van haar bevolking controleerden. Toen was het modieus om machtsdenker te zijn. Onze columnisten missen het inzicht dat technologie de machtsstructuren in de wereld volstrekt verandert, zowel binnen de staten als internationaal.
Opiniestukken bevatten veel te veel drogredenen. Dat heeft twee nadelen: het belemmert de maatschappelijke vooruitgang en tast gerechtvaardigde belangen van individuen of groepen aan.
Wat is een drogreden?
Een drogreden is slechts een denkfout, al dan niet opzettelijk. Het is een premisse (veronderstelling) of argumentatiestap (bewering), irrelevant voor de beoogde conclusie. Neem bijvoorbeeld het volgende argument:
Pietje: Je moet me 10.000 euro geven.
Jantje: Hoezo?
Pietje: Omdat het gras groen is.
Jantje: Nou en? Waarom is de graskleur relevant?
In een debat in de Tweede Kamer heeft Wilders het volgende gezegd:
“Wilders: Wij hebben gezegd dat een moslim taqqiya kan plegen. Wij hebben daarbij gezegd dat het zeker niet zo is dat iedere moslim taqqiya pleegt. … Wij hebben gezegd: het kan. Zodra een moslim taqqiya pleegt — dat is inderdaad soms zelfs een gebod in de islam — betekent dit dat hij redenen kan hebben om niet de waarheid te vertellen. Een moslim die vindt dat homoseksualiteit niet deugt, zegt dat niet als hij daarnaar gevraagd wordt, omdat hij bang is dat hij vervolgd wordt of omdat het maatschappelijk onacceptabel is, terwijl hij dit misschien wel vindt. Het is gesimplificeerd, maar dit is taqqiya. Een moslim kan dit doen, maar dat wil niet zeggen dat een moslim dit ook doet.
Femke Halsema: En wanneer weet u dat?
Wilders: Het grote probleem is dat je dat nooit weet.”[1]
Over dit debat wil ik een paar blogs schrijven en de drogredenen van Wilders bloot leggen. Hey jij, lezer, niet zeiken dat ik de drogredenen van Halsema over het hoofd zie.
Als een historicus een citaat in het Latijn produceert, de taal van die leuke antieke oneliners, boezemt dat bij mij ontzag in. Ik ben immers niet zo intelligent om die taal te kennen. Hetzelfde gebeurde toen ik Boekestijn’s twitter las: “Ius potentia definitur schreef Spinoza. Recht wordt door macht bepaald.” Kijk, dacht ik, hier komt een groot man; hij schrijft een column of twittert en op het moment dat hij iets wil vertellen, herinnert hij zich dat hij Spinoza had gelezen en essentiële citaten in zijn privékaartenbak heeft bewaard. Hij trekt de juiste kaart op het juiste moment uit. Of hij herinnert zich dat hij dat bij Spinoza had gelezen en hij gaat het snel opzoeken, voordat hij iets schrijft.
Waar gebeurd verhaal
Het was een schitterende ochtend in september. De zuivere, scherpe lucht wekte je longen, de zilvergouden zonnestralen beloofden je lichaam voor de rest van de dag met levensenergie te vullen. Geen enkele bries bewoog de weinige, nog aan de takken hangende goudbruine bladeren.
Dokter Goldenberg veegde de gevallen bladeren op de oprijlaan, bij elkaar en maakte een hoop voor verbranding, later op de dag. Het geknerp van zijn voetstappen door de bladeren leek de vogels, die misleid waren door het mooie zomerse weer, niet te storen in hun gezang.
Uit de verte hoorde dr. G. eerst de hoeven van een paard op de harde ondergrond: klok, klok, klok, klok. Langzamerhand werd dit geluid door de onmiskenbare klank van kinderstemmetjes vergezeld, kinderen die met elkaar ontzettend veel lol hebben. De kar reed langs en zijn twee dochters riepen dr. Goldenberg: “Papa, papa kijk eens!”
Ik ben geschorst op het volkskrantblog voor een blog dat voor 100% aan de voorwaarden voldoet. Uit de motivatie in de ontvangen mail begrijp ik dat mijn blog geen schending van de gebruiksvoorwaarden zou zijn, maar dat de moderator mij monddood wilde maken omdat mijn blogs niet in zijn/haar politiek straatje past. Ik zal eerst de betekenis van mijn betreffende blog uitleggen, om aan te tonen dat er niets mis mee was. Daarna zal ik de politieke bias van de moderator bespreken.
De titel van het blog was “Wilders is net zo schuldig aan Breivik als Rousseau aan de holocaust.” De titel was met opzet ambigu, op twee manieren te interpreteren. Maar ik heb dat aan de lezer overgelaten. Als Wilders enige schuld voor de aanslag in Noorwegen zou dragen, dan zouden de verlichtingsdenkers ook schuldig zijn voor de holocaust. Jean-Jacques Rousseau, een beetje de vader van de moderne rechtsstaat, burgerrechten en vrijheden zou bijvoorbeeld als de toenmalige Partij van de Vrijheid gezien kunnen worden. En andersom. Als de antisemitische uitspraken en gedachten van de verlichtingsdenkers enige relevante invloed hebben gehad op nazisme, dan zou Wilders ook schuldig zijn. (meer…)
