Author Archive

Ali Baba en G.I.Joe

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

(Intercultureel Socratisch gesprek)

Ali Baba: Au, dat doet pijn.
G.I.Joe: Wat dacht je, dat je op onze kosten lol zou hebben?

Ali Baba: Waarom ben ik hier?
G.I.Joe: Je bent een terrorist?

Ali Baba: Maar ik heb niks gedaan.
G.I.Joe: Dat zeggen ze allemaal.

Ali Baba: Zijn er bewijzen tegen me.
G.I.Joe: Yessir!

Ali Baba: Welke bewijzen?
G.I.Joe: Die zijn geheim. Als je weet welke bewijzen we hebben, dan komt onze verklikker in gevaar.

Ali Baba: Wanneer kom ik voor de rechter dan?
G.I.Joe: Je komt niet voor de rechter.

Ali Baba: Hoezo niet?
G.I.Joe: Je bent een illegale strijder.

Ali Baba: Wat is een illegale strijder.
G.I.Joe: Een illegale strijder is een strijder die geen rechten heeft.

Ali Baba: Volgens welke wet?
G.I.Joe: Volgens geen enkele.

Ali Baba: Volgens wie dan?
G.I.Joe: Volgens ons.

Ali Baba: Maar jullie maken je schuldig aan marteling.
G.I.Joe: We zijn onschuldig totdat een rechtbank ons schuldig bevindt.

Ali Baba: Als ik vrij kom, dan ga ik naar de rechter stappen.
G.I.Joe: Welke rechter?

Ali Baba: Ik ga naar het Internationaal Strafhof Voor Gerechtigheid.
G.I.Joe: Dat erkennen we niet.

Ali Baba: En het Internationaal Hof van Justitie, erkennen jullie dat wel?
G.I.Joe: Yep

Ali Baba: Dan ga ik daar naartoe.
G.I.Joe: De uitspraken van dat hof respecteren we alleen als wij denken dat we schuldig zijn. En we zijn nooit schuldig.

Ali Baba: En de genocide conventie, die hebben jullie toch getekend?
G.I.Joe: Yep, maar dat hebben we getekend op voorwaarde dat de VS nooit voor genocide terecht zullen staan. Het zou ook geen zin hebben, want we plegen nooit oorlogmisdaden.

Ali Baba: Hoe kan dat nou?
G.I.Joe: Ja, we zijn moreel superieur aan alle andere volkeren, dus we kunnen geen misdaden plegen.

Ali Baba: Als niemand bij jullie misdaden pleegt, waarom hebben jullie het grootste aantal advocaten ter wereld?
G.I.Joe: Die zijn voor twee redenen. Ten eerste plegen die slechts de latino’s, die de grens illegaal oversteken om bij ons misdaden te plegen en de zwarten.

Ali Baba: Maar jij bent ook zwart
G.I.Joe: Eigenlijk wel.

Ali Baba: Dus het feit dat je me martelt kan een misdaad zijn?
G.I.Joe: Nein, eh, ABSOLUTLY NOT!

Ali Baba: Hoezo niet?
G.I.Joe: Ik ben hier als Amerikaan niet als neger. Maar ik was bezig met het vertellen waarom we zoveel advocaten hebben. Beschaafde mensen zoals ons lossen hun oneindigheid niet via geweld maar via advocaten, via woorden, debat, onderhandelingen. Wij zijn lords. Jullie zijn warlords.

Ali Baba: En als er een rechtbank, zoals het Joegoslaviëtribunaal, jullie piloten van oorlogsmisdaden zou beschuldigen. Gaan jullie die aanleveren?
G.I.Joe: Nee.

Ali Baba: Wat dan?
G.I.Joe: We sturen die piloot naar Amerika en hij komt voor onze rechtbank.

Ali Baba: Is dat eerlijk?
G.I.Joe: Natuurlijk, we hebben de allerbeste rechtspraak ter wereld. Dat is de enige garantie dat hij een eerlijke rechtszaak krijgt.

Ali Baba: Maar hebben de rechters niet dezelfde belangen als die soldaten?
G.I.Joe: Ik heb je toch verteld dat we superieur zijn? We zijn streng maar rechtvaardig. We gaan onszelf niet voortrekken.

Ali Baba: En vergissen jullie je nooit?
G.I.Joe: Ja, we doen wel eens vormfouten, of kiezen foute middelen, maar het doel is altijd goedziend.

Ali Baba: En als we daarover anders denken?
G.I.Joe: Ik verwacht niet dat jullie dat begrijpen. Pas als je een rijke traditie aan beschaving hebt, zoals wij, kan je dat begrijpen. Dus wat je nu denkt, telt niet. Wacht totdat we jullie democratisch maken en na een paar duizend jaar, kan je spreken.

Ali Baba: Maar als ik het nu oneens ben met de marteling, waar kan ik NU dan klagen?
G.I.Joe: Nergens.

Ali Baba: Maar waarom zou ik niet naar een onafhankelijke rechtbank kunnen stappen en jou of Amerika kunnen aanklagen?
G.I.Joe: Dat is omdat jullie politieke motieven hebben. We doen niets verkeerd, dus er is geen reden om ons aan te klagen. Dus als je ons wil aanklagen, is omdat je op onze rijkdom jaloers bent, of je haat onze vrijheid.

Ali Baba: Maar je martelt mij?
G.I.Joe: Nee dat doe ik niet.

Ali Baba: Wat is dit dan?
G.I.Joe: Het is expanded interrogation.

Ali Baba: Wie bepaalt dat?
G.I.Joe: Wij.

Ali Baba: En als ik denk dat het marteling is?
G.I.Joe: Hou op met die haatpraat. Zie je wel? Je haat ons. Daarom ben je hier. Je bent preventief opgepakt. Met je haat ben je in staat om aanslagen te plegen. Geef het nou toe dat je ons haat!

Ali Baba: Eerlijk gezegd, met zulke behandeling….
G.I.Joe: Zie je wel, ik heb gelijk. Met zulke haat weet men nooit wanneer jezelf gaat opblazen. Beter gaan we je preventief arresteren en wat drastischer ondervragen. Zo redden we één miljoen mensen.

Ali Baba: En als ik denk dat jullie hier voor olie zijn en niet om democratie en welvaart brengen, naar welke rechter kan ik stappen?
G.I.Joe: Wie heeft eigenlijk onze olie onder jullie zand geplaatst?

Ali Baba: Dus jullie zijn hier toch voor de olie?
G.I.Joe: Kap eens af met dat gezeur, man! De hele wereldeconomie draait op olie, we zorgen dat de wereldeconomie blijft draaien. Wees eens realistisch.

Ali Baba: Kunnen jullie niet gewoon betalen?
G.I.Joe: We betalen het toch?

Ali Baba: Maar als jullie tanks niet hier waren, hadden we misschien een betere prijs kunnen vragen?
G.I.Joe: Wat zeik je man? We hebben jullie van die verschrikkelijke dictator bevrijd. Weet je wat dat kost? Het is alleen normaal dat we een beetje van de kosten terugverdienen, toch?

Ali Baba: En wij dan?
G.I.Joe: Zonder olie zaten jullie nog kamelen in de woestijn te neuken, en sliep je nog in een tent. Wij hebben een geïndustrialiseerde beschaving opgebouwd.

Ali Baba: Zonder olie?
G.I.Joe: Vuile tering terrorist, wie stelt hier de vragen? Als je met mij praat, moet je zwijgen! En nu vertel alles wat je gedaan hebt!

De sleutel tot geluk: wordt republikein of rijk (of allebei)

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Volgens een nieuwe enquête van PEW zegt 45% van de republikeinen heel gelukkig te zijn. Slechts 30% van de democraten en 29% van de onafhankelijke meent heel gelukkig te zijn.

Van de families met een inkomen van meer dan $100.000 zegt 49% heel gelukkig te zijn en 24% van de families met $30.000 of minder. Geld brengt dus geen geluk, alleen de hoeveelheid ervan. En als het je niet lukt om rijk of republikein te worden, heb je nog andere mogelijkheden. Mensen die elke week naar de kerk gaan, vertellen in een aantal van 43% heel gelukkig te zijn, in vergelijking met mensen die een keer peer maand (31%), zeldzaam of nooit (26%). Als er geen kerk in de beurt is kan je een moskee proberen, of anders kan je trouwen. 43% van de getrouwden is heel gelukkig in vergelijking met 24% van de ongetrouwde. En als je geen partner kan vinden is je laatste kans om blank te worden, zoals Michel Jackson. Hier zijn de cijfers van de mensen die heel gelukkig menen te zijn: blanken (36%), latino’s (34%) en zwarten (28%).

Volgens PEW zijn de Amerikanen niet gelukkiger dan in 1972 ondanks het feit dat de inkomsten per inwoner verdubbeld zijn, en is slechts 34% van de Amerikanen heel gelukkig. PEW verklaart het door te zeggen dat niet geld gelukkig maakt maar het meer geld hebben dan de rest. Maar is dat zo? Zou het niet kunnen zijn dat de verdubbeling in de gemiddelde het resultaat is van het feit dat de rijker steeds rijker zijn geworden? Een werknemer met een salaris van $25,000 verdient nu $3,400 minder dan in 1973. In de laatste twee decennia is de armoede onder de werkende families gestegen met 50%. Aan de andere kant steeg het salaris van de CEO’s met 480 procent in de periode 1980-2003.

P.S. Als er de vrije wil bestaat, hoe komt dat geluk van zoveel factoren afhankelijk is? Mensen met vrije wil zijn toch gelukkig wanneer ze dat willen?

Hoe raak je je vrije wil kwijt?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Tijdrover:
“De ‘vrije wil’ is een hot item voor je. Welk boek heeft je daar de meeste inzichten in gegeven, je leidraad als het ware.”

Mihai:
Op een dag, ik was toen twaalf, bracht mijn moeder Freud in huis. Ik wist niet dat het één van die dagen was, die het begin zou zijn van een radicale verandering in mijn manier van denken. De eerste radicale verandering was toen ik de religie opgaf en later had ik nog anderen. In die periode leed ik omdat de wereld zo weinig waardering voor kunstenaars en wetenschappers had. Freud’s boek, een bundel over literatuur en kunst, openbaarde de echte reden van mijn leed. Ik wist het toen als puber, meteen na de laatst gelezen bladzijde, wat de bouwsteen van het leven was: dus alles is seks. Na het lezen van Freud’s werk, dagen lang zonder eten en drinken, mijn “ramadan” in een leeszaal, ontdekte ik dat niet de onverschilligheid van de wereld mijn probleem was, maar mijn viscerale angst dat ik nooit zal neuken. Ik zag toen de mens als door oerinstincten gedreven. Vandaag geloof ik niet meer in Freud, maar ik denk nog steeds dat alles wat de mens doet, door een oerinstinct gedreven is, de overlevingsdrift.

Het tweede boek dat mijn manier van denken heeft veranderd is “Manufacturing Consent” van Edward S. Herman and Noam Chomsky. Zoals de titel het suggereert, argumenteren Herman en Chomsky in dat boek dat de massamedia een sterke invloed hebben op hoe wij de werkelijkheid ervaren. Om een vrije wil te hebben, moeten we een redelijke manier hebben om betrouwbare informatie te hebben. Bijvoorbeeld we denken dat mensen uit Noord-Korea minder vrije wil hebben omdat alle informatie door de regering wordt geproduceerd. Misschien is dit een vooroordeel, want veel mensen geloofden dat wij in het Oost-Europa gebrainwashed waren. Als wij daar gebrainwashed waren, waren we gebrainwashed door het Westen. De reclame die het Westen maakte, bereikte ons. Wij zagen daar Amerika als het paradijs van welvaart en democratie. We zouden daar een State of the Union speech van Bush als bijbelse waarheid hebben beschouwen. Pas in Nederland, na kennismaking met Chomsky, ben ik van gedachte veranderd.

Daarna hebben de wetenschappelijke ontdekkingen een grote invloed op mijn visie over de vrije wil. Klassieke psychologische experimenten, zoals Stanley Milgram of de De Stanford Prison Experiment waren voor mij duidelijke bewijzen dat de vrije wil niet bestaat.

Psychologie is nu een beetje uit, zoals Freud. In haar plaats komen nu de neurowetenschappen. Benjamin Libet is een van de belangrijke experimenten, maar ik lees nu bijna elke dag een wetenschappelijk artikel, dat een aspect van het menselijke gedrag verklaart. Dat maakt het oerwoud van de menselijke geest iedere keer een stukje verder ontgonnen.

We weten nu niet alles, maar het is verbazingwekkend dat alles wat we over de menselijke geest ontdekken, de vrije wil steeds onwaarschijnlijker maakt. Ik lees geen enkele wetenschappelijk artikel waarin men de vrije wil bewijst. De wetenschap werkt zo, dat je na het verzamelen van kennis over iets, mag generaliseren en een uitspraak daarover doen. Ik denk dat we nu voldoende wetenschappelijke bewijzen hebben om te kunnen generaliseren dat er geen vrije wil bestaat.

Sterker nog ik geloof dat de vrije wil slechts een dogma is. Het heeft waarschijnlijk een evolutionair voordeel om in vrije wil te geloven. Wetenschappelijke onderzoek toont aan de mensen die in een vrije wil geloven veel beter in stressvolle omgevingen functioneren. En mensen, die na grote ongelukken, de oorzaak aan zichzelf toeschrijven, kunnen beter met de trauma omgaan.

Het is voor de mens ook psychologisch belangrijk om zich vrij te voelen, om geen blad in de wind te zijn, en ook zich superieur aan de andere dieren te voelen.

Maar dit geloof heeft ook een schaduwkant. De mens gelooft zich graag superieur juist om zijn eigen misdaden te legitimeren. Hij denkt dat als hij aan andere beesten of andere mensen superieur is, dat dat hem speciale rechten verschaaft, dat zijn misdaden daardoor gerechtvaardigd zijn.

De vrije wil veroorzaakt slachtoffers ook op een andere manier. Er zijn intelligente mensen die, tenminste in hun diepste ziel, weten dat er geen vrije wil bestaat. Zij weten dat bestraffen het gedrag van de mensen kan beïnvloeden, en dat tot minder roven en moorden zal leiden. Maar, wat nog belangrijker is, weten zij ook dat bestraffen bij een aantal mensen niet zal werken, dat het niet voldoende is om mensen met iets te dreigen om hun gedrag te beïnvloeden. Ondanks het feit dat ze weten dat er geen vrije wil bestaat, is het in hun belang om de rest van de mensen te overtuigen dat het wel bestaat, zelfs diegenen die in gevangenissen moeten belanden. Door andere mensen hiervan te overtuigen, hebben de slimme mensen een beter leven, want hun leven is daardoor veiliger. Zij zijn te lui of denken dat het geld kost om een andere oplossing te vinden, waarbij men er van uit gaat dat er geen vrije wil bestaat. Zij gooien liever mensen in gevangenissen voor de rest van hun leven, of in bepaalde landen, zelfs voor de beulen zetten, omdat ze een klein beetje meer geld willen hebben. Deze categorie mensen, die voor een stukje meer gemak in staat zijn anderen van vrijheid en leven te beroven, zijn de meest misdadige mensen. Is het niet een contradictie dat juist mensen als Bush, die mordicus voor de doodstraf zijn, bewerend dat men een vrije wil heeft, tegelijkertijd miljarden spenderen aan propaganda, public relations en velerlei bedrog? Als ze in een vrije wil geloven, waarom proberen ze je gedachten te manipuleren?

Men zegt de vrije wil te willen redden om de moraal te redden, maar dat is volstrekt onjuist. Als we de pretentie willen hebben dat we ooit iets moreels hebben gedaan, moeten we juist het dogma van de vrije wil voorgoed opgeven. De morele paradox van de menselijke soort, is dat door het dogma van de vrije wil voorgoed in de diepste kerkers te begraven, men niet meer moreel is, maar moreel handelt. Isaac Asimov had gelijk: "Never let your sense of morals get in the way of doing what’s right."

Kutturk zonder koopmansgeest

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Het verschil tussen een allochtoon en een geschiedenisleraar is dat de allochtoon de Nederlandse geschiedenis hoort te kennen. Het blijkt namelijk dat Nederlandse geschiedenisleraren hun kinderen valse informatie meegeven, waardoor islamofobie aangewakkerd wordt.


Kijk maar eerst wat een geschiedenisleraar over de ontdekkingsreis schrijft, ter onderwijs voor zijn leerlingen:

“Waarom men op ontdekkingsreis ging

De handel in kostbare stoffen en edelstenen was het voornaamste doel van de Europese ontdekkingsreizigers. De westerse handelaren hadden echter geen directe toegang tot de winstgevende markten van Azië. De toegang was geblokkeerd door vijandige moslimstaten, zoals de Turken, die rond 1530 de Zwarte zee, de oostelijke Middellandse zeehavens, de westelijke route over land naar China en India, en de zeeroute van de Indische oceaan tot de rode zee en Egypte beheersten. In de vijftiende eeuw waren Europese zeevaarders op zoek gegaan naar alternatieve zeeroutes naar Azië, aangevoerd door de Portugezen, die schepen hadden leren bouwen die geschikt waren voor lange zeereizen.”

Laten we nu kijken hoe het in werkelijkheid was. De Amerikaanse historicus James W. Loewen schrjft in zijn boek “Lies my teacher told me” het volgende:
“Some teachers still teach what their predecessors taught me forty years ago: the Europe needed spices to disguise the taste of bad meat, but the bad Turks cu off the spice trade. Three books – The American Tradition, Land of Promise, and The American Way (Amerikaanse schoolboeken) – repeat this falsehood. In the words of Land of Promise, “Then, after 1453, when Constantinople fell to the Turks, trade with the East all but stopped.” But A. H. Lybyer disproved this statement in 1915! Turkey had nothing to do with the development of new routes to the Indies. On the contrary, the Turks had every reason to keep the old Eastern Mediterranean route open, since they made money from it

In 1957 Jacques Barzun and Henry Graff published a book that has become a standard treatise for graduate students of history, The Modern Researcher, in which they pointed out how since 1915 textbooks have perpetuated this particular error. Probably several of the half-dozen authors of the offending textbooks encountered The Modern Researcher in graduate school. Somehow the information did not stick, though. This may be because blaming Turks fits with the West’s archetypal conviction that followers of Islam are likely to behave irrationally or nastily. In proposing that Congress declare Columbus Day national holiday in 1963, Rep. Ronald Libonati put it this way: “His Christian faith gave to him a religious incentive to thwart the piratical activities of the Turkish marauders preying upon the trading ships of the Christian world.” The American Tradition, Land of Promise, and The American Way continue to reinforce this archetype of a vaguely threatening Islam. College students today are therefore astonished to learn that Turks and Moors allowed Jews and Christian freedom of worship at a time when European Christians tortured or expelled Jews and Muslims. Not a single textbook tells that the Portuguese fleet in 1507 blocked the Red Sea and Persian Gulf to stop trade along the old route, because Portugal controlled the new route, around Africa. "

Is de bovenstaande genoemde geschiedenisleraar een uitzondering, een enkel voorbeeld van onwetendheid of islamofobie. Na een beetje googelen vinden we ook andere sites die de valsheid herhalen: “Gehinderd werden de Atlantische expedities vooral door de Ottomaanse Turken, die de West-Europeanen de toegang tot het oostelijke deel van de Middellandse Zee ontzegden.”

Met zulke geschiedenislessen is het niet wonderbaarlijk dat sommige Nederlanders een heel verkeerde interpretatie van het ontstaan van de huidige Westerse welvaart hebben.

Mijn Milosevic samenzweringstheorie

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Iedereen is nu bezig met de nieuwste samenzweringstheorieën over de dood van Milosevic. Ik ben echter veel beter in het maken van dit soort theorieën. Hier komt ie:


In februari 2000 diende Francis Boyle, de advocaat van de “Moeders van Srebrenica” een aanklacht bij het Joegoslavië tribunaal in, waarin ook hoge VN functionarissen zoals Kofi Annan, Boutros Boutros-Ghali, en militairen zoals Ton Karremans als schuldigen werden benoemd. In deze aanklacht argumenteerde Boyle dat Srebrenica het gevolg was van een het Owen-Stoltenberg plan. Boyle negotieerde zelf hierin als vertegenwoordiger van Bosnië in 1993. Het plan hield in een splitsing van Bosnië in drie delen, langs etnische lijnen. Om dit te bereiken zouden er 1,5 a 2 miljoen mensen ‘verplaatst’ moeten worden. Dat wil zeggen dat men Srebrenica met opzet in de handen van de Serviers liet vallen, om het etnisch te zuiveren.

Dit was geen uitzonderlijke praktijk in voormalige Joegoslavië. Noam Chomsky schrijft in een artikel in zMagazine over dit soort etnische zuiveringen, die door regeringsfunctionarissen als acceptabel gevonden waren. Hieronder een stukje: ‘The August phase of the military campaign, Operation Storm, was the largest single ethnic cleansing operation of those years. The UN reports that "approximately 200,000 Serbs fled their homes in Croatia during and immediately after the fighting," while "the few that remained were subjected to violent abuse." A few weeks afterwards, Richard Holbrooke, who directed Clinton’s diplomacy, "told Tudjman that the [Croatian] offensive had great value to the negotiations" and "urged Tudjman" to extend it, he writes in his memoir _To End a War_, driving out another 90,000 Serbs. Secretary of State Warren Christopher explained that "We did not think that kind of attack could do anything other than create a lot of refugees and cause a humanitarian problem. On the other hand, it always had the prospect of simplifying matters," in preparation for Dayton. Clinton commented that the Croatia’s ethnic cleansing operation could prove helpful in resolving the Balkan conflict, though it was problematic because of the risk of Serbian retaliation. As reported at the time, Clinton approved a "yellow-light approach" or "an amber light tinted green," which Tudjman took to be tacit encouragement for the "crowning achievement."

En nu de samenzweringstheorie:

Nu dat Milosevic met zijn verdediging begonnen was, zouden dit soort afspraken aan het licht komen en daarmee zouden de betrokken partijen in verlegenheid gebracht worden. Bill Clinton is een paar weken geleden door Milosevic als getuigen geroepen. Is dit niet een goed bedachte samenzweringstheorie?

Sofisme regeert

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Journalisten moeten allemaal in een werkkamp opgesloten worden. In dit werkkamp moeten ze niks anders doen dan tien jaar lang argumentatie leren. Want de drogreden regeert.


Ik las onlangs op de weblog van “Commentaargroep de Volkskrant” het volgende stukje tekst:

“Want dit vonnis toont ook aan, hoe moeilijk het is de rechtsstaat te beschermen tegen types als Mohammed B. en consorten, zonder de beginselen van diezelfde rechtsstaat te verloochenen.”

Deze drogreden heet "petitio principii" of "begging the question". “Petitio principii of cirkelredenering houdt in dat al op voorhand als juist wordt aangenomen wat nog bewezen moet worden.” – lezen we in “Handboek Argumentatietheorie” van Frans H. Van Eemeren en anderen. Zodanig veronderstelt de schrijver dat de leden van de Hofstadgroep schuldiger zijn dan dat ze door de rechtbank zijn bevonden.

Zo kan iedereen bij elke vonnis zeggen dat dit het bewijs is van hoe gebrekkig de rechtsgang is. Iedere keer dat een verdachte van kinderverkrachting vrijgesproken wordt, kan iemand zeggen dat dit het bewijs is hoe moeilijk is om kinderen van kinderverkrachters te beschermen. Iedere keer dat iemand van diefstal vrij wordt gesproken kan iemand zeggen dat dit bewijst hoe moeilijk is om bezit te beschermen. ETC. Elk vonnis, dat je niet leuk vindt, kan zodanig als bewijs dienen over hoe moeilijk is om misdaad te bestrijden, zonder de beginselen van de rechtsstaat te verloochenen.

Volgens mij zou een vergassing van alle moslims in Nederland voor sommige het enige bewijs zijn dat de rechtsspraak werkt. Maak je geen zorgen, de journalistiek blijft net zo leuk, want het aantal mogelijke drogredenen is oneindig.

Brzezinski vreest een wereldrevolutie

Written by Mihai on . Posted in Internationaal Recht, Politiek, Rechtbank voor Allen

Brzezinski vreest een wereldrevolutie en de ondergang van het Amerikaanse imperium


Lees goed het volgende fragment geschreven door Zbigniew Brzezinski:

“It is no overstatement to assert that now in the 21st century the population of much of the developing world is politically stirring and in many places seething with unrest. It is a population acutely conscious of social injustice to an unprecedented degree, and often resentful of its perceived lack of political dignity. The nearly universal access to radio, television and increasingly the Internet is creating a community of shared perceptions and envy that can be galvanized and channeled by demagogic political or religious passions. These energies transcend sovereign borders and pose a challenge both to existing states as well as to the existing global hierarchy, on top of which America still perches.”


Brzezinski, Jimmy Carter’s voormalige adviseur, schreef bovenstaande in het openingsnummer van het nieuwe blad The American Interest(AI). Het is misschien interessant om te weten wie de andere medeoprichters van het blad zijn: Francis Fukuyama, Eliot Cohen (“the most influential neocon in academic”) en Josef Joffe. Ondanks deze neocon entourage pretendeert men dat “(AI) is a new and independent voice devoted to the broad theme of America in the world”, met andere woorden een onafhankelijk blad, open voor alle meningen. Deze combinatie van politiek hoog geplaatste mensen en vooraanstaande neoconservatieve intellectuelen, maken Brzezinski’s stuk ontzettend merkwaardig.

In zijn essay zegt Brzezinski in het kort het volgende: De bevolking van de Derde Wereld staat op het punt om in opstand te komen. Als gevolg daarvan en vanwege interne eigenschappen kunnen we drie mogelijke horrorscenario’s verwachten:

(1) Amerika wordt een globale dictator;

(2) Amerika gaat ten onder;

(3) Er ontstaat een wereldoorlog tussen het Westen en de Islam (of derde Wereld).

Maar, zegt Brzezinski, noch een opstand in de Derde Wereld, noch de drie horrorscenario’s zijn wenselijk. We moeten daarom iets doen. Zijn oplossing ligt in een verandering betreffende de huidige houding in de Amerikaanse buitenlandse politiek, in een bestrijding van de armoede en sociale onrechtvaardigheid, in samenwerking, democratie en internationaal recht. Het argument is als volgt:

Oorzaken: Het Amerikaanse beleid

Een aantal factoren heeft tot de huidige situatie geleid. De Amerikaanse reactie op 11 september was fout, de afwijzing van Kyoto en van Het Internationale Strafhof waren onhandig aangepakt.

De reactie op 11 september, die stoelde op unilateralisme, dwz eenzijdigheid, heeft het handelen via de Navo, de internationale rechtsgang en de VN vervangen. Men introduceerde een doctrine van preventieve aanvallen, wat op grond van foute informatie, tot een aanval op Irak leidde. Men ging allerlei opportunistische verbonden sluiten, zoals met Rusland. Men handelt onwettig, martelt gevangenen en schaft burgerrechten af. Men jaagt het Amerikaanse volk angst aan, voor politiek gewin. “A self-confident America was being transformed into a fear-driven nation” – schrijft Brzezinski. Bovendien heeft het huidige beleid twee andere negatieve gevolgen: de (presidentiële) geloofwaardigheid is in het geding en er is een ongekende vijandigheid jegens Amerika is ontstaan.

Een (voor VS) nog gevaarlijker ontwikkeling is de neiging tot locale coalities, met een Anti-Amerikaans aroma. De EU probeert daarmee zichzelf te politiseren. China trekt de Aziatische landen in een soortgelijke alliantie mee. Zuid-Amerika verandert in een links clubje. Brzezinski vat het zo samen:

“In brief, America’s post-9/11 foreign policy is too short range in its focus, overly alarmist in its rhetoric, and has been too costly in its still early consequences. Its overall effect has been to increase America’s national vulnerability while undermining the legitimacy of its international primacy.”

“The global political awakening”

Niet terrorisme, zegt Brzezinski, vormt het grootste gevaar, maar een globale politieke bewustwording:

“[T]he central challenge of our time is posed not by global terrorism, but rather by the intensifying turbulence caused by the phenomenon of global political awakening. That awakening is socially massive and politically radicalizing.”

De politieke bewustwording van de derde wereld wordt veroorzaakt door alfabetisering, toegang tot radio, televisie en Internet. Op dit punt komt Brzezinski’s analyse met de mijne overeen in dit weblog:

“Technologie heeft de machtsstructuren in de wereld totaal veranderd. Het individu is zo machtig geworden dat de wereld niet meer als een schaakbord, tijdens geheime ontmoetingen, kan worden beschouwd. De internationale instituties en de mentaliteit van de mensen die denken dat het lot van miljarden mensen door weinigen beslist kan worden, zullen moeten veranderen. Maar laat ik eerst twee technologische ontwikkelingen noemen, die deze veranderingen hebben gebracht. Daarbij denk ik vooral aan het Internet en het terrorisme als twee belangrijke factoren.”

Mijn analyse van toent komt heel dicht bij Brzezinski’s analyse:

“America needs to face squarely a centrally important new global reality: that the world’s population is experiencing a political awakening unprecedented in scope and intensity, with the result that the politics of populism are transforming the politics of power.”

De Indianen in Zuid-Amerika hebben dezelfde visie op de wereld als de moslims in het Midden Oosten, Zuidoost Azië, en een stijgend aantal in Europa, meent Brzezinski. Hun wensen zijn een reactie op de in hun ogen destructieve invloed van de buitenwereld (lees Amerika) op hun eigen leven. Ze hebben in verschillende mate een afkeer van de status quo, en zijn daardoor vatbaar voor een mobilisatie tegen die externe macht.

“The youth of the Third World are particularly restless and resentful. The demographic revolution they embody is thus a political time-bomb, as well. With the exception of Europe, Japan and America, the rapidly expanding demographic bulge in the 25-year-oldand-under age bracket is creating a huge mass of impatient young people… these millions of students are revolutionaries in-waiting, already semi-mobilized in large congregations, connected by the Internet and pre-positioned for a replay on a larger scale of what transpired years earlier in Mexico City or in Tiananmen Square.”

De meerderheid van de huidige staten hebben hun macht verloren over “pliant populations” en Brzezinski vreest voor een globale revolutie. Hij vergelijkt de huidige situatie met de situatie tijdens de Franse Revolutie, de revoluties van 1948, de Bolsjewistische revolutie en de antikoloniale strijd na de tweede wereldoorlog.

De oplossing

Het advies noemt een aantal punten. Een supranationale samenwerking is noodzakelijk om de zwakte van individuele staten te compenseren, die niet meer voldoende is voor politieke oplossingen en voor een sociale “depressurization” die de meerderheid van de volkeren urgent nodig hebben.

Democratie verspreiden is niet voldoende. Men moet actief aan state building doen, want een onzorgvuldig ingevoerde democratie, geeft juist de macht aan populisten en radicale bewegingen. De wereld smacht naar “political dignity”, etnische en nationale zelfbeschikking, religieuze zelfbepaling, mensen- en sociale rechten:

“Democracy for some without social justice for the many is no longer possible in the age of mass political awakening.”

Democratisering moet verbonden worden aan directe inspanningen om de extreme armoede te elimineren en een geleidelijke vermindering van de globale ongelijkheid. (Was Brzezinski high toen hij dit schreef?) door te voeren. Amerika moet oprecht geëngageerd zijn in een nieuwe visie van globale solidariteit. (ik verzien dit niet zelf).

Verder adviseert Brzezinski om een nieuwe alliantie te vormen, een G14, met Engeland, Frankrijk, Duitsland, Rusland, China, India, Pakistan, Indonesië, Japan, Nigeria, Zuid-Afrika, Brazilië en Mexico. Het Kyoto-akkoord moet heroverwogen worden, of de VS moeten zich oprecht inspannen voor het milieu. De VS moeten hun eigen beloftes naleven met betrekking tot de “Millennium Development Goals”, eerder dan een massieve stijging in de defensie- en veiligheidsuitgave na te streven. De meningsverschillen mbt de landbouwsubsidies moeten snel opgelost worden. De VS moeten ook meer aandacht aan het internationale recht en wetgeving schenken en beter naar het Internationale Strafhof in Den Haag gaan kijken.

Zijn conclusie is dat men zo bovengenoemde gevaren kan voorkomen: een globale revolutie, een dictatoriale Amerika, haar ondergang of een nieuwe wereldoorlog.

Met dit stuk geeft Brzezinski aan dat de machtigen zich bewust zijn geworden van hun machtsverlies, vooral door technologische ontwikkelingen en alfabetisering. Het is tijd dat wij, dat wil zeggen degenen die deze wereld willen veranderen, ons dit ook realiseren en deze feiten volledig gaan benutten.

De wonderbaarlijke avonturen van de nootmuskaat

Written by Mihai on . Posted in Uncategorized

Op een of andere manier belanden veel gebruikers van google op mijn weblog, met de vraag hoe de nootmuskaat in Nederland terecht is gekomen. Omdat het een vraag van de Nationale Inburgering Test was en omdat ik daar zo slecht heb gepresteerd, heb ik zelf een antwoord op die vraag gezocht.

Het antwoord is: Christopher Columbus heeft de nootmuskaat naar Nederland gebracht.

Verklaring:
Europa werd in de vijftiende eeuw, vooral als gevolg van de pest, langzamerhand kleiner en armer dan in de dertiende eeuw. Toen bedacht Europa een slimme oplossing: schepen en wapens maken.

Christopher Columbus zeilde met een dergelijke schip naar Amerika, vermoordde daar tussen 20 en 100 miljoen indianen, veranderde de rest in slaven en roofde hun goud, voor Spanje.

Engeland en Nederland werden ontzettend jaloers op Spanje en richten zich vooral op piraterij. Zo begon de piraat Piet Hein, in dienst van West-Indische Compagnie, genoeg geld te krijgen, om ook andere koloniën te beroven. Piet Hein werkte ook voor Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC).

Nou VOC bracht de nootmuskaat naar Nederland in de 16e eeuw. “Oorspronkelijk had de VOC een monopolie op de handel in nootmuskaat.” Hoe maak je een monopolie dan? “In 1621 begint Jan Pieterszoon Coen met de zogenaamde ‘extirpatie’ van de Banda-eilanden?…Met een expeditieleger van 2000 man overrompelde hij de Banda-eilanden, die tegen het verbod van de VOC in, toch nootmuskaat bleven verkopen aan Portugezen en Britten. Deze eilanden vormden destijds de enige plek ter wereld waar deze gezochte specerij voorkwam. Wie Banda bezat, had het monopolie. Duizenden Bandanezen werden bij die actie gedood.” Ahaaaa.

Het blijkt dat de nootmuskaat niet zomaar toevallig in de inburgeringstest is beland, maar het gaat om een culturele erfenis van hoogste waarde, die de Nederlandse maatschappij tot vandaag in haar greep houdt, lezen we verder in Wikipedia:

“Naar verloop van tijd kwamen Nederlandse slavenhandelaren (pardon?) die zowel slaven als nootmuskaat vervoerden erachter, dat de slaven de noten aten om er high van te worden. Zo kwam men achter de hallucinerende werking van myristicine. Toen de scheikunde hier ver genoeg voor gevorderd was, kon men de stof uit de noot isoleren, en tenslotte zelfs namaken. De stof werd in pillen verwerkt, en belandde onder de naam XTC (ecstasy) in het housecircuit.”

En omdat de inburgeringstest over moslims en andere soorten arme Afrikanen gaat, is het misschien interessant om te weten of die nootmuskaat ook op hun ouders leven een effect zou hebben gehad. Eigenlijk wel, want wat blijkt het nu, is dat door die nootmuskaat veel van die buitenlanders, ook veel moslims, in Nederland zijn beland:

“Where Muslim nations had once rivaled Europe, the new wealth undermined Islamic power. American gold and silver fuelled a 400 percent inflation that eroded the economies of most non-European countries and helped Europe to develop a global market system. Africa suffered: the trans-Saharan trade collapsed…African traders now had only one commodity that Europe wanted: slaves. Africans thus became victims of the discovery of as surely as did the American Indians.” – schrijft de Amerikaanse historicus James W. Loewen. MAW hebben die wapens en schepen de wereldeconomie om zeep geholpen.

En zo is het Westen de baas over de wereld geworden en Nederland high: door de nootmuskaat.

P.S. Ik weet niet of dit als geldig antwoord bij de Nationale Inburgering Test geldt. Je moet daar voor de zekerheid het volgende zeggen: De Nederlanders waren ontzettend intelligent en werkten ontzettend hard. Als gevolg daarvan werden ze ontzettend rijk en begonnen ze een eerlijke handel met de landen die de nootmuskaat hadden. Dan mag je misschien blijven.

Mooie vrouwen

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Portret: minister Rita Verdonk (VenI)Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie (Justitie)


Drs. Maria Cornelia Frederika (Rita) Verdonk werd op 18 oktober 1955 geboren te Utrecht.
Na het behalen van het diploma Atheneum aan het Niels Stensencollege te Utrecht studeerde zij sociologie (specialisatie organisatiesociologie en criminologie) aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (doctoraal examen 1983).

Mevrouw Verdonk was daarna tot 1996 werkzaam bij het ministerie van Justitie. Tot 1984 was zij directiestagiair bij de Directie Gevangeniswezen. Zij was tot 1988 adjunct-directeur van het Huis van Bewaring te Scheveningen en aansluitend plaatsvervangend directeur van de Penitentaire Inrichtingen ‘De Schie’ te Rotterdam. Van 1992 tot 1996 vervulde zij diverse managementfuncties op het ministerie van Justitie zowel bij de directie Gevangeniswezen als bij de Justitiële Jeugd- en TBS-inrichtingen.

Mevrouw Verdonk was daarna tot 1999 directeur Staatsveiligheid bij de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Tot 2002 was zij werkzaam als senior manager/directeur bij KPMG, en tot 2003 als directeur bij ATOS KPMG Consulting.
Mevrouw drs. M.C.F. Verdonk werd op 27 mei 2003 benoemd tot minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie in het Tweede Kabinet-Balkenende. Zij is lid van de VVD.

(Dit is een kunstwerk.)

Materiaal over evolutie en creationisme

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Je wilde altijd alles weten over het debat tussen de evolutietheoriefanaten en de creationismefundamentalisten, maar je wist niet waar je moest beginnen. Nou weten we dat elke grote tocht met een kleine klik begint. Je zou bijvoorbeeld kunnen beginnen met het lezen van Charles Darwin’s 80.000 notities, zijn 150 artikelen en 16 boeken. Het Amerikaanse Museum of Natural History in New York publiceert dit werk op het internet, ook werk dat eerder niet gepubliceerd was. Ook ander werken over de evolutietheorie worden online gezet, zoals het boek Thomas Huxley en van tegenstanders van de theorie. En ze hebben ook vieze plaatjes.