Author Archive

Sofisme regeert

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Journalisten moeten allemaal in een werkkamp opgesloten worden. In dit werkkamp moeten ze niks anders doen dan tien jaar lang argumentatie leren. Want de drogreden regeert.


Ik las onlangs op de weblog van “Commentaargroep de Volkskrant” het volgende stukje tekst:

“Want dit vonnis toont ook aan, hoe moeilijk het is de rechtsstaat te beschermen tegen types als Mohammed B. en consorten, zonder de beginselen van diezelfde rechtsstaat te verloochenen.”

Deze drogreden heet "petitio principii" of "begging the question". “Petitio principii of cirkelredenering houdt in dat al op voorhand als juist wordt aangenomen wat nog bewezen moet worden.” – lezen we in “Handboek Argumentatietheorie” van Frans H. Van Eemeren en anderen. Zodanig veronderstelt de schrijver dat de leden van de Hofstadgroep schuldiger zijn dan dat ze door de rechtbank zijn bevonden.

Zo kan iedereen bij elke vonnis zeggen dat dit het bewijs is van hoe gebrekkig de rechtsgang is. Iedere keer dat een verdachte van kinderverkrachting vrijgesproken wordt, kan iemand zeggen dat dit het bewijs is hoe moeilijk is om kinderen van kinderverkrachters te beschermen. Iedere keer dat iemand van diefstal vrij wordt gesproken kan iemand zeggen dat dit bewijst hoe moeilijk is om bezit te beschermen. ETC. Elk vonnis, dat je niet leuk vindt, kan zodanig als bewijs dienen over hoe moeilijk is om misdaad te bestrijden, zonder de beginselen van de rechtsstaat te verloochenen.

Volgens mij zou een vergassing van alle moslims in Nederland voor sommige het enige bewijs zijn dat de rechtsspraak werkt. Maak je geen zorgen, de journalistiek blijft net zo leuk, want het aantal mogelijke drogredenen is oneindig.

Brzezinski vreest een wereldrevolutie

Written by Mihai on . Posted in Internationaal Recht, Politiek, Rechtbank voor Allen

Brzezinski vreest een wereldrevolutie en de ondergang van het Amerikaanse imperium


Lees goed het volgende fragment geschreven door Zbigniew Brzezinski:

“It is no overstatement to assert that now in the 21st century the population of much of the developing world is politically stirring and in many places seething with unrest. It is a population acutely conscious of social injustice to an unprecedented degree, and often resentful of its perceived lack of political dignity. The nearly universal access to radio, television and increasingly the Internet is creating a community of shared perceptions and envy that can be galvanized and channeled by demagogic political or religious passions. These energies transcend sovereign borders and pose a challenge both to existing states as well as to the existing global hierarchy, on top of which America still perches.”


Brzezinski, Jimmy Carter’s voormalige adviseur, schreef bovenstaande in het openingsnummer van het nieuwe blad The American Interest(AI). Het is misschien interessant om te weten wie de andere medeoprichters van het blad zijn: Francis Fukuyama, Eliot Cohen (“the most influential neocon in academic”) en Josef Joffe. Ondanks deze neocon entourage pretendeert men dat “(AI) is a new and independent voice devoted to the broad theme of America in the world”, met andere woorden een onafhankelijk blad, open voor alle meningen. Deze combinatie van politiek hoog geplaatste mensen en vooraanstaande neoconservatieve intellectuelen, maken Brzezinski’s stuk ontzettend merkwaardig.

In zijn essay zegt Brzezinski in het kort het volgende: De bevolking van de Derde Wereld staat op het punt om in opstand te komen. Als gevolg daarvan en vanwege interne eigenschappen kunnen we drie mogelijke horrorscenario’s verwachten:

(1) Amerika wordt een globale dictator;

(2) Amerika gaat ten onder;

(3) Er ontstaat een wereldoorlog tussen het Westen en de Islam (of derde Wereld).

Maar, zegt Brzezinski, noch een opstand in de Derde Wereld, noch de drie horrorscenario’s zijn wenselijk. We moeten daarom iets doen. Zijn oplossing ligt in een verandering betreffende de huidige houding in de Amerikaanse buitenlandse politiek, in een bestrijding van de armoede en sociale onrechtvaardigheid, in samenwerking, democratie en internationaal recht. Het argument is als volgt:

Oorzaken: Het Amerikaanse beleid

Een aantal factoren heeft tot de huidige situatie geleid. De Amerikaanse reactie op 11 september was fout, de afwijzing van Kyoto en van Het Internationale Strafhof waren onhandig aangepakt.

De reactie op 11 september, die stoelde op unilateralisme, dwz eenzijdigheid, heeft het handelen via de Navo, de internationale rechtsgang en de VN vervangen. Men introduceerde een doctrine van preventieve aanvallen, wat op grond van foute informatie, tot een aanval op Irak leidde. Men ging allerlei opportunistische verbonden sluiten, zoals met Rusland. Men handelt onwettig, martelt gevangenen en schaft burgerrechten af. Men jaagt het Amerikaanse volk angst aan, voor politiek gewin. “A self-confident America was being transformed into a fear-driven nation” – schrijft Brzezinski. Bovendien heeft het huidige beleid twee andere negatieve gevolgen: de (presidentiële) geloofwaardigheid is in het geding en er is een ongekende vijandigheid jegens Amerika is ontstaan.

Een (voor VS) nog gevaarlijker ontwikkeling is de neiging tot locale coalities, met een Anti-Amerikaans aroma. De EU probeert daarmee zichzelf te politiseren. China trekt de Aziatische landen in een soortgelijke alliantie mee. Zuid-Amerika verandert in een links clubje. Brzezinski vat het zo samen:

“In brief, America’s post-9/11 foreign policy is too short range in its focus, overly alarmist in its rhetoric, and has been too costly in its still early consequences. Its overall effect has been to increase America’s national vulnerability while undermining the legitimacy of its international primacy.”

“The global political awakening”

Niet terrorisme, zegt Brzezinski, vormt het grootste gevaar, maar een globale politieke bewustwording:

“[T]he central challenge of our time is posed not by global terrorism, but rather by the intensifying turbulence caused by the phenomenon of global political awakening. That awakening is socially massive and politically radicalizing.”

De politieke bewustwording van de derde wereld wordt veroorzaakt door alfabetisering, toegang tot radio, televisie en Internet. Op dit punt komt Brzezinski’s analyse met de mijne overeen in dit weblog:

“Technologie heeft de machtsstructuren in de wereld totaal veranderd. Het individu is zo machtig geworden dat de wereld niet meer als een schaakbord, tijdens geheime ontmoetingen, kan worden beschouwd. De internationale instituties en de mentaliteit van de mensen die denken dat het lot van miljarden mensen door weinigen beslist kan worden, zullen moeten veranderen. Maar laat ik eerst twee technologische ontwikkelingen noemen, die deze veranderingen hebben gebracht. Daarbij denk ik vooral aan het Internet en het terrorisme als twee belangrijke factoren.”

Mijn analyse van toent komt heel dicht bij Brzezinski’s analyse:

“America needs to face squarely a centrally important new global reality: that the world’s population is experiencing a political awakening unprecedented in scope and intensity, with the result that the politics of populism are transforming the politics of power.”

De Indianen in Zuid-Amerika hebben dezelfde visie op de wereld als de moslims in het Midden Oosten, Zuidoost Azië, en een stijgend aantal in Europa, meent Brzezinski. Hun wensen zijn een reactie op de in hun ogen destructieve invloed van de buitenwereld (lees Amerika) op hun eigen leven. Ze hebben in verschillende mate een afkeer van de status quo, en zijn daardoor vatbaar voor een mobilisatie tegen die externe macht.

“The youth of the Third World are particularly restless and resentful. The demographic revolution they embody is thus a political time-bomb, as well. With the exception of Europe, Japan and America, the rapidly expanding demographic bulge in the 25-year-oldand-under age bracket is creating a huge mass of impatient young people… these millions of students are revolutionaries in-waiting, already semi-mobilized in large congregations, connected by the Internet and pre-positioned for a replay on a larger scale of what transpired years earlier in Mexico City or in Tiananmen Square.”

De meerderheid van de huidige staten hebben hun macht verloren over “pliant populations” en Brzezinski vreest voor een globale revolutie. Hij vergelijkt de huidige situatie met de situatie tijdens de Franse Revolutie, de revoluties van 1948, de Bolsjewistische revolutie en de antikoloniale strijd na de tweede wereldoorlog.

De oplossing

Het advies noemt een aantal punten. Een supranationale samenwerking is noodzakelijk om de zwakte van individuele staten te compenseren, die niet meer voldoende is voor politieke oplossingen en voor een sociale “depressurization” die de meerderheid van de volkeren urgent nodig hebben.

Democratie verspreiden is niet voldoende. Men moet actief aan state building doen, want een onzorgvuldig ingevoerde democratie, geeft juist de macht aan populisten en radicale bewegingen. De wereld smacht naar “political dignity”, etnische en nationale zelfbeschikking, religieuze zelfbepaling, mensen- en sociale rechten:

“Democracy for some without social justice for the many is no longer possible in the age of mass political awakening.”

Democratisering moet verbonden worden aan directe inspanningen om de extreme armoede te elimineren en een geleidelijke vermindering van de globale ongelijkheid. (Was Brzezinski high toen hij dit schreef?) door te voeren. Amerika moet oprecht geëngageerd zijn in een nieuwe visie van globale solidariteit. (ik verzien dit niet zelf).

Verder adviseert Brzezinski om een nieuwe alliantie te vormen, een G14, met Engeland, Frankrijk, Duitsland, Rusland, China, India, Pakistan, Indonesië, Japan, Nigeria, Zuid-Afrika, Brazilië en Mexico. Het Kyoto-akkoord moet heroverwogen worden, of de VS moeten zich oprecht inspannen voor het milieu. De VS moeten hun eigen beloftes naleven met betrekking tot de “Millennium Development Goals”, eerder dan een massieve stijging in de defensie- en veiligheidsuitgave na te streven. De meningsverschillen mbt de landbouwsubsidies moeten snel opgelost worden. De VS moeten ook meer aandacht aan het internationale recht en wetgeving schenken en beter naar het Internationale Strafhof in Den Haag gaan kijken.

Zijn conclusie is dat men zo bovengenoemde gevaren kan voorkomen: een globale revolutie, een dictatoriale Amerika, haar ondergang of een nieuwe wereldoorlog.

Met dit stuk geeft Brzezinski aan dat de machtigen zich bewust zijn geworden van hun machtsverlies, vooral door technologische ontwikkelingen en alfabetisering. Het is tijd dat wij, dat wil zeggen degenen die deze wereld willen veranderen, ons dit ook realiseren en deze feiten volledig gaan benutten.

De wonderbaarlijke avonturen van de nootmuskaat

Written by Mihai on . Posted in Uncategorized

Op een of andere manier belanden veel gebruikers van google op mijn weblog, met de vraag hoe de nootmuskaat in Nederland terecht is gekomen. Omdat het een vraag van de Nationale Inburgering Test was en omdat ik daar zo slecht heb gepresteerd, heb ik zelf een antwoord op die vraag gezocht.

Het antwoord is: Christopher Columbus heeft de nootmuskaat naar Nederland gebracht.

Verklaring:
Europa werd in de vijftiende eeuw, vooral als gevolg van de pest, langzamerhand kleiner en armer dan in de dertiende eeuw. Toen bedacht Europa een slimme oplossing: schepen en wapens maken.

Christopher Columbus zeilde met een dergelijke schip naar Amerika, vermoordde daar tussen 20 en 100 miljoen indianen, veranderde de rest in slaven en roofde hun goud, voor Spanje.

Engeland en Nederland werden ontzettend jaloers op Spanje en richten zich vooral op piraterij. Zo begon de piraat Piet Hein, in dienst van West-Indische Compagnie, genoeg geld te krijgen, om ook andere koloniën te beroven. Piet Hein werkte ook voor Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC).

Nou VOC bracht de nootmuskaat naar Nederland in de 16e eeuw. “Oorspronkelijk had de VOC een monopolie op de handel in nootmuskaat.” Hoe maak je een monopolie dan? “In 1621 begint Jan Pieterszoon Coen met de zogenaamde ‘extirpatie’ van de Banda-eilanden?…Met een expeditieleger van 2000 man overrompelde hij de Banda-eilanden, die tegen het verbod van de VOC in, toch nootmuskaat bleven verkopen aan Portugezen en Britten. Deze eilanden vormden destijds de enige plek ter wereld waar deze gezochte specerij voorkwam. Wie Banda bezat, had het monopolie. Duizenden Bandanezen werden bij die actie gedood.” Ahaaaa.

Het blijkt dat de nootmuskaat niet zomaar toevallig in de inburgeringstest is beland, maar het gaat om een culturele erfenis van hoogste waarde, die de Nederlandse maatschappij tot vandaag in haar greep houdt, lezen we verder in Wikipedia:

“Naar verloop van tijd kwamen Nederlandse slavenhandelaren (pardon?) die zowel slaven als nootmuskaat vervoerden erachter, dat de slaven de noten aten om er high van te worden. Zo kwam men achter de hallucinerende werking van myristicine. Toen de scheikunde hier ver genoeg voor gevorderd was, kon men de stof uit de noot isoleren, en tenslotte zelfs namaken. De stof werd in pillen verwerkt, en belandde onder de naam XTC (ecstasy) in het housecircuit.”

En omdat de inburgeringstest over moslims en andere soorten arme Afrikanen gaat, is het misschien interessant om te weten of die nootmuskaat ook op hun ouders leven een effect zou hebben gehad. Eigenlijk wel, want wat blijkt het nu, is dat door die nootmuskaat veel van die buitenlanders, ook veel moslims, in Nederland zijn beland:

“Where Muslim nations had once rivaled Europe, the new wealth undermined Islamic power. American gold and silver fuelled a 400 percent inflation that eroded the economies of most non-European countries and helped Europe to develop a global market system. Africa suffered: the trans-Saharan trade collapsed…African traders now had only one commodity that Europe wanted: slaves. Africans thus became victims of the discovery of as surely as did the American Indians.” – schrijft de Amerikaanse historicus James W. Loewen. MAW hebben die wapens en schepen de wereldeconomie om zeep geholpen.

En zo is het Westen de baas over de wereld geworden en Nederland high: door de nootmuskaat.

P.S. Ik weet niet of dit als geldig antwoord bij de Nationale Inburgering Test geldt. Je moet daar voor de zekerheid het volgende zeggen: De Nederlanders waren ontzettend intelligent en werkten ontzettend hard. Als gevolg daarvan werden ze ontzettend rijk en begonnen ze een eerlijke handel met de landen die de nootmuskaat hadden. Dan mag je misschien blijven.

Mooie vrouwen

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Portret: minister Rita Verdonk (VenI)Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie (Justitie)


Drs. Maria Cornelia Frederika (Rita) Verdonk werd op 18 oktober 1955 geboren te Utrecht.
Na het behalen van het diploma Atheneum aan het Niels Stensencollege te Utrecht studeerde zij sociologie (specialisatie organisatiesociologie en criminologie) aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (doctoraal examen 1983).

Mevrouw Verdonk was daarna tot 1996 werkzaam bij het ministerie van Justitie. Tot 1984 was zij directiestagiair bij de Directie Gevangeniswezen. Zij was tot 1988 adjunct-directeur van het Huis van Bewaring te Scheveningen en aansluitend plaatsvervangend directeur van de Penitentaire Inrichtingen ‘De Schie’ te Rotterdam. Van 1992 tot 1996 vervulde zij diverse managementfuncties op het ministerie van Justitie zowel bij de directie Gevangeniswezen als bij de Justitiële Jeugd- en TBS-inrichtingen.

Mevrouw Verdonk was daarna tot 1999 directeur Staatsveiligheid bij de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Tot 2002 was zij werkzaam als senior manager/directeur bij KPMG, en tot 2003 als directeur bij ATOS KPMG Consulting.
Mevrouw drs. M.C.F. Verdonk werd op 27 mei 2003 benoemd tot minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie in het Tweede Kabinet-Balkenende. Zij is lid van de VVD.

(Dit is een kunstwerk.)

Materiaal over evolutie en creationisme

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Je wilde altijd alles weten over het debat tussen de evolutietheoriefanaten en de creationismefundamentalisten, maar je wist niet waar je moest beginnen. Nou weten we dat elke grote tocht met een kleine klik begint. Je zou bijvoorbeeld kunnen beginnen met het lezen van Charles Darwin’s 80.000 notities, zijn 150 artikelen en 16 boeken. Het Amerikaanse Museum of Natural History in New York publiceert dit werk op het internet, ook werk dat eerder niet gepubliceerd was. Ook ander werken over de evolutietheorie worden online gezet, zoals het boek Thomas Huxley en van tegenstanders van de theorie. En ze hebben ook vieze plaatjes.

De waarheid over de verkiezingen.

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Links Nederland beschouwt de verkiezingsoverwinning als een overwinning van “het sociale gezicht van het volk”. Nederland toont daarmee haar “ware gezicht”. Rechts Nederland beschouwt de Nederlaag als een samenzwering van de buitenlanders, die massaal op links zouden hebben gestemd, om hun uitkeringen te behouden. Maar laat ik heel Nederland op de divan doen liggen, de psyche van het volk ontraffelen en vertellen hoe het echt zit. Waarschuwing: als je niet tegen kritiek kan, lees niet verder.


Elke volk heeft een verkeerd beeld over zichzelf. Dat heeft het Nederlandse volk ook. Het feit dat de Nederlander zichzelf als nuchter ziet, dat garandeert niet dat het zelfbeeld objectiever is dan die van de Iraniërs, Noord Koreanen, Amerikanen of Duitsers. Wat speelde zich dan in de Nederlandse geest tijdens deze verkiezingen? Het antwoord ligt in de 4B’s: Bush, bin Laden, Balkenende en Bos. 

Op de vooravond van de verkiezingen keek de Nederlander in zijn portemonnee en zag niets. Toen herinnerde de Nederlander zich, misschien onbewust, de krantenkoppen: ‘Recordwinst Shell van 19 miljard euro’. De Nederlander herinnerde zich dat de winst van Shell in het eerste kwartaal van 2005 met 42% was gestegen, naar een omzet van 72,2 miljard dollar. Maar de Nederlander herinnerde zich ook dat slechts een tijdje daarvoor de krantenkoppen luidden: ‘Shell vreest overname door Total’ of ‘Shell kwam dit jaar in de problemen nadat het de bewezen reserves voor olie en gas met 23 procent, ofwel 4,4 miljard vaten, moest afwaarderen.’ “Wacht even, dacht de Nederlander, ging Shell plotseling zo hard werken? Had men in de Wadden een nieuwe Saudi-Arabië ontdekt?” De Nederlander herinnerde zich ook dat Balkenende 1100 militairen naar Irak stuurde en dat het plotseling in de kranten stond: ‘Koninklijke/Shell Groep heeft van het Iraakse ministerie van Olie opdracht gekregen om een studie te verrichten naar de mogelijkheden van de olievelden bij Kirkuk….Shell sleepte in oktober al een contract in de wacht om de mogelijkheden van de Irakese gasvelden te onderzoeken.’

Nou je weet hoe de menselijke geest werkt. Men ziet dingen achter elkaar gebeuren en denkt dat er een verband in zit. De Nederlander denkt: “als Balkenende soldaten met mijn belastinggeld naar Irak verstuurt en als Shell daarna er rijker van wordt, hoe komt het dat ik in mijn portemonnee niks zie? Vroeger, toen er nog een communistische Oostblok bestond, deelde Shell alle oorlogsbuit met mij, in ruil voor mijn afkeer tegen communisme. Die Balkenende helpt Bush nu, maar Bush deelt de oorlogsbuit slechts met zijn naaste vrienden. Ik moet alleen noch meer ziektekostenpremies betalen, meer voor mijn benzine en moet me ook met een kleinere salaris tevreden stellen.”

“Sterker nog – borrelt de Nederlandse geest – ik moet ook mijn leven op het spel zetten. Want sinds Bush zijn oorlog tegen terrorisme is begonnen, zijn er 30 nieuwe terroristenclubjes bij gekomen, we hebben Londen en Madrid gehad. Al Zawahri heeft ons duidelijk verteld: ‘Until we feel security you will be our targets and until you stop the bombing, gassing, imprisonment and torture of my people we will not stop this fight.’ En bin Laden: ‘As for us, we have nothing to lose. A swimmer in the ocean does not fear the rain. You have occupied our lands, offended our honor and dignity, and let out our blood and stolen our money and destroyed our houses and played with our security, and we will give you the same treatment.’

“Technologie, denkt de Nederlander, is nu goedkoper en toegankelijker dan ooit. Reizen is een fluitje van een cent. De bin Ladens van deze wereld kunnen alleen maar grotere aanslagen plegen. Wat krijg ik van de oorlogsbuit? Slechts meer belastingen voor veiligheid, ik moet mijn telefoon laten afluisteren en mijn andere burgerrechten in het geding brengen. Heb ik er zin in deze oorlog? Heb ik zin in radicalisering of een opstand? Heb ik zin in dat de 1 miljoen moslims van Nederland of van Europa een tweede Bosnië, Kroatië of Kosovo maken? Heb ik er zin in dat mijn auto of mijn huis in de fik wordt gestoken zoals in Parijs?”

Nee, het was niet het sociale gezicht van het volk en het was ook niet de allochtone samenzwering. Het was de koopmansgeest. Het was de opportunistische kosten/baten analyse, van een geest die niets van de oorlogsbuit op zijn bord heeft gezien. Nu is de vraag of het lekkere draaikontje van Wouter Bos, die negen jaar bij Shell heeft gewerkt, die bekend staat voor de quote ‘En als Shell wil verhuizen, dan klim ik als eerste op de barricaden’, voldoende benetwerkt is met het bedrijfsleven, misschien via de top raadcommissaris (ex-commi-commisaris) Wim Kok, en Shell toch kan overtuigen om wat restjes naar het volk te gooien. Insjalah zou Balkenende zeggen.

Wil je een kleiner buikje?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Volgens een nieuw onderzoek kunnen vrouwen het buikvet bevechten door twee keer per week, voor één uur, gewichten te heffen. Het onderzoek was gericht op het intra-abdominale vet, dat zich rond de organen verzamelt, dat ook verantwoordelijk wordt gehouden voor hartziektes.


Aan het onderzoek hebben 164 vrouwen met overgewicht en obesitas deelgenomen, tussen 24 en 44 jaar oud. Deze vrouwen werden verdeeld in twee groepen. De helft kreeg wat informatie en advies om tussen 30 en 60 minuut per dag te bewegen. De andere helft kreeg een gewichtheffingstraining voor twee jaar.

De gewichtlifters kregen slechts 7 procent extra abdominale vet erbij terwijl de rest van de vrouwen een stijging van 21 procent toonde. Maar de lifters hadden ook een daling van 4 procent in het totale lichaamsvet, terwijl de andere vrouwen op hetzelfde niveau bleven.

“Certainly, any kind of exercise is better than not doing anything,” zegt Dr. Rita F. Redberg, maar voor “maximal benefit, cardio with weight training will get a lot more bang for your buck.”

Hoe kom je in de hemelreich?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

foto

Één van de voordelen van het een buitenlander zijn, is dat je de Nederlandse taal beter begrijpt dan veel Nederlandse columnisten. Een dergelijke columniste is Pamela Hemelrijk.

Ik kende Pamela als een moedige columniste. Bijvoorbeeld haar stuk van twaalf mei 1999 A.D. in het AD, over het Amerikaanse balletje balletje spel in Rambouillet. Rambouillet? Ja Rambouillet. Als je er niets van het bedrog van Rambouillet weet, dan komt dat omdat er daarover niet zoveel in de Nederlandse media heeft gestaan. En geloof me, ik heb daarover rond 1100 artikelen gelezen. Dat was moedig van haar, want, terwijl er 78 procent van de Nederlanders, als een Hamasbende, bloed eiste voor de Servische excessen in Kosovo, onthulde Pamela het dat de Navo aanvallen op een grote leugen berustten.

Maar ja, mensen, zoals alle andere dingen, veranderen. Pamela schijnt het licht te hebben gezien, na het lezen van Murray Rothbard en Hans-Hermann Hoppe. (En ik dacht dat je er van lezen slimmer werd, maar toch.) Zij heeft ontdekt dat ze een zuiver libertarisch gen in haar bloed heeft geërfd en ze publiceert tegenwoordig bij Het Vrije Volk en bij de Stichting Meer Vrijheid.

Laten we eerst met de vrijheid van meningsuiting beginnen. Sommige denken dat als je een vrijheid op een eigen mening hebt, ook over een vrijheid op een eigen wekelijkheid beschikt. In haar laatste column schrijft ze bijvoorbeeld dat islomofobie in Nederland “bij wet verboden” is. Wat ik benieuwd ben is door welke wet, want na wat googelen, het zoeken in de elektronische krantenbak en in verschillende internetbakken met Nederlandse wetten, kon ik nergens een wet vinden, die islamofobie zou verbieden. Help!

Ten tweede: ze interpreteert het vrije woord als de vrijheid om je op het gladde ijs van de semantische pirouetten te begeven, om in olympische sfeer te blijven. En de betekenis van woorden zo te gebruiken dat je zelfs de oude Griekse sofisten zou doen blozen. Zij gebruikt het woord “islamofobie” op een zodanige manier in haar stuk, alsof het woord gerelateerd zou zijn aan een angst. Strikt technisch beschrijft Van Dale de islamofobie als “angst voor en afkeer van alles wat met de islam te maken heeft.” Pamela zou dus dezelfde betekenis hanteren zoals in “agorafobie” en “arachnofobie”. In de praktijk heeft het woord islamofobie een andere betekenis. De overheid hanteert een betekenis die meer op “homofobie” en “antisemitisme” lijkt. Bijvoorbeeld in de nota “Radicalisme en radicalisering” schrijft het ministerie van Justitie het volgende:

“Bedreiging van open samenleving Een afzonderlijke categorie vormen uitingen van intolerantie jegens opiniërende, politieke, godsdienstige of culturele uitingen of overtuiging van anderen. Hierbij moet in het bijzonder gedachtworden aan uitingen waarin niet zozeer met geweld gedreigd wordt, of opgeroepen tot haat of geweld, maar die in de concrete maatschappelijke context bijdragen aan een sfeer waarin betrokkenen zich in hun wezen aangetast voelen, of waarin zij moeten vrezen dat de tot uitdrukking gebrachte intolerantie voor sommigen aanleiding kan zijn tot het gebruik van geweld. Dit soort uitingen komt in vele vormen voor: antisemitisme, homofobie enislamofobie kunnen hiertoe gerekend worden.”

Maar niet alleen de overheid ziet islamofobie meer als haat dan angst:

“Hoe normaal het concept islamofobie ook bevonden wordt, het wordt door de V.N. en de Europese Unie gehanteerd als een vorm van racisme dat bestreden dient te worden en zelfs van prioritair belang is.” – lezen we hier.

En het zijn niet alleen de V.N., de E.U. en andere linkse rakkers, die het woord islamofobie met haat associëren, maar zelfs de libertariers, die op Pamela Hemelrijk reageren. Diadem reageert bij bijvoorbeeld als volgt:

“Inderdaad absurd, het strafbaar stellen van islamofobie. Of Islam-haat, for that matter. Christen-haat is al decennia een veel voorkomend en geaccepteerd verschijnsel. Maarten ‘t Hart is er rijk mee geworden, en hij is niet de enige. En terecht natuurlijk, dat dit mogelijk is.” (Amen)

Waar het mij om gaat is echter niet de haat. Wat mij betreft mag iedereen iedereen haten. Ik haat ook spruitjes en beschouw het als mijn onvervreemdbare recht. Waar het om gaat is een drogreden, de zogenaamde equivocatie, of dubbelzinnigheid. Deze drogreden duidt een argument aan, waarin men een verkeerde betekenis van een woord gebruikt. Bijvoorbeeld:“Enige honden hebben een witte vacht. Fido is een enige hond. Dus Fido heeft witte vacht.” Pamela klaagt de staat in haar stukje aan, omdat de staat haar, haar meer dan terechte angst voor islam zou verbieden. In werkelijkheid, hebben we gezien, gebruikt de overheid het woord “islamofobie” met dezelfde betekenis als “islamhaat”. En voor zover dat ik het weet, is islamofobie bij wet niet verboden.

Het antwoord is dus: het sofisme is het duivelse vehikel, dat je naar het hemelrijk vervoert.

Argumenten tegen de doodstraf

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


De staat is een machine, zonder brein en zonder hart. De mens is een machine, met een gebrekkig brein en een harteloos hart. Daarom ben ik tegen de doodstraf.


(1) De staat: een raar beest

“Volgens mij, als verstokt aanhanger van het liberale rechtstatelijke ideaal, is er één afdoende principieel bezwaar tegen de doodstraf. De overheid heeft, voorzover ik weet, nooit de bevoegdheid verworven over het leven en de dood van haar burgers te beschikken. Je kunt je voorstellend dat we een overheid instellen en haar bekleden met allerlei bevoegdheden en vormen van macht, maar ik kan me niet voorstellen dat wij een overheid zouden instellen die vervolgens de macht krijgt over onze dood.” – zegt Marjolijn Februari. Wat Marjolijn zegt, is eigenlijk het volgende:

(1.1) Rechtvaardiging
Het enige doel van een staat moet zijn om mijn leven en eigendom van moordenaars en rovers te beschermen. Wat de enige reden om in een staat te leven, ligt in ons eigen overlevingsinstinct, het besef dat je langer en gelukkiger kan leven als je je vrijheid om geweld te gebruiken aan de staat overdraagt. We leven in een staat om te leven niet om te sterven.

(1.2) De staat heeft een eigen overlevingsinstinct
De staat is echter een sociale institutie, dat wil zeggen een ding, dat eigenlijk alleen in ons hoofd bestaat. Dit soort dingen, door een groep mensen gecreëerd, heeft de neiging om een eigen leven te leiden, met een overlevingsinstinct van zichzelf. Het komt waarschijnlijk door het menselijke aangeboren conservatisme, want de mens, eenmaal gewend aan iets, de neiging heeft om het in stand te willen houden. De staat “wil” daardoor zichzelf in leven houden en heeft daaraan gerelateerde belangen.

(1.3) De staat heeft geen ratio
De staat vraagt zichzelf niet af wat zijn doel is, namelijk om mij te beschermen. De staat is een verzameling regels, die bestaan omdat een mens of een groep op een bepaald moment zijn zin door wist te drukken. Er ligt echter geen enkele rationele vermogen in de staat zelf. Sterker nog, we weten niet hoe de staat morgen eruit zal zien; het is een beest, volstrekt aan willekeur verlaten. We moeten de staat daardoor het niet te makkelijk maken om ons te vermoorden.

(1.4) De staat heeft ook geen hart.
De staat denkt niet “oh, wat een zielige Mihai, laat ik hem maar niet onder de voet lopen.”

(1.5) En de staat heeft ook geen moraal.

(1.6) Conclusie
De staat is echter almachtig. En omdat de staat de neiging heeft om zichzelf in stand te houden kan de staat mij altijd als een dreigement zien of “denken” dat mijn dood nuttig kan zijn voor zijn eigen belangen. Als beest zonder ratio, hart of moraal, is de staat daardoor een dreigement voor mij. Daarom is het slimmer om de staat geen macht over ons leven te verschaffen.

(2) Wat is dat voor een raar beest, de mens?

De mensen die de staat dienen kunnen ook niet op hun rationaliteit, hart of moraal vertrouwd worden. De massa’s ook niet.

(2.1) Het menselijke vermogen om zich te vergissen
De Amerikaanse regering heeft het toegegeven dat Saddam Hussein niet betrokken was bij de aanslagen op 11 september. Desondanks gelooft 90% van de Amerikaanse soldaten dat de oorlog in Irak een wraakactie is voor Saddam’s betrokkenheid bij deze aanslagen. Dit toont volgens mij aan dat mensen bereid zijn om te vermoorden als gevolg van foute informatie en dat de juiste informatie toch niet tot de mens doordringt. Wetenschappelijke onderzoek bevestigt dat we de politieke beslissingen volstrekt irrationeel nemen. We negeren de feiten en we geloven in contradicties. In feite functioneert onze psyche op dezelfde manier als bij drugsverslaafden, we zien de wereld namelijk door een nauw, dikgekleurd glas. Keer in ieder geval je rug niet naar diegenen die denken dat je mensen voor enig doel mag doden, wat het doel zou op je rug getekend kunnen zijn.

(2.2) Politici
(2.2.1) Garandeert democratie een goede functionering?
Je zou kunnen zeggen dat de manier waarop we onze ambtenaren en leiders kiezen, garandeert dat deze wel aan de hand van de juiste informatie handelen. Niets is minder waar. Papa Bush bleef het argument voeren dat Saddam’s soldaten baby’s in Kuwait uit de couveuses rukten en op de kille vloer lieten sterven. Dat deed hij zelfs lang nadat zijn eigen woordvoerders in het openbaar hadden toegegeven dat het verhaal met de baby’s een leugen was. Nou of is papa Bush net zo goed geïnformeerd als 90% van de Amerikaanse soldaten, of denkt papa Bush dat je een leugen oneindig kan herhalen, want 90% van je soldaten de waarheid toch niet kent, of niet wil geloven. Ik heb echter geen garantie dat ik niet op valse informatie ter dood veroordeeld zal worden, als ik op politici en staatsambtenaren moet vertrouwen.

(2.2.2) De politici zijn een andere soort ras.
De mens is een politiek dier, maar de politicus is geen menselijke dier. Hiervoor heb ik geen bewijzen, maar ik denk dat de mensen die het goed hebben in deze wereld genetisch anders zijn dan de rest van de mensen.

Nou eerst iets over de moraal. Moraal, zoals de staat, heeft als doel om mij langer en gelukkiger te laten leven. Wij hebben echter verschillende opvattingen over wat onze leven langer en gelukkiger zal maken. En zelfs zouden we dezelfde opvattingen hebben, het is zo dat onze belangen, op bepaalde momenten, met elkaar gaan botsen. Als we met elkaar samenwerken leven we allemaal langer en gelukkiger, dan in een voortdurende strijd. Als we vals kunnen spelen en we worden niet betrapt, dan leven we nog veel langer en nog gelukkiger dan als we samenwerken. Het is dus rationeel om vals te spelen, vooral als je zelf geen risico’s loopt. Moraal is niets anders dan het gevangenedilemma.

Ik denk dat er (genetisch) drie soorten gedraag zijn ontstaan. Er zijn mensen die altijd vals spelen en dom genoeg zijn om opgepakt te worden. Deze mensen vullen onze gevangenissen op. Er zijn mensen die geloven dat je altijd moreel moet zijn. Deze is de meerderheid. En er is een derde soort mensen, dat weet dat het rationeel is om vals te spelen en tegelijkertijd de anderen aan te moedigen om zich aan de regels te houden. Zij gedragen zich voor een groot gedeelte moreel, om vertrouwen te wekken. Toch, op de momenten waarop ze niet opgepakt kunnen worden en op de momenten dat het heel belangrijk is voor hun belangen, spelen ze vals. Deze mensen zijn onze politieke- en bedrijfsleiders. Deze menen worden of zijn in het algemeen rijk en machtig.

"One searches our chronicles in vain for the execution of any member of the affluent strata in this society." – zegt de Amerikaanse rechter William O. Douglas. Als je geld genoeg hebt, of machtig genoeg bent, krijg je geen doodstraf. Het is dus rationeel voor immorele, rijke en machtige mensen om in de doodstraf te geloven. Zij lopen immers geen risico en hun macht en welzijn wordt groter. Ik geloof dat Rita Verdonk en Donner mij zouden vergassen als dat hun belangen zou dienen en als de wetten van de staat dat zouden toelaten. Het is dus voor mij rationeel om de macht van de staat en staatsfunctionarissen zo veel mogelijk in te perken. In ieder geval zou hen geen macht over mijn leven geven.

Conclusie

Ik wil zo lang en gelukkig mogelijk leven. Ik kan noch op de rationaliteit, medeleven of moraliteit van de staat vertrouwen, noch op de rationaliteit en moraliteit van de andere mensen. De wetten en de regels die we hebben moeten daardoor de macht van de staat en andere mensen over mijn lot voor zoveel mogelijk beperken. Geen mens kan mij in de ogen kijken en beweren dat hij rationeel, moreel en voor de doodstraf is.