Author Archive

blogpause

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Ik moet een paper over metafysica, Parmenides, mystiek en neurowetenschappen op donderdag klaar hebben. Dus tot vrijdag zijn er geen weblogs.

Wat is belangrijker, moraal of wetenschap?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

“Normatieve (morele) uitspraken zijn dan dus belangrijker dan verifieerbare
uitspraken, belangrijker dus dan de wetenschap.” – schrijft Leon Hoeneveld, een medeblogger. Daar heb ik mijn twijfels over.

Stel je twee mogelijke werelden voor:

(1) In de eerste wereld, van de oneindige moraal, hebben we het allerhoogste morele besef, niemand vermoordt, steelt, liegt etc. We hebben in deze wereld echter helemaal niks te eten.
(2) In de tweede wereld, van de oneindige kennis, worden al onze materiele wildste dromen werkelijkheid, maar we hebben geen enkele morele wet.

De tweede wereld is volgens mij boven de eerste te kiezen en hier is waarom:

Als we een normatieve uitspraak doen, zoals “moorden is slecht”, moeten we ons afvragen waarom iemand een andere vermoordt. De meeste keren is het niet voor de lol. Het is voor geld, vrouwen of omdat een andere een concurrent is. Dus de moordenaar hoopt een langer en/of gelukkiger leven zelf te leiden. Zelf willen we niet vermoord worden. Het zou echter in ons belang zijn om een andere te vermoorden, om zijn geld of zijn vrouw in te pikken, of omdat hij/zij ons op een bepaald gebied beconcurreert. Iedereen is daardoor een mogelijke moordenaar en een mogelijk slachtoffer. Maar als we allemaal met de voortdurende angst om vermoord zouden leven, zouden we gemiddeld slechter en korter leven. Door een afspraak te hebben dat we elkaar niet vermoorden, leven we langer en gelukkiger. Een morele uitspraak is dus een uitspraak over een samenwerking die ons allemaal voordelen oplevert. Een andere eigenschap van een morele regel is dat we een groter voordeel zouden hebben als de rest zich wel aan de uitspraak zou houden terwijl we zelf een manier vinden om de regel te ontduiken.

Definitie:
Normatieve uitspraken zijn niets anders dan uitspraken over wat te doen als mijn belang in conflict is met jouw belang; samenwerking zou ons beiden in een betere positie brengen dan vechten, maar als één van ons vals speelt, terwijl de ander zich wel aan de regels houdt, dan zou dit de valsspeler een groter voordeel geven dan iedere andere mogelijke optie. Als een vraag niet tot deze vraag gereduceerd kan worden, dan is hij geen normatieve uitspraak (morele vraag).

We willen niet vermoord worden omdat we een overlevingsinstinct hebben. Als gevolg van dit overlevingsinstinct hebben we een beeld van hoe onze omgeving eruit zou moeten zien om ons een zo lang (en gelukkig) mogelijk leven te garanderen. Maar uiteindelijk gaat het vooral om het verdelen van de natuurlijke goederen. Het gaat om de vraag wie krijgt meer dan een andere en wie een andere mag gebruiken voor zijn eigen behoeftes.

Welnu, als de goederen voldoende zijn om ieders leven lang en gelukkig te maken, hebben we geen normatieve uitspraken meer nodig. Pas op het moment dat de goederen schaars zijn, gebruiken we normatieve uitspraken om de verdeling te rechtvaardigen. Pas op het moment van de schaarste produceert samenwerking meer dan tegenwerking.

Het is echter de wetenschap die kan zorgen dat we goederen voor iedereen kunnen produceren, niet de moraal. Als we voldoende kennis hebben, kunnen we voldoende grondstoffen voor onze behoeften van andere planeten halen en met kennis kunnen we onze energieproblemen oplossen.

Conclusie: verifieerbare uitspraken zijn belangrijker dan normatieve uitspraken, want de verifieerbare uitspraken lossen de problemen op, die uit onze overlevingsinstinct ontstaan. Daarmee maken de verifieerbare uitspraken de normatieve uitspraken overbodig. Wetenschap is belangrijker dan moraal.

Wat is Realisme?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Op een studentenfeest zegt Pietje tegen Jantje: “Marijke is stomdronken. Ze is totaal onbewust. Laten we haar neuken.” Vind je dat een goed argument?

Behalve een klein groepje inferieure buitenlanders, denk ik dat er weinig mensen zullen zijn die zullen zeggen dat Pietje gelijk heeft, dat ze samen van Marijke’s onmacht moeten profiteren.

Stel nu dat Marijke wakker wordt en denkt dat Pietje en Jantje haar in haar slaap verkracht hebben. Pietje een Jantje zijn heel machtig op het denkbeeldige eiland, waar ze zich allemaal bevinden. Pietje een Jantje zorgen dat er geen rechtbank bestaat waar zij aangeklaagd kunnen worden. Marijke is zo boos dat ze Pietje en Jantje met een koekenpan op hun kop slaat.

Mihai, een bijstander, zegt tegen Johan: “We weten niet zeker dat Pietje en Jantje Marijke hebben verkracht, maar ik heb Pietje op het feest dat horen voorstellen. Ik heb ook wat andere aanwijzingen dat wat Marijke zegt, waar is. Laten we een onpartijdige rechtbank oprichten om dit op te lossen.” Nou Johan is een realist. Hij zegt tegen Mihai: “Pietje en Jantje doen veel goede daden, bijvoorbeeld vrijwilligerswerk voor zieke mensen. En zelfs als ze Marijke zouden hebben verkracht, dat zouden ze alleen doen omdat ze met een wetenschappelijk project bezig zijn. Hun onderzoek zal zorgen dat heel veel vrouwen in de toekomst van verkrachting bespaard zullen worden. Bovendien is het onrealistisch te geloven dat Pietje een Jantje een rechtbank zullen accepteren, want ze zijn ontzettend machtig. Laten we dan Pietje en Jantje ons hulp bieden tegen Marijke’s geweld.”

Stel nu dat Marijke aanwijzingen heeft dat Johan de verkrachting heeft gefilmd en de film op het internet verkocht. Dus Johan, vermoeden Marijke en Mihai, profiteert zelf van de misdaad. Wat zou de lezer doen, voor een rechtbank vechten of Pietje en Jantje helpen? Wat zou je morele plicht zijn?

Laten we nu een tweede, waargebeurd geval beschouwen. In mijn discussies met mensen ontmoet ik veel mensen die voor realisme pleiten. Ik vertel dat de Derde Wereld gelooft dat de machtige landen grote misdaden tegen hen plegen. Bijvoorbeeld dat de rijken/machtigen via oorlog en andere vormen van misdaad hen van hun grondstoffen en vrijheid beroven. Sommige zijn het met mij oneens dat de misdaden plaatsvinden, maar men is het met mij eens dat de Derde Wereld dat gelooft.

Mijn argument is dat we in deze situatie een rechtbank nodig hebben waar de machtigen aangeklaagd kunnen worden. Op dit moment doen de machtigen echter alles om dergelijke rechtbanken onmogelijk te maken.

Welnu, heel veel mensen zijn het met mij eens dat het een groot onrecht is dat de mensen in de Derde Wereld de mensen in de Machtige Wereld niet kunnen aanklagen. Een groot deel van deze mensen pleit echter voor realisme. Zij zeggen twee dingen:

(1) De realist zegt dat sommige machtigen echter een nobel doel hebben, doel dat deze weigering rechtvaardigt. Bijvoorbeeld dat de Amerikanen altijd “de koeien uit het slot halen” en dat het proces van koeienuithetslothalen het noodzakelijk maakt om vuile handen te maken.

(2) Het is onrealistisch te geloven dat bijvoorbeeld de Amerikanen een dergelijke rechtbank zullen accepteren. Dus laten we maar realistisch zijn en naar andere oplossingen zoeken. Deze oplossing klinkt meestal als een steun aan de Amerikanen.

Welnu, denk ik, als je denkt dat iemand grote misdaden tegen jou pleegt, heb je een fundamenteel recht om de dader ergens te kunnen aanklagen. Dit recht heb je ongeacht of de misdaad wel of niet plaats heeft gevonden. Jouw eigen gelof is dus voldoende om dit recht te hebben. Dit recht heb je ook ongeacht of het doel van de dader nobel is. Want dat is juist de rol van een rechter, om de waarheid te vinden als twee strijdende partijen verschillende opvattingen hebben en te bepalen of een handeling gerechtvaardigd is. We zeggen niet dat je slechts het recht hebt om iemand aan te klagen slechts als hij daadwerkelijk heeft gedaan wat je denkt dat hij heeft gedaan. We zeggen ook niet dat je hem pas mag aanklagen als zijn doel de middelen niet heiligt. De rechter zou de dader immers vrijspreken als hij onschuldig is of als het doel daadwerkelijk de middelen zou heiligen. Onschuldig zijn of de noblesse van je doelen zijn dus geen excuus om een rechter te weigeren.

En als de dader zich tegen elke bemiddelingsvorm verzet, ben je volstrekt vrij om zelf geweld te gebruiken. Met andere woorden zijn de bewoners van de Derde Wereld volstrekt vrij om terroristische aanslagen te plegen, zolang ze geen rechtbank hebben waar ze de machtige landen kunnen aanklagen. Het simpele feit dat de machtigen een dergelijke rechtbank weigeren lijkt me een misdaad van grote proporties.

Deze twee gevallen, Marijke’s en van de Derde Wereld, zijn naar mijn mening gelijk. Ik denk dat 99,99% van de Nederlanders zou het met mij eens zijn dat Pietje en Jantje misdadig zouden zijn als ze van hun macht zouden profiteren en Marijke in slaap zouden neuken. En 99,99% zou in Nederland zijn steun aan Marijke geven om haar de mogelijkheid te geven om naar een rechter te stappen. Het is alleen de rechter die kan beslissen of Marijke gelijk heeft en niet Johan, die bevriend is met Pietje en Jantje, en vermoedelijk er zelf profijt van de daad zou hebben.

Waarom hebben we dan zoveel realisten in Nederland, die Marijke zouden steunen, maar, als het om internationale rechtbanken gaat, waar ook de Amerikanen aangeklaagd zouden kunnen worden, de realist zijn steun aan Amerika geeft? Kan de realist de pretentie hebben van een onpartijdige denker?

Ik wil even in de bewuste of onbewuste gedachten van de realist duiken en deze ontmaskeren. In het eerste geval (met Marijke), zou de realist zelf slachtoffer kunnen worden. Zijn dochter, zuster, moeder, vriendin, of zij zelf, als de realist een vrouw is, zou op een feest verkracht kunnen worden. Dus de realist(e) doet alles om een rechtbank te hebben als hij of zij er beter van wordt. In het tweede geval weet de realist dat het feit dat de Amerikanen geen rechtbank accepteren en de Amerikaanse handelingen in het algemeen, tot een grotere welvaart voor zichzelf leiden. Dat betekent dat de realist een inconsistente theorie heeft. Als het in zijn voordeel is om een rechtbank te hebben, vecht hij voor een rechtbank. Als het in zijn voordeel is om geen rechtbank te hebben, wordt hij plotseling realist en probeert ons te overtuigen dat we die rechtbank niet kunnen realiseren.

De twee gevallen zijn in mijn ogen gelijk. Marijke is in mijn geval de Derde Wereld. Pietje en Jantje zijn de machtigen, de Amerikanen, Russen, Chinezen, EU, Japan, Australië, het Westen, het Noorden. Johan is in dit geval Nederland, of de Nederlandse realist.

De realist zegt in het algemeen dat de onmacht van de mensen in de Derde Wereld datgene is dat de haat aanwakkert, niet de handelingen van de machtigen. Wat ik hieruit begrijp is dat de realist veronderstelt dat je alles mag doen als je onbeperkte macht hebt. De macht legitimeert je handelingen. Nu dat we aan de macht zijn, laten we van Marijke’s onmacht profiteren, zegt de realist.

De realist moedigt ons ook aan ons eigen profijt te denken, door ons te herinneren aan wat de Amerikanen voor ons hebben gedaan, bevrijding van de Nazi’s en bescherming tegen communisme. Wat de realist toevallig vergeet, is dat Hitler en Stalin zelf ook realisten waren.

Wat de realist eigenlijk zegt is het volgende: je moet je aan de morele regels houden en voor de morele regels vechten zolang je er van de morele regels kan profiteren. Zodra je zelf of je vrienden voldoende macht hebben, moet je echter de morele regels aan je laars lappen. In deze categorie hoort ook een pragmaticus, realpoliticus of een aanhanger van Machiavelli. De realist is iemand die jou met “date rape drugs” verkracht als hij niet bestraft kan worden en je aan je morele plicht herinnert als hij jouw slachtoffer zou kunnen worden. Realisme is misdaad zoals misdaad bedoeld was.

Rechtsstaat om niet te filmen

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Een rechtstaat is zoals scuba diving. Ga je te snel vanuit de diepte van de dictatuur naar de zuurstof van de democratie, dan loop je het risico op vrijheidsvergiftiging. Laten we dit met een voorbeeld illustreren:

De Irakese cameraman, die voor CBS News werkte en die voor een jaar in Abu Ghraib gratis is gebleven, werd vandaag door een rechter als onschuldig verklaard. Maar in plaats van op vrije voeten te worden gezet, werd de cameraman terug naar Abu Ghraib gestuurd. Anders zou hij het veel te snel de voordelen van een rechtstaat hebben ontdekt, wat hem misschien in psychische verwarring zou hebben gebracht.

Abdul Ameer filmde de strijd in Mosul toen de Amerikaanse troepen hem hebben geschoten, gearresteerd en beschuldigd van oproer en rekrutering voor de opstandelingen.

Chips en religie

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

foto


Stel je voor dat ieder van ons een geïmplanteerde chip zou hebben, die als een identificatiekaart zou functioneren, chip die via een satelliet te traceren zou zijn. Ik denk dat deze chip ons gedrag en manier van denken zou veranderen.


George Monbiot beargumenteert dat we binnenkort een dergelijk identificatiechip zullen dragen, op vrijwillige basis. De eerste twee Amerikanen hebben een dergelijk chip van hun baas in hun bovenarm geïmplanteerd gekregen, om toegang tot de kluis te verkrijgen. De chip is zo groot als een rijstkorrel, is makkelijk onder de huid aan te brengen, is goedkoop (op dit moment $150) en heeft geen batterijen nodig. Via satelliet is het mogelijk om te bepalen waar je je op elk moment bevindt.

Welke veranderingen in ons denken en gedrag zou een dergelijke chip teweeg brengen? Misschien geen enkele. We zijn immers al te traceren via onze mobiele telefoon. Aan de andere kant, in combinatie met een steeds groeiend aantal surveillancecamera’s, zullen we het gevoel hebben dat we voortdurend door iemand in de gaten worden gehouden.

Laten we een concreet voorbeeld nemen. Een paar scholieren aan de achterkant van een bus. Ze gedragen zich misschien ondeugend, net op de grens van wat toelaatbaar is. Met een kamera en opnameapparatuur voor geluid zullen ze zich net iets anders gaan gedragen. De moppen die ze vertellen zullen anders zijn en hun discussies zullen ook veranderen als ze weten dat ze door iemand beluisterd worden. Geen stiekeme gezoen meer op een donkere achterbank. Dat betekent dat men zich, vanaf de allereerste levensjaren, anders zal gedragen. Daardoor zal elke vorm van sociale ongehoorzaamheid verdwijnen.

Ik denk dat religie voor een deel bestaat als gevolg van de relatie kind – ouders. Het tussen de benen van een ouder spelende kind, leeft met het gevoel dat zijn gedrag in de gaten wordt gehouden, door een grote, machtige iemand, die meestaal ergens boven is. Deze persoon beloont en bestraft, ziet alles, komt op miraculeuze wijze achter de diepste geheimen van het kind. Geen gedrag blijft onopgemerkt en zelfs de gedachten lijken voor die persoon leesbaar te zijn. Dit gevoel van altijd in de gaten gehouden te worden, door iemand almachtig en alwetend, wordt zo diep in de mens geworteld dat het later makkelijker wordt om in God te geloven. Vele gelovigen vertellen om een dergelijk gevoel te hebben.

Het is daardoor mogelijk dat het groeiende aantal manieren waarop we in de gaten worden gehouden dezelfde effecten als de religie op het gedrag en denken zal hebben. De gelovige probeert zo weinig mogelijk te zondigen. De gesurveilleerde zal ook een eenvormig gedrag vertonen. Denk bijvoorbeeld dat je nooit meer de snelheidslimiet zult overschrijden. Via de satelliet kan men immers je snelheid makkelijk berekenen.

De gelovige probeert ook zondige gedachten op afstand te houden. De uitgebreide surveillance zal met op dezelfde manier de gedachten beïnvloeden. Ten eerste het gevoel van voortdurend in de gaten gehouden te worden, leidt tot een gevoel dat je gedachten ook gelezen kunnen worden. Men zal daardoor steeds minder gedachten hebben die van de officiële normen en waarden, zoals bepaald door de overheid, zullen afwijken. Daarmee zal men ook steeds minder origineel en creatief zijn. Het is immers veiliger om de standaard gedachten te hebben, dan je eigen gedachten voortdurend op hun wenselijkheid te controleren. Het menselijke gedrag en het denken zullen steeds uniformer zijn. Voor de Star Trek kenners: een land zal een borg-maatschappij zijn.

Dit is natuurlijk goed nieuws voor de conservatieven tussen ons. We horen immers allemaal de tradities, normen en waarden in acht te nemen en geen “afwijkend” gedrag te vertonen. We horen immers respect voor gezag te hebben en onze leiders onkritisch te volgen. Zin in een chippie?

De computer als wereldleider

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Volgens Kevin Warwick zijn de machines over een paar jaar even intelligent als de mens. Bovendien kunnen de machines ook de macht van de mens overnemen. Dat is omdat we al op dit moment de macht aan machines overdragen, bijvoorbeeld op militair en financieel gebied. Niks aan de hand.


Het is interessant dat iedere keer, als er over intelligente computers wordt gesproken, speculeert men of de machines de macht zullen overnemen. Deze terugkerende redenering illustreert hoeveel de mens door macht geobsedeerd is.

De vraag is echter of we computers inderdaad moeten vrezen. Waarom veronderstellen we dat intelligente computers automatisch even machtswellustig als de mens zullen zijn? In feiten weten we niet wat een intelligente machine zal doen. Misschien zou een intelligente machine heel gelukkig als slaafje van de mens kunnen zijn. Of misschien gaat een intelligente machine de mens helemaal negeren. Waarom denken we dat we zo belangrijk zijn dat intelligente machines iets met ons zouden willen hebben?

Omdat de mens zich als het superieurstee ding in het heelal ziet, denkt de mens dat andere dingen, die intelligent zouden zijn, dezelfde machtswellust en oorlogzucht moeten hebben. Maar deze veronderstelling heeft geen onderbouw. Want intelligentie veronderstelt geen machtsdrift. De mens is machtswellustig slechts als gevolg van zijn overlevingsinstinct. Maar wie zegt dat de machines ook een overlevingsinstinct zullen hebben? Misschien zullen ze geen reet om de dood geven.

Het is weliswaar mijn mening dat om een intelligente machine te maken, we het in de eerste instantie van een doodsangst moeten voorzien. Dat betekent echter niet dat de doodsangst van een intelligente machine zich op dezelfde manier zal manifesteren als die van de mens.

De doodsangst van de mens functioneert volgens het principe van het gevangenedilemma. Dat betekent dat de mensen elkaar afmaken zelfs als samenwerking hen allemaal vooruit zou kunnen brengen. Kijk bijvoorbeeld naar het milieuproblematiek en bewapening. Onderzoeken voorspelen dat als we in dezelfde ritme blijven consumeren over een paar jaar verdwijnt de grootste deel van de mensheid. Olie en andere grondstoffen raken op, door klimaatverandering raken grote delen van de aarde onbewoonbaar. Tegelijkertijd geeft de mens $1.000.000.000.000 jaarlijks aan wapens uit. Als dat bedrag in technologie en kennis geïnvesteerd zou worden, dan zouden al onze problemen opgelost worden. Maar het is de menselijke doodsangst, die volgens het gevangenendilemma functioneert, datgene dat de mens onthoudt om deze stap te doen. Ironisch genoeg zou een toekomstige ruimtetoerist op het kruis van de mensheid kunnen lezen: Hier ligt de mens, aan zijn levenslust overleden. We kunnen het dan meteen hernoemen in het overlevingsextinct.

Om terug naar onze machines te komen, kunnen we zeggen dat ze een andere intelligentievorm dan de mens zouden kunnen hebben. Zelfs als het noodzakelijk is om de machines een overlevingsinstinct te geven, om ze intelligent te maken, zouden de machines een samenwerkende intelligentie kunnen hebben. Dat wil zeggen, dat ipv elkaar en de mens tegen te werken en af te maken, ze met elkaar en met de mens samen zouden kunnen werken. Want de mens is een soort mislukte intelligentie en een intelligente machine zal hoogstwaarschijnlijk beter zijn. De mens is hersendood, lang leven de machine.

Waarom je je superieur voelt

Written by Mihai on . Posted in Uncategorized


Superioriteit bestaat niet. Waarom voelen zoveel mensen zich dan superieur? Dit is de vraag waarover ik hieronder wil speculeren en vijf redenen geven waarom men zich superieur voelt.


Over het niet bestaan van de superioriteit.
We hebben een overlevingsinstinct. De dingen die ons leven verlengen of gelukkiger maken noemen we goed, zoals gezondheid, eten, seks etc. Van sommige dingen die we goed noemen is niet meteen evident dat ze met onze overleving te maken hebben. Van deze dingen zijn de meesten, door zich herhaaldelijk “waarom” af te vragen, alsnog tot overleving te reduceren. Het goede is dus geen eigenschap van de dingen zelf, het is slechts een woord waarmee we de dingen aanduiden, die ons overleven ondersteunen.

Superioriteit is niets anders dan het vergelijken van twee dingen en zeggen dat één beter is dan het andere. En omdat het goede niet bestaat, bestaat dus ook de superioriteit niet in de werkelijkheid maar slechts in ons hoofd.

Hier ontstaat de fout want we verliezen uit het oog dat superioriteit slechts een instrument is om dingen te vergelijken. We gedragen ons alsof superioriteit iets onafhankelijk van ons denken zou bestaan, alsof de superioriteit in de dingen zelf zou bestaan, of in de natuur. Soms gedragen we ons alsof de superioriteit een doel van de natuur of God zou zijn. Deze foute gedachtegang brengt ons op het idee dat wij als persoon of als groep, natie, land, cultuur, religie, politieke voorkeur superieur zijn.

Vijf aspecten van het superioriteitsgevoel voeden deze waanidee op:

1. Het superioriteitsgevoel brengt geluk.
We proberen alles te koesteren wat ons geluk brengt en tegelijk onschadelijk is voor ons overleving. We geloven eerder in theorieën die ons gelukkig maken dan in theorieën die ons depressief maken. We denken dat succesvolle mensen gelukkig zijn, maar wetenschappelijk onderzoek toont aan dat ook andersom werkt, namelijk dat gelukkige mensen succesvol worden. Dus het superioriteitsgevoel leidt tot geluk, succes, langer leven en meer kans op nakomelingen. Het superioriteitsgevoel blijft daardoor (waarschijnlijk) genetisch en via opvoeding aan kinderen doorgegeven.

2. Zelfvertrouwen
Loop eens een sollicitatiegesprek in met de houding van een inferieur wezen en je zult niet aangenomen worden. Vecht eens voor een Olympische medaille met het idee dat je een miserabele wezen bent, die niet in staat is om te winnen en je zult niet winnen. Met zelfvertrouwen zul je ook meer dingen ondernemen en meer ideeën krijgen voor het oplossen van je problemen. Dus het superioriteitsgevoel geeft je, via zelfvertrouwen, betere overlevingskansen.

3. Legitimering voor immoreel gedrag
Mensen die zich superieur voelen, voelen zich meestal ook gerechtvaardigd om anderen te koloniseren, in slavernij te drijven, te beroven, te vermoorden etc. Welnu, elke mens heeft echter de pretentie om moreel te zijn, want zodra je hardop roept dat je geen morele wetten volgt, dat je volstrekt volgens machiavellistische principes handelt, dan ben je op dat moment meteen een dreigement voor een andere. De andere zal je dan preventief aanvallen. Ook als je in nood verkeert wordt je eerder door anderen geholpen als je zelf moreel bent.

Bovendien creëert je geloof dat je moreel bent op zijn beurt een superioriteitsgevoel. Dus de mens denkt dat hij superieur is omdat hij moreel is en tegelijkertijd denkt hij dat zijn zaak moreel is omdat hij superieur is. En de mens accepteert dit soort cirkelredeneringen als ze maar in zijn voordeel werken. Het is rationeel om irrationeel te zijn. Want als je denkt dat je moreel handelt, zul je zelfs voor een immorele zaak harder vechten. Deze motivatie geeft je grotere kansen om gevechten te winnen

Dus het superioriteitsgevoel functioneert ook als een manier om jezelf voor de gek te houden. Het geeft je de kans om met een schoon geweten immoreel te handelen. Het is dus een psychologische zelfbeschermingmechanisme en weer een overlevingsmechanisme.

4. Anderen kunnen erin trappen
In veel gevallen nemen anderen je zelfbeeld over. Als je je gedraagt alsof je superieur bent, dan trappen sommigen daarin en behandelen ze je alsof je dat inderdaad bent. Neem bijvoorbeeld de hierboven gesproken sollicitatiegesprek. Of denk aan bepaalde gekoloniseerde mensen die zelf in de superioriteit van de kolonisten geloofden. Het is dus in bepaalde gevallen in je voordeel om zich voor superior voor te doen.

5. Misleiding
Zelfs als de andere je zelfbeeld van superioriteit niet gelooft, heb je nog steeds een voordeel door te spelen alsof je superieur zou zijn. Een vals zelfbeeld geeft je namelijk verzachtende omstandigheden, die de wraak van een andere verkleinen.

Stel je bijvoorbeeld voor dat iemand je van je geld berooft en zegt dat hij gewoon misdadig is en daardoor hij je geld wil hebben. Je reageert met een maximum aan represailles. Nu stel je voor dat de rover de indruk kan creëren dat hij als gevolg van een vals beeld, van een vergissing, handelt. Bijvoorbeeld heeft hij een vals beeld van superioriteit, dat hem de vrijheid zou geven om je van je geld te beroven. Het feit dat hij volgens een vals beeld handelt, geeft hem een bepaalde verzachtende omstandigheden. Je zou immers ook zelf ooit als gevolg van een vergissing iets fout kunnen doen. Dan wil je niet dat de represailles van een andere volledig zouden zijn, zoals in het geval dat je slechts uit misdadigheid iets zou hebben gedaan.

Dus, als iemand jou iets aandoet als gevolg van een vergissing, je reageert trager en minder streng. Het geeft je daardoor een voordeel om zelf zo te handelen alsof je een vals eigenbeeld hebt.

Neem als concreet voorbeeld de Westerse handelingen ten opzichte van moslims. Het Westen heeft op allerlei manieren de pretentie superieur te zijn. Zelfs de Westerlingen die zeggen dat ze niet superieur zijn, pretenderen daarmee dat ze superieur zijn aan de mensen die zich superieur voelen. Dus in de meeste gevallen wordt het Westerse handelen door een superioriteitsgevoel gerechtvaardigd. De slachtoffers van deze handelingen nemen niet meteen wraak omdat ze denken dat de Westerlingen een vals zelfbeeld hebben. Kijk bijvoorbeeld wat een onderzoek van het Amerikaanse Ministerie van Defensie heeft ontdekt:

“Muslims see Americans as strangely narcissistic – namely, that the war is all about us. As the Muslims see it, everything about the war is – for Americans – really no more than an extension of American domestic politics and its great game. This perception is … heightened by election-year atmospherics, but none the less sustains their impression that when Americans talk to Muslims, they are talking to themselves.”

Wat we hier zien is dat de moslims denken dat de Amerikanen in een droom leven, met een verkeerd zelfbeeld. De moslims denken dat de meeste Amerikanen oprecht geloven dat Amerika goede bedoelingen heeft. Moslims geloven dat vooral de Amerikaanse regering misdadig handelt om de rijke Amerikanen nog rijker te maken, terwijl de gemiddelde Amerikaan in onwetendheid verkeert. Daarom heeft ook Bin Laden de Amerikanen het boek van William Blum aangeraden, boek waarin Blum een kleine encyclopedie van de Amerikaanse misdaden heeft verzameld.

Als de moslims zouden geloven dat de meeste Amerikanen puur uit misdadigheid handelen, bijvoorbeeld om hun olie te roven en om macht te vergaren, dan zouden we nu met enorme aantallen terroristische aanslagen te maken hebben.

Het is dus rationeel voor het Westen om te doen alsof het Westen irrationeel is, alsof het volgens valse ideeën over zichzelf handelt, volgens ideeën van superioriteit etc. Zo kan het Westen de moslims zo lang mogelijk voor de gek houden en ze zo lang mogelijk beroven. Jezelf superieur voelen heeft dus het voordeel dat je een andere daarmee kan misleiden.

Conclusie:
Ondanks het feit dat superioriteit niet bestaat, blijft het superioriteitsgevoel bestaan, door zijn rol in het overleven. Het superioriteitsgevoel werkt onder anderen op vijf manieren, die met elkaar verbonden zijn: via geluk, zelfbeeld, legitimering van immoreel handelen, het feit dat anderen erin trappen en als afleidingsmanoeuvre.

Lunteren

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

fotoAls ik meerdere dagen bij een klant moet werken, slaap ik in een hotel in de beurt, als het kan ergens in een dorp. Het is altijd een avontuur om je door TomTom tussen dorpen te laten leiden. Zo zie je de forestiere weggen, bedekt met zand, plassen en met gekapte bomstammen langs je rit, waar de verse, scherp houtzaagselsgeur je doen herinneren dat er ook iets anders dan de stad bestaat.

Gisteren koos ik voor Parkhotel Hugo de Vries in Lunteren, een voormalige villa gebouwd in opdracht van, guess who, Hugo de Vries. Ik geniet even van het krassende grind onder de autobanden en meld ik me bij de receptie aan, meer een eenpersoonshok, met een mysterieuze duisterverlichting. Het meisje achter de receptie wordt met mijn uitgeprinte reserveringsbevestiging onder haar neus geschoteld. Zo hoef ik mijn dubbele achternaam niet uit te spellen. Ze is jong, misschien nog en studente, en haar ogen scannen het blaadje op zoek naar mijn onspelbaare dubbele achternaam.

Ze laat me een halfgedraaid hoofd zien, met baksteenrode haar en sproeten. Ze etaleert een Nederlandse schoonheid en toch, heb ik het bij zoveel meisjes gezien, ergens blijft er toch de boerin naar boven komen. Ze loopt mee naar de kamer en geeft me een tour d’ hotel, waar en hoe laat ik morgen kan ontbijten, waar het “gratis” internethok, van 50/50cm, zich bevindt en, als laatste, doet ze mijn kamer open. Voor zo’n service verdient ze vijf euro fooi. Ze reageert verrast, maar ik hoef godzijdank geen weigerscène mee te maken. Ik krijg een glimlach.

Eindelijk alleen, kan ik mijn hol en uitvluchtroute verkennen. Ja, het bordje in de badkamer herinnert me weer aan de milieuvriendelijkheid van de hotels. Nee, ik zal geen handdoeken onnodig op de grond laten liggen. Alhoewel, na een nacht logeren, heb ik weinig kans. Misschien wil de volgende klant zich met mijn handdoeken drogen, maar daar is er geen garantie voor.

De expeditie Lunteren-centrum begint. Het is de dorpstraat, een onfortuinlijke naam, want ik heb eerst per ongeluk Lunetten in mijn TomTom ingeprogrammeerd, waar ook een dorpstraat zich bevindt. Gelukkig was de berekende afstand naar Lunetten verdacht veel te groot. Het eerste wat mij opvalt, is dat er naast de kerk zich een slijterij bevindt. Is dat niet een beetje oneerbiedig? En heeft daartegen niemand zich niet verzet? Wat zou de pastor hebben gedacht op het moment dat men de slijterij naast de kerk ging bouwen? Heeft hij zijn politieke invloed niet kunnen gebruiken? Een ongepaste triniteit: de Vader, de Zoon en de Heilige Spiritus. En de kerk heeft een parkeerplek. Waar zijn die dagen gebleven dat men op zondag naar de kerk gewoon liep?

Het volgende gebouw kan niets anders zijn dan een ouderentehuis. Op een of andere manier hebben alle Nederlandse ouderentehuizen een grote glazen hok, ver buiten de rest van het gebouw uitstekend. Eigenlijk handig, want zo zie je je ouders een keer per week, als je naar de kerk rijdt, uit de auto. Zelfs in de dorpen hebben ze tegenwoordig de opvoeding van de ouderen aan de staat overgelaten.

Over de weg hangt een grote doek: “Help de vluchtelingen in Afrika en Azië”. Goede woordkeuze. Inderdaad “in” en niet “uit”. Je kunt tegenwoordig beter op je taal letten. Het verkeerde woord en het is afgelopen met je donaties.

De dorpstraat is ook de winkelstraat, van 500 meter lang, verlaten, dood. De Luntenaren moeten heel rijk zijn, want ik tel al vier banken en drie pinautomaten. En twee Chinese restaurants: de Zilveren Rivier en de Lotus Bloem. Twee pizzeria’s, één ervan annex grillroom. Drie snackbars. Ik wil een restaurant met rustieke uitstraling, met Nederlands eten. Ik zie er wel een, dat er op lijkt, maar bij beter kijken, lijkt me meer een rijkeluienoord, voor de uit de stad ontvluchte types, die een boerderij in een glazen met aluminium, vijf sterren residentie hebben omgetoverd. Dat restaurant heeft zeker een Chef en cuisine, geen Veluwse korst.

Een oud vrouwtje kijkt me aan alsof ik een het allereerste marsmannetje in het dorp zou zijn. Twee lelijke meisjes aan de overkant werpen me een glimlach, alsof ik de allerlaatste man in de Melkweg ben. Hier groet iedereen nog iedereen, behalve ik. Een boze meid op de fiets, start ergens in de leegte. Ze is rond 19, te jong om zo van de wereld te zijn. Misschien is ze net getrouwd, met de boer met een kapotte koe.

Ik kies toch voor een pizza, bij de tent met een groen-wit-rood-borduur, want pizza kan nooit slecht zijn. Ik loop naar binnen en de tent is door twee Arabieren gerund, groot, donker en door het t-shirt uitstekende pectorale spieren. Oh, jee, wat is er met de Italianen gebeurd? Zijn ze allemaal weggepest? Hebben ze zelfs hier moslims, in het geenmansland?

Aan de bar hangt een paar in de vijftig, in drie happen een dubbelgevouwen pizza naar binnen te werken. Lekker romantische avond, zeker?

De Arabieren vragen vriendelijk wat het moet worden. Ik kijk op de lijst. Pizza met shoarmavlees, wat is dat voor een spektakel? Ik hou niet van rassenvermenging op mijn bord. Pizza is pizza. Shoarma is shoarma. Als ik een shoarma wil, ga ik naar mijn favoriete turk in Amsterdam, niet naar de pizzeria in Lunteren. En wat is dit voor een interieurdesign? Op de muren hangen één meter lange 100.000 lirebiljetten. Een soort tekening, van een soort Romeinse fort, herhaalt zich elke twee meter. In het midden van de ruimte hangt een baksteendak. Daaronder hangen kunststof druiven. Op rand van de muur staat een oneindige rij flessen, met een dikke buik, in geelgoude rotan verwikkeld. Het tafelblad is een soort gekleurde mozaïek, dat beter op de vloer zou passen.

Een lange, proportionele, Hollandse jongen serveert. Dit keer zijn de rollen omgekeerd. Buitenlandse bazen, buitenlanders worden geserveerd en een knappe Nederlandse jongen bedient. Hij heeft een donkere haar en zou inderdaad een Italiaan kunnen zijn. Gelukkig val ik niet op jongens. Hij duwt een papieren placemat onder mijn neus, een collage van een scheve Pisatoren en gele, gestofte Romeinse ruïnes. Wat handig, de placemat is gelamineerd. Je kunt het zo wassen en wup, voor de volgende klant schuiven. Nee, ik wil niks drinken en moet de ondankbare blik van de jongen verduren.

In een hoek staan twee fruitautomaten, met rood, groene, gele, paarse, witte, blauwe lampen aan de voorbijgangers met het oog te knippen. Drie jongens houden de spelautomaten gezelschap. Geruite, dikke, opengeknopte wollenhemden en lichtblauwe broeken, met witte verfvlekken. Met robotbewegingen bedienen ze de knoppen. Nee, wacht even, beter kijken, het zijn vooringestudeerde rituelen. Je kan die bewegingen eigenlijk op slechts enkele manier uitvoeren: volgens de recept. Anders werkt het niet.

Ze hebben hier niet eens een flipperkast. Ik maak me geen zorgen dat de jongens niks in het dorp te doen zouden hebben. Ietsje verderop staat een videotheek en iedereen heeft tegenwoordig internet.

Ze kletsen meer dan meisjes.

Zoals gezegd, pizza kan nooit fout zijn. De jongen vraagt of ik een bon wil en dat wil ik. Maar die vergeet ik om het mee te nemen. De jongen mag het wisselgeld houden en ik verbaas me, want ik heb niemand zo gelukkig met één euro vijftig gezien.

Ik loop een lege AH binnen. Op zich een nieuwe ervaring, deze supermarktleegheid. De boeren kunnen zeker hun eigen soep noch koken. Ik heb 72% chocola nodig, om langer te leven, versgeperste AH-vruchtensap en sojamelk, want die is superlekker.

Lunteren heeft zelfs zijn eigen dakloze en door een bekende bank gesponsorde internetsite. En zelfs een gastenboek, waar we kunnen lezen:

Door ikkuh – 28-11-2005 10:40

lunteren is een prachtig dorp :-) ik woon er zelf ook dus… er woont trouwens ook een leuke jonge

Wat wil je nog meer?

Nederland is ziek

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Nederland leidt aan imperiumontwenningsverschijnselen. En het is een recidive. Want mensen die de echte geschiedenis kennen, niet de geschiedenis die Wilders op school, desnoods met nagelaftrek, in wil voeren, die mensen, dus die de echte geschiedenis kennen, weten dat Nederland al eerder op haar bek heel hard is gegaan.


Waar ik het over heb is de eerste bekval van het Nederlandse rijk en de reacties op de geknielde reus. Je hoorde toen de gereformeerde pastors tot een nationale verrijzenis roepen, in volle en in goudgegoten glorie. Ze vielen de luiheid, prostitutie, de Franse mode, immigranten en homoseksuelen aan.

Nu, zoals toen, staan priesters in de democratieschaapskleren. De hogepriesters van de wedijvermantra, de concurrentie met de derde wereld als het om jouw salaris en met Amerika als het om de hunne gaat, de EUrOrakels, met hun neonverlichte maskers, hun vergulde marsslaande gongs. Zij richten hun vinger naar jou toe en roepen dat je te lui en kutverwend bent, negativistisch en mondig, dat je een shotje gezagsrespect in je aderen moet krijgen, het liefst door een portie geschiedvervalsing in de vorm van een nationale domburgeringstest. Nou kunnen ze de prostitutie niet meer schandpalen en de homo’s laten zich ook niet meer als mietjes naaien, maar de immigranten zijn altijd voor modder goedgeschikt.

En deze moraalridders hebben ongewenst gelijk. Want de Nederlander dacht goed te zitten en in ruil voor zijn zweet, hondsgetrouwheid en zijn verdediging van de uitvalbasis van de corpojakhalzen, zijn 51e televisiekanaal te mogen verdienen. De Nederlander viel voor het argument van zijn superieure intellect, dacht met de grote roofbeesten mee te mogen spelen. Zelf zag hij het niet dat hij slechts als een lakei bestond. De Nederlander dacht om op de schouder van het nog grotere roofbeest te mogen rijden en maakte van zijn eigen land een lakei voor Amerika.

En hoe werd de Nederlander een dubbele lakei? Verleid door de nepgeschiedenis uit de schoolbanken dacht de Nederlander de mythe van het grote rijk te doen herleven, door zich in dienst van de kakiocratie in Washington te stellen. Hij vergeleek zijn nepgoud van plastic en zijn neppalmen van kunststof met de glimmende diamanten uit de soapverhalen, en dacht om onderdeel te zijn van een uitverkoren westerse volk. Hij dacht de slimmerik te zijn door negers hier te laten poetsen en dat als tolerantie en als asielliefdadigheid te gaan verkopen.

Maar hier ging het even mis. Want de Nederlander verwachte dezelfde loyaliteit van anderen als zijn loyaliteit voor de grote roofbeesten. Als hij de restjes van de buit mocht vreten en als hij op zijn beurt de restjes van de restjes van de buit aan de allochtoon toe zou werpen, dan zou de allochtoon, dacht hij, omgetoverd in koopmansgeestachtige wezen, zijn trouw aan zijn soortgenoten verloochenen en, in ruil voor de restenresten, aan de grote rooftocht mee willen doen.

Dit bleek een valse hoop, want daar kreeg men de moslims, hier geboren en getogen, die zich niet verplicht voelden om dankbaar te zijn. Ze hebben immers zelf niets gratis gekregen en zelf geen deal getekend om hun bek stijf te houden. Zij voelen zich met hun kameelneukneven verbonden en kunnen met hen meeleven. De moslims willen niet in het getto leven en voor de meesters poetsen om de meesters het mogelijk te maken om de olie met hoge druk westwaarts te pompen, in de weg staande primitieve inboorlingen uit de weg te ruimen. Bovendien bleek de technologie de achilleshiel van de roofcycloop.

Nu dat de camouflage van het roofbeest gaat verdampen en het imperium in elkaar gaat storten, gaat men op zoek naar de zondegeiteneukerbok. En die is de moslim en, om niet te discrimineren, ook de migrant. De geschiedenis herhaalt dus zich ten volle. En de geschiedenis herhaalt zich op twee gronden: ten eerste maakt de vervalste geschiedschrijving van de ignorantie een deugd. De geschiedenis herhaalt zich daardoor koppig zodat de kinderen dezelfde fouten maken als hun ouderen, om de geschiedenis in een levend lijf te ondervinden. Ten tweede is de verleiding tot imperiumbouw zelfs voor de historiekenner een valse hoop dat men deze keer een duurzaam imperium op zou kunnen richten. Het is dus domheid en geestelijke zwakheid, datgene wat de mensen tot grootheidswan verleidt.

Aan de imperiumverslaafde soortgenoten, breng ik als geestesdokter drie adviezen: (1) Man leer je eigen Nike’s naaien. (2) De tijd van het in de Derde Wereld zwarttanken is voorbij. Leer betalen en gij zult genezen worden. En mijn derde raad is om zelf na te gaan denken. Misschien liggen jouw belangen meer aan de kant van de prooi dan van het roofbeest.

Dubbel paspoort gelul

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Ik denk dat ik een dubbel paspoort heb. Zeker weet ik het niet, want ik ben langer dan tien jaar niet meer bij de Roemeense ambassade geweest om het te verlengen. En omdat ik noch de Roemeense noch de Nederlandse wetten over dubbele paspoort ken, weet ik niet of ik het nog heb. In ieder geval de discussie over het dubbele paspoort is gewoon gelul van de bovenste plank.

Ten eerste voel ik me geen Nederlander. Ik voel me ook geen Roemeen. Ik voel me noch European, noch Westerling, noch Aardebewoner noch niks. Ik ben intelligenter dan alle andere mensen die zich lid van een groep voelen.

Ten tweede, slechts een idioot of een misdadiger kan in paspoorten geloven. Grenzen, landen, volkeren en passpoorten zijn ideeën die door sommigen in leven gehouden worden omdat ze misdadig zijn en door anderen omdat ze dom zijn.

Ten deerde, zonder enige passpoort wordt alles moeilijker in de wereld, met reizen en zo. Overal worden extra vragen gesteld als je geen paspoort hebt, je wordt overal anders behandeld. Want anders zou ik helemaal geen paspoort hebben.

Ten vierde ik heb twee passpoorten slechts omdat ze beide handig vind. In Nederland als je geen Nederlandse paspoort hebt, word je onderworpen aan een berg bureaucratie. Voor alles wat je moet doen, moet je zonder een Nederlandse paspoort extra handelingen verrichten. Zonder passpoort mag je sommige dingen helemaal niet doen. En plotseling en uit het niks, denken sommige idioten om je meer rechten te kunnen verschaffen met een passpoort. Mocht ik ooit te ziek worden, te dom om zaken te doen of werkloos voor één of andere reden, dan heb ik meer zekerheid voor een beter leven dan zonder een passpoort. Dus ik heb een Nederlands paspoort slechts voor gemak.

Ten vijfde heb het Roemeense paspoort vooral voor gemak. Vroeger was het zo dat je met een Roemeense paspoort goedkoper in een Roemeens hotel kon logeren of je kon allerlei dingen goedkoper doen. Met een Roemeens paspoort zou ik ook betere zaken in Roemenie kunnen doen. Ik denk dat je makkelijker onroerend goed en land met een Roemeense paspoort kan kopen. Ik zie daardoor geen reden waarom ik het weg zou moeten doen. Dus de Nederlandse regering, door te eisen om een slechts een Nederlands paspoort te hebben, berooft mij van geld.

Ten zesde heb ik het Roemeense paspoort voor veiligheid. Ik ken voldoende massapsychologie, geschiedenis en politiek om te weten dat je nergens een garantie hebt dat je veilig bent. Ik heb geen enkele garantie dat de stemming in Nederland niet gaat veranderen, dat de Nederlandse nationaliteit mij niet ontnomen gaat worden. Ik heb geen garantie dat men mij nooit zal willen deporteren of vergassen. Of het een onrealistische angst is, daar gaat het niet om. Ik weet dat ik een fundamenteel recht heb om alle mensen te wantrouwen en voor mijzelf zoveel mogelijke zekerheden te vergaren. In het geval dat men mij het land uit wil gooien of mij vermoorden, zou ik makkelijker naar Roemenie terug kunnen gaan. Zonder passpoort zou dat moeilijker zijn.

Ten zevende, kan ik plotseling op het idee komen om terug naar Roemenie te gaan. Of het chauvinisme of de vreemdelingenhaat te groot worden, of ik op andere gedachten kom, ik zie geen reden om de kans op terugkeer kleiner te maken. Ik heb het recht om in elk land ter wereld te leven. Slechts het geweld van de idioten en misdadigers, die in paspoorten geloven, kan mij tegen houden. Dus het hebben van meerdere paspoorten, helpt mij dit geweld te ontwijken. Het helpt mij, tenminste in de landen waar ik een paspoort van heb, makkelijker te leven, als ik dat zelf kies.

Ten achtste, verwacht de Nederlandse regering om mijn geest te kunnen manipuleren. Men denkt dat ik zo dom ben, dat ze (met kunstmatige ingrepen) in mij van die inferieure patriottische of nationalistische gevoelens op kan roepen. Men probeert dit onder de mom van “integratie” te doen. Men denkt dat ik hun macht plotseling legitiem zou vinden en dat ik met enthousiasme aan hen zal onderwerpen. Want zodra je denkt bij een groep te horen, zodra je patriottisch of nationalistisch bent, ben je eerder geneigd om in de leiders van de groep te geloven, om ze te volgen en om je te laten manipuleren.

De eis om slechts een passpoort te hebben is dus een aanslag op mijn vrijheid, de vrijheid om te doen wat ik wil doen, mijn financiële vrijheid, mijn vrijheid om zonder angst te leven, mijn politieke vrijheid, mijn denkvrijheid. De scrotums in Den Haag beroven me met geweld van mijn vrijheid.