Author Archive

Wil je een kleiner buikje?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Volgens een nieuw onderzoek kunnen vrouwen het buikvet bevechten door twee keer per week, voor één uur, gewichten te heffen. Het onderzoek was gericht op het intra-abdominale vet, dat zich rond de organen verzamelt, dat ook verantwoordelijk wordt gehouden voor hartziektes.


Aan het onderzoek hebben 164 vrouwen met overgewicht en obesitas deelgenomen, tussen 24 en 44 jaar oud. Deze vrouwen werden verdeeld in twee groepen. De helft kreeg wat informatie en advies om tussen 30 en 60 minuut per dag te bewegen. De andere helft kreeg een gewichtheffingstraining voor twee jaar.

De gewichtlifters kregen slechts 7 procent extra abdominale vet erbij terwijl de rest van de vrouwen een stijging van 21 procent toonde. Maar de lifters hadden ook een daling van 4 procent in het totale lichaamsvet, terwijl de andere vrouwen op hetzelfde niveau bleven.

“Certainly, any kind of exercise is better than not doing anything,” zegt Dr. Rita F. Redberg, maar voor “maximal benefit, cardio with weight training will get a lot more bang for your buck.”

Hoe kom je in de hemelreich?

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

foto

Één van de voordelen van het een buitenlander zijn, is dat je de Nederlandse taal beter begrijpt dan veel Nederlandse columnisten. Een dergelijke columniste is Pamela Hemelrijk.

Ik kende Pamela als een moedige columniste. Bijvoorbeeld haar stuk van twaalf mei 1999 A.D. in het AD, over het Amerikaanse balletje balletje spel in Rambouillet. Rambouillet? Ja Rambouillet. Als je er niets van het bedrog van Rambouillet weet, dan komt dat omdat er daarover niet zoveel in de Nederlandse media heeft gestaan. En geloof me, ik heb daarover rond 1100 artikelen gelezen. Dat was moedig van haar, want, terwijl er 78 procent van de Nederlanders, als een Hamasbende, bloed eiste voor de Servische excessen in Kosovo, onthulde Pamela het dat de Navo aanvallen op een grote leugen berustten.

Maar ja, mensen, zoals alle andere dingen, veranderen. Pamela schijnt het licht te hebben gezien, na het lezen van Murray Rothbard en Hans-Hermann Hoppe. (En ik dacht dat je er van lezen slimmer werd, maar toch.) Zij heeft ontdekt dat ze een zuiver libertarisch gen in haar bloed heeft geërfd en ze publiceert tegenwoordig bij Het Vrije Volk en bij de Stichting Meer Vrijheid.

Laten we eerst met de vrijheid van meningsuiting beginnen. Sommige denken dat als je een vrijheid op een eigen mening hebt, ook over een vrijheid op een eigen wekelijkheid beschikt. In haar laatste column schrijft ze bijvoorbeeld dat islomofobie in Nederland “bij wet verboden” is. Wat ik benieuwd ben is door welke wet, want na wat googelen, het zoeken in de elektronische krantenbak en in verschillende internetbakken met Nederlandse wetten, kon ik nergens een wet vinden, die islamofobie zou verbieden. Help!

Ten tweede: ze interpreteert het vrije woord als de vrijheid om je op het gladde ijs van de semantische pirouetten te begeven, om in olympische sfeer te blijven. En de betekenis van woorden zo te gebruiken dat je zelfs de oude Griekse sofisten zou doen blozen. Zij gebruikt het woord “islamofobie” op een zodanige manier in haar stuk, alsof het woord gerelateerd zou zijn aan een angst. Strikt technisch beschrijft Van Dale de islamofobie als “angst voor en afkeer van alles wat met de islam te maken heeft.” Pamela zou dus dezelfde betekenis hanteren zoals in “agorafobie” en “arachnofobie”. In de praktijk heeft het woord islamofobie een andere betekenis. De overheid hanteert een betekenis die meer op “homofobie” en “antisemitisme” lijkt. Bijvoorbeeld in de nota “Radicalisme en radicalisering” schrijft het ministerie van Justitie het volgende:

“Bedreiging van open samenleving Een afzonderlijke categorie vormen uitingen van intolerantie jegens opiniërende, politieke, godsdienstige of culturele uitingen of overtuiging van anderen. Hierbij moet in het bijzonder gedachtworden aan uitingen waarin niet zozeer met geweld gedreigd wordt, of opgeroepen tot haat of geweld, maar die in de concrete maatschappelijke context bijdragen aan een sfeer waarin betrokkenen zich in hun wezen aangetast voelen, of waarin zij moeten vrezen dat de tot uitdrukking gebrachte intolerantie voor sommigen aanleiding kan zijn tot het gebruik van geweld. Dit soort uitingen komt in vele vormen voor: antisemitisme, homofobie enislamofobie kunnen hiertoe gerekend worden.”

Maar niet alleen de overheid ziet islamofobie meer als haat dan angst:

“Hoe normaal het concept islamofobie ook bevonden wordt, het wordt door de V.N. en de Europese Unie gehanteerd als een vorm van racisme dat bestreden dient te worden en zelfs van prioritair belang is.” – lezen we hier.

En het zijn niet alleen de V.N., de E.U. en andere linkse rakkers, die het woord islamofobie met haat associëren, maar zelfs de libertariers, die op Pamela Hemelrijk reageren. Diadem reageert bij bijvoorbeeld als volgt:

“Inderdaad absurd, het strafbaar stellen van islamofobie. Of Islam-haat, for that matter. Christen-haat is al decennia een veel voorkomend en geaccepteerd verschijnsel. Maarten ‘t Hart is er rijk mee geworden, en hij is niet de enige. En terecht natuurlijk, dat dit mogelijk is.” (Amen)

Waar het mij om gaat is echter niet de haat. Wat mij betreft mag iedereen iedereen haten. Ik haat ook spruitjes en beschouw het als mijn onvervreemdbare recht. Waar het om gaat is een drogreden, de zogenaamde equivocatie, of dubbelzinnigheid. Deze drogreden duidt een argument aan, waarin men een verkeerde betekenis van een woord gebruikt. Bijvoorbeeld:“Enige honden hebben een witte vacht. Fido is een enige hond. Dus Fido heeft witte vacht.” Pamela klaagt de staat in haar stukje aan, omdat de staat haar, haar meer dan terechte angst voor islam zou verbieden. In werkelijkheid, hebben we gezien, gebruikt de overheid het woord “islamofobie” met dezelfde betekenis als “islamhaat”. En voor zover dat ik het weet, is islamofobie bij wet niet verboden.

Het antwoord is dus: het sofisme is het duivelse vehikel, dat je naar het hemelrijk vervoert.

Argumenten tegen de doodstraf

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


De staat is een machine, zonder brein en zonder hart. De mens is een machine, met een gebrekkig brein en een harteloos hart. Daarom ben ik tegen de doodstraf.


(1) De staat: een raar beest

“Volgens mij, als verstokt aanhanger van het liberale rechtstatelijke ideaal, is er één afdoende principieel bezwaar tegen de doodstraf. De overheid heeft, voorzover ik weet, nooit de bevoegdheid verworven over het leven en de dood van haar burgers te beschikken. Je kunt je voorstellend dat we een overheid instellen en haar bekleden met allerlei bevoegdheden en vormen van macht, maar ik kan me niet voorstellen dat wij een overheid zouden instellen die vervolgens de macht krijgt over onze dood.” – zegt Marjolijn Februari. Wat Marjolijn zegt, is eigenlijk het volgende:

(1.1) Rechtvaardiging
Het enige doel van een staat moet zijn om mijn leven en eigendom van moordenaars en rovers te beschermen. Wat de enige reden om in een staat te leven, ligt in ons eigen overlevingsinstinct, het besef dat je langer en gelukkiger kan leven als je je vrijheid om geweld te gebruiken aan de staat overdraagt. We leven in een staat om te leven niet om te sterven.

(1.2) De staat heeft een eigen overlevingsinstinct
De staat is echter een sociale institutie, dat wil zeggen een ding, dat eigenlijk alleen in ons hoofd bestaat. Dit soort dingen, door een groep mensen gecreëerd, heeft de neiging om een eigen leven te leiden, met een overlevingsinstinct van zichzelf. Het komt waarschijnlijk door het menselijke aangeboren conservatisme, want de mens, eenmaal gewend aan iets, de neiging heeft om het in stand te willen houden. De staat “wil” daardoor zichzelf in leven houden en heeft daaraan gerelateerde belangen.

(1.3) De staat heeft geen ratio
De staat vraagt zichzelf niet af wat zijn doel is, namelijk om mij te beschermen. De staat is een verzameling regels, die bestaan omdat een mens of een groep op een bepaald moment zijn zin door wist te drukken. Er ligt echter geen enkele rationele vermogen in de staat zelf. Sterker nog, we weten niet hoe de staat morgen eruit zal zien; het is een beest, volstrekt aan willekeur verlaten. We moeten de staat daardoor het niet te makkelijk maken om ons te vermoorden.

(1.4) De staat heeft ook geen hart.
De staat denkt niet “oh, wat een zielige Mihai, laat ik hem maar niet onder de voet lopen.”

(1.5) En de staat heeft ook geen moraal.

(1.6) Conclusie
De staat is echter almachtig. En omdat de staat de neiging heeft om zichzelf in stand te houden kan de staat mij altijd als een dreigement zien of “denken” dat mijn dood nuttig kan zijn voor zijn eigen belangen. Als beest zonder ratio, hart of moraal, is de staat daardoor een dreigement voor mij. Daarom is het slimmer om de staat geen macht over ons leven te verschaffen.

(2) Wat is dat voor een raar beest, de mens?

De mensen die de staat dienen kunnen ook niet op hun rationaliteit, hart of moraal vertrouwd worden. De massa’s ook niet.

(2.1) Het menselijke vermogen om zich te vergissen
De Amerikaanse regering heeft het toegegeven dat Saddam Hussein niet betrokken was bij de aanslagen op 11 september. Desondanks gelooft 90% van de Amerikaanse soldaten dat de oorlog in Irak een wraakactie is voor Saddam’s betrokkenheid bij deze aanslagen. Dit toont volgens mij aan dat mensen bereid zijn om te vermoorden als gevolg van foute informatie en dat de juiste informatie toch niet tot de mens doordringt. Wetenschappelijke onderzoek bevestigt dat we de politieke beslissingen volstrekt irrationeel nemen. We negeren de feiten en we geloven in contradicties. In feite functioneert onze psyche op dezelfde manier als bij drugsverslaafden, we zien de wereld namelijk door een nauw, dikgekleurd glas. Keer in ieder geval je rug niet naar diegenen die denken dat je mensen voor enig doel mag doden, wat het doel zou op je rug getekend kunnen zijn.

(2.2) Politici
(2.2.1) Garandeert democratie een goede functionering?
Je zou kunnen zeggen dat de manier waarop we onze ambtenaren en leiders kiezen, garandeert dat deze wel aan de hand van de juiste informatie handelen. Niets is minder waar. Papa Bush bleef het argument voeren dat Saddam’s soldaten baby’s in Kuwait uit de couveuses rukten en op de kille vloer lieten sterven. Dat deed hij zelfs lang nadat zijn eigen woordvoerders in het openbaar hadden toegegeven dat het verhaal met de baby’s een leugen was. Nou of is papa Bush net zo goed geïnformeerd als 90% van de Amerikaanse soldaten, of denkt papa Bush dat je een leugen oneindig kan herhalen, want 90% van je soldaten de waarheid toch niet kent, of niet wil geloven. Ik heb echter geen garantie dat ik niet op valse informatie ter dood veroordeeld zal worden, als ik op politici en staatsambtenaren moet vertrouwen.

(2.2.2) De politici zijn een andere soort ras.
De mens is een politiek dier, maar de politicus is geen menselijke dier. Hiervoor heb ik geen bewijzen, maar ik denk dat de mensen die het goed hebben in deze wereld genetisch anders zijn dan de rest van de mensen.

Nou eerst iets over de moraal. Moraal, zoals de staat, heeft als doel om mij langer en gelukkiger te laten leven. Wij hebben echter verschillende opvattingen over wat onze leven langer en gelukkiger zal maken. En zelfs zouden we dezelfde opvattingen hebben, het is zo dat onze belangen, op bepaalde momenten, met elkaar gaan botsen. Als we met elkaar samenwerken leven we allemaal langer en gelukkiger, dan in een voortdurende strijd. Als we vals kunnen spelen en we worden niet betrapt, dan leven we nog veel langer en nog gelukkiger dan als we samenwerken. Het is dus rationeel om vals te spelen, vooral als je zelf geen risico’s loopt. Moraal is niets anders dan het gevangenedilemma.

Ik denk dat er (genetisch) drie soorten gedraag zijn ontstaan. Er zijn mensen die altijd vals spelen en dom genoeg zijn om opgepakt te worden. Deze mensen vullen onze gevangenissen op. Er zijn mensen die geloven dat je altijd moreel moet zijn. Deze is de meerderheid. En er is een derde soort mensen, dat weet dat het rationeel is om vals te spelen en tegelijkertijd de anderen aan te moedigen om zich aan de regels te houden. Zij gedragen zich voor een groot gedeelte moreel, om vertrouwen te wekken. Toch, op de momenten waarop ze niet opgepakt kunnen worden en op de momenten dat het heel belangrijk is voor hun belangen, spelen ze vals. Deze mensen zijn onze politieke- en bedrijfsleiders. Deze menen worden of zijn in het algemeen rijk en machtig.

"One searches our chronicles in vain for the execution of any member of the affluent strata in this society." – zegt de Amerikaanse rechter William O. Douglas. Als je geld genoeg hebt, of machtig genoeg bent, krijg je geen doodstraf. Het is dus rationeel voor immorele, rijke en machtige mensen om in de doodstraf te geloven. Zij lopen immers geen risico en hun macht en welzijn wordt groter. Ik geloof dat Rita Verdonk en Donner mij zouden vergassen als dat hun belangen zou dienen en als de wetten van de staat dat zouden toelaten. Het is dus voor mij rationeel om de macht van de staat en staatsfunctionarissen zo veel mogelijk in te perken. In ieder geval zou hen geen macht over mijn leven geven.

Conclusie

Ik wil zo lang en gelukkig mogelijk leven. Ik kan noch op de rationaliteit, medeleven of moraliteit van de staat vertrouwen, noch op de rationaliteit en moraliteit van de andere mensen. De wetten en de regels die we hebben moeten daardoor de macht van de staat en andere mensen over mijn lot voor zoveel mogelijk beperken. Geen mens kan mij in de ogen kijken en beweren dat hij rationeel, moreel en voor de doodstraf is.

Mijn nieuwe wapenfeit

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Met mijn piemel in mijn hand stond ik voor de agente, die met haar kleine schrijfblokje een bonnetje uit wilde schrijven, voor mijn wildplassen. Op zo’n moment weet je niet wat je moet doen. Moet je het snel in je broek drukken, met lichtsnelheid ritsen, of moet je doen alsof er niks aan de hand is, in de hoop dat de omstanders niks van je daadwerkelijke bezigheid in de gaten krijgen. Een beetje penibel zou je denken, maar ook een beetje opwindend: Daar stond de meesteres. Als een amazone op haar scooter, met steile, lange, blonde haar, vanonder de stijve, blauwe hoed naar beneden hangend, met haar rubberen knuppel om haar middel, in haar strakke militaire pak, klaar om mij te bestraffen.

Toen kwam ik op het geniale idee om te zeggen: “Alle dieren plassen in het wild, zelfs de ontwikkelde zoogdieren en zelfs de meest superieure primaten: de apen. Waarom zou ik dat zelf niet mogen doen?” Maar ja, het hierboven vertelde verhaal is volstrekt verzonnen, om een drogreden te illustreren..

Ik ben zo blij dat domheid niet verboden is. Want anders zou het internet minder leuk zijn. Zo las ik vandaag de volgende reactie op het forum van MeerVrijheid, van de ene van Dorp:

“Xenofobie schijnt ook niet te mogen, terwijl ieder zoogdier dat heeft. Als we geen angst voor het vreemde hadden gehad waren we al lang uitgestorven.”

Welnu, alles is interpretatie en het zou kunnen zijn dat ik van Dorp fout begrijp, maar gelukkig is de domheid niet verboden. Wat van Dorp zegt is het volgende:

1. Iedere (zoog)dier is xenofoob.
2. We hebben het overleefd omdat we angst voor het vreemden hebben.
3. Conclussie: We moeten xenofoob zijn.

Elke consequente lezer van mijn weblog weet inmiddels dat dit een voorbeeld is van een drogredenering: de naturalistische drogreden. Inmiddels heb ik deze drogreden al twee keer beschreven, hier en hier.

Wat raar is, is dat het dezelfde mensen zijn, die mordicus tegen de geitenneukers zijn. Dat doen andere dieren ook, hoor.

Nigga, pimpa n philosopha

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

DJay: Who’s this niggah?
Key: That’s Shelby, he plays piano in my church. I thought he could help us develop your sound.
DJay: You know he’s white, right?
Key: Naw, he just light-skinned.

Quentin Tarantino zou trots zijn op sommige van de dialogen in Craig Brewer’s film Hustle & Flow. DJaay, een pooier, praat tegen zijn belangrijkste teef, met woorden die rechtstreeks uit de buiken van Max Scheler, Arnold Gehlen of Helmuth Plessner (maak je geen zorgen als je ze niet kent, ik ken ze ook niet) zouden kunnen stammen. Het gaat in ieder geval over de mens, die in tegenstelling met de honden, verjaardagen heeft en weet dat ie gaat sterven.

DJay, brengt zijn dagen door in zijn Chevy Nova, wachtend op klanten voor zijn bitch, in een “hood” in Memphis. Zij is zijn "primary investor", eigenlijk in kutkapitaal, verteerd door haar onmogelijkheid om een droom te hebben. Maar terug naar DJay. Hij is echter op de leeftijd waarop zijn vader aan een hartaanval is gestorven, leeft in een krot en vraagt zich af wat met zijn jeugddromen is gebeurd. Midlife crisis in het getto, brother.Vooral voor de liefhebbers van rapmuziek zie hier een clip.

Nozick’s rechtvaardigheid à la carte

Written by Mihai on . Posted in Filosofie


Moraal is gezamenlijk zindelijk worden. Het is het uitstellen van een onmiddellijke behoefte voor een mogelijk groter goed op een langere termijn. Moraal en rechtvaardigheid moeten dikwijls een vraag uit de speltheorie bevredigend beantwoorden. De vraag is wat te doen als mijn belang in conflict is met jouw belang; samenwerking zou ons beide in een betere positie brengen dan vechten, maar als een van ons vals speelt terwijl de andere zich wel aan de regels houdt, dan zou dit de valsspeler een groter voordeel brengen dan iedere andere mogelijke optie. Uiteindelijk is deze vraag zo belangrijk omdat we van ons leven houden. Wat we willen bereiken is niet het moreel of rechtvaardig zijn. We willen een goed leven bereiken en een goed leven willen we hebben omdat we in een goed leven de garantie zien van een zo lang mogelijk leven.

We kunnen ons afvragen hoe de rechtvaardigheidstheorie van Nozick deze toets doorstaat. Ik wil hieronder beargumenteren dat hij op twee manieren de plank mis slaat. Ten eerste houdt hij niet voldoende rekening met onze levenslust. Ten tweede lijkt Nozick’s mogelijke antwoord op de bovengenoemde speltheoretische vraag onbevredigend. Als de deelnemers aan Nozick’s maatschappij zowel rationeel als moreel zijn, dan zou dat tot een gelijke verdeling van de sociale goederen leiden, voor Nozick zelf een onprettig idee. Anders kan zijn theorie tot een verdeling van de maatschappij in immorelen en onnozelen leiden, voor de onnozelen zelf onrechtvaardig.

Vrouwengeheim ontmaskerd

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Wij mannen hebben het altijd heel graag willen weten waarom vrouwen langer leven, ondanks het feit dat God zelf een man was. Een Nederlandse onderzoek zou de mysterie kunnen verklaren.

Niet dat God een rokkenjager zou zijn. Het zou kunnen zijn dat chocola eten de doodskans met de helft zou kunnen halveren. Het onderzoek volgde 470 ouder dan 65 jaar mannen, voor vijftien jaar. “The men in the group that consumed the least cocoa were twice as likely to die from a heart attack than those in the group that consumed the most cocoa – at least 4g per day – and the risk remained lower even when other factors such as smoking, physical exercise and weight were taken into account,” vertelt Brian Buijsse het blad NewScientist.

Meer Vrijheid

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie

Internethoppen brengt je op de meest onverwachte plekken. En zo vrij surfend, met de wind van achteren, kwam ik op de site van de stichting MeerVrijheid. En wie ben ik om tegen meer vrijheid te zijn? En als ik na zit te denken hoef ik niet na te denken. Ik wil gewoon meer vrijheid. IK BEN ASBOLUUT VOOR MEER VRIJHEID! 

Dus ik ging op de knop “Over ons” klikken en over ons gelezen. Alles was spink en spank kristalklaar. (“spink en spank” is een uitdrukking dat ik net heb uitgevonden). Er stond echter een zinnetje dat voor mij voor meer interpretaties vatbaar is: "Wij geloven dat immorele zaken niet per se onwettig moeten zijn." Dus mijn vraag is: wat bedoelt men hiermee? Hoe moet ik dit interpreteren?

Amerikanen kennen de Simsons beter dan hun rechten.

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


Tweeëntwintig procent van de Amerikanen kunnen de namen van alle vijf Simsons noemen terwijl er slechts één in duizend de vijf rechten kan noemen, die door de Amerikaanse grondwet, in de "First Amendment" worden beschermd. (freedom of speech, religion, press, assembly and petition for redress of grievances)


Slechts één van vier kan meer dan een recht benoemen. Meer dan de helft kent tenminste twee Simpsons. Een in vijf gelooft dat de grondwet het recht op een huisdier garandeert. En ze kennen ook meer reclameslogans dan hun rechten. Bericht op LiveScience gelezen. 

Homer Akbar

Moebius

Written by Mihai on . Posted in Geen categorie


(Toneelstuk in 507 aktes en andere verwijzingen)


Alephton: "Ik zie, hoor, ruik en voel de hele tijd. Daar raak ik langzamerhand geïrriteerd van. Kun je mij niet een medicijn geven, zodat ik voor een half uur blind, doof en ongevoelig ben. Ik wil alleen met mijzelf zijn voor een tijd, zonder enige prikkel van buitenaf."

Alephtonia: "Jij hebt alleen maar last van de waarheid. Hoeveel waarheid bezit je?"

Alephton: "Ik heb wat waarheid op mijn spaarrekening. Al mijn aandelen in waarheid zijn nu niks meer waard. Op mijn spaarrekening krijg ik tenminste elk jaar vier procent waarheid erbij, als rente. Hiermee heb je ook een reserve voor onzekere tijden. Het is een soort allo-transplantatie van zekerheid. Je bent je leven niet meer zeker zonder waarheid. Waarheid brengt bijna net zoveel zekerheid als een mooie leugen."

Alephtonia: "Ik vraag me af of je ooit voldoende waarheid zal hebben. Soms is de behoefte aan waarheid een teken van een identiteitstekort. In de laatste tijd is de identiteit een zeldzaam product geworden. Het is niet voor niets dat de politiek het MPI (Ministerie van Persoonlijke Identiteit) in leven heeft geroepen. MPI is verantwoordelijk voor het in leven houden van het idee van persoonlijke ID, want anders zou er niemand meer aansprakelijk gehouden kunnen worden voor zijn daden. Dit ministerie doet alles om je zoveel mogelijk herinneringen te geven, om je ID te verantwoorden. Herinneringen zijn zoals een Curriculum Vitae, je mag er geen gaten in hebben."

Alephton:
"Ze kijken naar ons."

Alephtonia: "Wie?"

Alephton: "Het publiek. Zullen we ’m smeren?"

Alephtonia: "Dat hebben we vorige keer ook geprobeerd, weet je nog? En iedere keer dat we het toneel verlieten, kwamen we op een ander toneel terecht. Het publiek bleef hetzelfde, meen ik, maar je weet het nooit? In ieder geval, na een aantal pogingen zijn we helemaal verdwaald geraakt. Tenminste in het begin wisten we dat we ons in ons eigen toneelstuk bevonden. Nu weten we niet meer waar we zijn. Dat komt alleen door jouw theorie dat er een wereld daarbuiten zou zijn."

Alephton: "Je geeft mij altijd de schuld en ik weet het niet meer of het aan jou ligt of aan het scenario. Zelfs dat ik schuldig ben staat allemaal vast. Dat is oneerlijk. Ik wil zelf de schuld dragen voor mijn schuld."

Stilte 5 minuten.

Alephton: "Weet je wat, laten we het theater in de fik steken. Dan moeten ze ons wel naar buiten laten. Er moet een regisseur zijn of een theaterdirecteur."

Alephtonia: "En wat doen we als er geen wereld daarbuiten is? Dan brand je als een rat die het schip niet kan verlaten. Waar krijg je die ideeën vandaan, want die staan volgens mij niet in het script?"

Alephton: "Intuïtie."

Alephtonia: "Intuïtie is als een appel, soms verschaft hij je waarheid, andere keren is hij vergiftigd."

Een slang valt van boven, tussen Alephton en Alephtonia.

Alephton: "Wat is dat?"

Alephtonia: "De slang, een bijbelse figuur. Maak je geen zorgen, hij is vegetarisch, hij komt op de appel af."

Alephton: "Vraag of hij de weg naar buiten kent. Slangen zijn slim en kruipen overal ertussen."

De slang: "Jullie geloven toch niet dat een slang kan spreken, toch?"