Volkskrant intellectueel blasé

Door Mihai. CAT: Beste Blogs, Filosofie, Internationaal Recht, Opinie, Politiek, Rechtbank voor Allen, Sofist Factory

Volkskrant heeft mijn onderstaand ingezonden stuk niet geplaatst. Daarentegen publiceerde VK twee bla-bla columns van Thomas von der Dunk en Stieven Ramdharie, over hetzelfde onderwerp. Give me a break guys. Je moet me niet vertellen dat deze stukken beter zijn dan het mijne.

Zij herkauwen banaliteiten en clichés, houden de lezers binnen veilige denkramen, zoals imampreken in een Afghaans dorp, waar nooit een auto is geweest. Hun stukken bevatten gossip en drogredenen. Mijn stuk is een onweerlegbaar rationeel argument, origineel, out of the box, afwijkend van het officiële dogma.

Ik weet niet de reden waarom VK mijn stuk niet heeft gepubliceerd, maar ik heb wel een vermoeden: Wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Mijn stuk is nu eenmaal anders.

Nou weet ik dat menigeen mijn stuk van het stempel ‘onrealistisch’ zal voorzien, maar veranderingen breng je in de maatschappij slechts door de mensen te confronteren met rationele gedachten, die hun gekoesterde verwachtingen en dogma’s uitdagen en betwisten; zelfs als het voor sommigen ondenkbaar is dat wij als piepkleine miertjes Amerika als supermacht van koers kunnen doen veranderen. Dat kunnen we zeker niet zolang we overtuigd zijn dat we het niet kunnen.

Veel realistische argumenten uit het verleden zijn vandaag gezien als achterlijke bagger:

Aristoteles geloofde dat de natuur de mens in tweeën had gedeeld, in meesters en slaven. Vandaag de dag bestaat er geen slavernij meer. Vrouwen- en algemeen kiesrecht zijn voor lang ondenkbaar geweest. Men bekeek de bedenkers van V.N. en E.U. als gestoorde types of naïevelingen aan. De realisten riepen dat staten nooit individuen het recht zouden verlenen om staten bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens aan te klagen. En toch is die maatregel binnen no mum geaccepteerd en nu wachten er meer dan 140.000 individuen om Europese staten aan te klagen. En over de voorstanders van een Amerikaanse grondwet zei William Smith in een toespraak in 1796 het volgende:

“Among the wonders which no human research can fathom, even in these days, with all the miseries of anarchy before our eyes, there [are] still to be found political speculatists, who deriving their ideas of government from abstract theorems, and estimating man more by what he ought to be, than what he is, [wish] to erect an Utopian constitution on a sandy basis.”

De geschiedenis heeft naar deze realist niet echt geluisterd en de Amerikaanse grondwet is tegenwoordig net zo taboe als de Koran. Dus realisme heeft het veel te vaak mis.

Bovendien, we maken allemaal gelijke aanspraak op hoe de wereld eruit zou moeten zien. Ik heb evenveel rechten om mijn wereldvisie verwezenlijkt te krijgen als alle andere mensen in het publieke democratische debat en onderhandelingen, zolang mijn visie rationeel en moreel is.

Mijn visie heeft zelfs meer recht openbaar te zijn dan drogredenen en charlataneries, die dagelijks op de opiniepagina langsfietsen.

Een krant heeft een speciale verantwoordelijkheid om open minded te zijn, als onderdeel van de rol die een krant speelt in de ontwikkeling en bewaking van de democratie. En de Volkskrant zelf noemt zich graag een Burgerwacht van de democratie. Ja, met hoofdletter.

En welk democratisch belang heeft de Volkskrant en de maatschappij om drogredenen en leugens van Yochanan Visser, Wilders, Henk Krol, Carel Brendel, Amanda Kluveld, Max Pam en Simon Admiraal te verspreiden, in plaats van argumentatief goed in elkaar stekende stukken?

Sterker nog, ik geloof dat de de stukken van Visser, Wilders en Likoed stilistisch niet beter dan mijn stukken zijn. Qua teksten stijgen ze niet boven de middelmaat uit.

Dus wat anders dan de dagelijkse boerenkool met worst had wel gekund. Daar komt ie:

Osama slachtoffer van gebrek in Internationaal Recht

We zien in het debat over Osama’s dood een oud Pavloviaanse reflex: men bekijkt het conflict eerder vanuit het gezichtspunt van staten dan van individuen. We zien daarbij twee soorten argumenten:

Het eerste soort vraagt welke rechten de VS en Pakistan hebben, wat moeten ze en vooral wat mogen ze doen? Men is van mening dat er oorlogsrecht van toepassing is: we hebben te maken met een wereldwijde oorlog tegen terrorisme en de VS hebben het recht op zelfverdediging. Men mag daarbij Osama als deelnemende strijder doden. En of de Pakistaanse soevereiniteit geschonden is, is ook een vraag.

Het tweede soort argument ziet het als misdaadbestrijding. De VS hadden Osama moeten arresteren en hem een eerlijke rechtszaak geven. Hierbij spelen de mensenrechten een rol. Bijvoorbeeld zeer gerespecteerde rechtsgeleerde William Schabas vindt dat het op het eerste gezicht op moord lijkt en meent dat Pakistan een plicht heeft om Osama’s moordenaars te berechten. Serieus.

Dit automatisme in argumentatie is een gebrekkige erfenis van het Internationaal Recht, al vanaf Hugo de Groot, waar het recht als een gelegenheid tussen de staten wordt gezien. Men noemt dit staatscentrisme. Individuen daarentegen hebben weinig te vertellen en kunnen vooral geen staten aanklagen bij internationale rechtbanken. Waarom niet?

Oorspronkelijk werden de staten geleid door oppermachtige soevereinen, die volgens zichzelf altijd gelijk hadden, dus ze konden ook niet voor een rechter gesleept worden. Tijdens democratisering hebben zij de soevereiniteit aan de staat zelf overgedragen. Soevereiniteit werd handig gebruikt tijdens het koloniale tijdperk om te voorkomen dat de gekoloniseerden de koloniale machten iets konden afdwingen.

Tegenwoordig zijn vooral de dictators en de staten met vetomacht in de Veiligheidsraad van het soevereiniteitsprincipe gecharmeerd. Zij vinden het prachtig om oppermachtig te zijn, zonder de mogelijkheid dat machteloze staten of individuen hen tot iets zouden kunnen dwingen, bijvoorbeeld via internationale rechtbanken.

Er is echter geen enkele reden om de situatie vanuit een staatscentrisch perspectief te bekijken en het is veel beter om het vanuit het gezichtspunt van het individu te aanschouwen; door Osama’s ogen en zijn nabestaanden.

Osama had bijvoorbeeld een aantal redelijke eisen, die hij in een internationale rechtbank had moeten kunnen oplossen, zoals:

Hij hekelde de Amerikaanse onvoorwaardelijke en partijdige steun aan een zich voortdurend uitbreidend Israël. Welke Palestijn verlangt er niet naar een internationale rechtbank waar hij kan eisen dat Israël de bezette gebieden verlaat?

Hij hekelde het in het zadel houden van tirannen in Islamitische landen en vond dat de VS grondstoffenroof plegen door de tirannen om te kopen of af te persen. Als iemand een dictator in Nederland in het zadel zou helpen, wil ik die steun via een rechter kunnen stoppen.

Osama zag Amerika’s slechte invloed op allerlei plekken waar moslims slachtoffers zijn, zoals in Bosnië, Somalië, Libanon en Tjetjenië. Hij veroordeelde de dood van ontelbare Irakese kinderen als gevolg van de sancties, hekelde de Amerikaanse ‘Haagse Invasiewet’, vond de Amerikaanse handtekening onder verdragen niks waard, noemde nadrukkelijk de schendingen van het Internationaal Recht, zoals de inval in Irak, Abu Ghraib en Guantánamo. Als ik ontvoerd zou worden, zonder (eerlijke) rechtsgang, voor jaren op Guantánamo gemarteld zou worden, zou ik willen dat ik naar een rechter kan stappen en eisen dat ik een eerlijke rechtszaak krijg, dat ik vrijgelaten word, dat ik niet gemarteld word en dat ik een schadevergoeding krijg.

We zien dus dat Osama een aantal specifieke klachten had, dat hij op een vreedzame manier had kunnen oplossen, als hij de mogelijkheid zou hebben gehad om staten bij internationale rechtbanken aan te klagen. Helaas bestaat de mogelijkheid niet, omdat de machtigen, zoals de VS dat niet willen toelaten.

Hetzelfde geldt voor de nabestaanden van Bin Laden. Als zij niet overtuigd raken van het Amerikaans juridische argument en ze geloven, zoals professor Schabas, dat het een geval van moord is, hebben de VS nog altijd het laatste woord:

Als gevolg van het staatsimmuniteitsbeginsel kunnen de nabestaanden het Amerikaanse argument niet in een Pakistaanse rechtbank betwijfelen.

Als gevolg van de machtenscheiding ontwijken Amerikaanse rechtbanken rechtszaken over kwesties van buitenlandse politiek en oorlog.

De nabestaanden kunnen de VS ook niet in internationale rechtbanken aanklagen. Noorwegen, Duitsland, Frankrijk en Nederland wilden individuen toegang tot het Permanent Hof van Internationale Justitie geven, maar de Amerikaanse vertegenwoordiger verzette zich. Amerika, Sovjet-Unie, Engeland en Frankrijk verzetten zich ook tegen het zeer serieuze Australische voorstel voor een Internationaal Mensenrechtenhof. Alles in de naam van de soevereiniteit.

Dus het staatscentrische perspectief schept slechts meer onrecht, ongeacht of de VS gelijk hebben of niet. Zolang de machtelozen overtuigd zijn dat de machtigen grote misdaden tegen hen en hun naasten plegen, is het irrationeel te geloven dat de aanslagen zullen ophouden. Individuen moeten daardoor de mogelijkheid hebben om staten in internationale rechtbanken aan te klagen. Individuen zouden moeten kunnen eisen dat staten dingen doen of laten en eventueel reparaties plegen of schadevergoeding betalen.

Tags: ,

Trackback from your site.

Comments (18)

  • Ina Dijstelberge

    |

    Wellicht is het de moeite waard om het aan een andere krant of weekblad aan te bieden. Het is meer dan de moeite waard.

    De VK (h)erkent dat niet.

    Reply

  • Mihai

    |

    @Ina

    Ik heb het opgestuurd. Nog geen reactie gehad.

    Reply

  • Mihai

    |

    Nee, want daar heb ik ruzie met Aart Brouwer.

    Reply

  • Mihai

    |

    Meerdere dingen. Onder andere denk ik dat ie me heeft gemanipuleerd. Ik hing vroeger op hun forum uit en schreef ooit zo’n stelling zoals hierboven. Hij spraak me tegen, maar ik heb de indruk dat ie dat deed om mijn volledige argumenten te komen weten en mijn informatiebronnen. Na een paar weken zag ik mijn argumenten en mijn bronnen in de Groene staan, ondertekend Aart Brouwer.

    Reply

  • Ina Dijstelberge

    |

    Ah, bah…dat is niet netjes. (zacht uitgedrukt)

    Heb je dit artikel ook in het Engels geschreven?

    Reply

  • Mihai

    |

    Nee, ik heb het niet in het Engels geschreven. Ik moest me trouwens houden aan de 800 woorden van VK, dus als ik voor Engelse kranten zou schrijven, zou ik naar de regels daar moeten kijken.

    Reply

  • Ina Dijstelberge

    |

    Wellicht wel de moeite waard. Als je de tijd hebt natuurlijk.

    Reply

  • Jan

    |

    @Mihai,

    “Je moet me niet vertellen dat deze stukken beter zijn dan het mijne.”
    Is er hiervan sprake dan? En zo ja, waar is die stelling te vinden?

    De Volkskrant d.m.v. de daartoe aangestelde persoon/personen en middelen anderzijds, heeft o.a. de mogelijkheid te handelen naar eigen inzicht. Al dan niet met opgave van een reden, en eventueel beargumenteerd.

    “To them, I say, the truth would be nothing more than shadows of the imagination.”
    —Plato, from “The Republic”

    Een vertalingsmogelijkheid: “Voor hen, zeg ik, de waarheid zou niets meer zijn dan schaduwen van de verbeelding.”
    -Plato, uit “De Republiek”

    Reply

  • ockham

    |

    Er lijken nog steeds volksstammen te zijn die het niet begrijpen, ook nu de VS bekend heeft gemaakt dat er drie foto’s van Bin Laden zijn van vlak voor hij werd vermoord: de VS liquideerde alleen maar z’n eigen mythe, omdat die mythe niet nuttig meer was, maar een last begon te worden.

    Nu is het idee van Ockham dat de eenvoudigste theorie die de feiten verklaart de beste is uiteraard opgesteld voor natuurkundige zaken, waarbij emoties niet zo’n rol spelen, en in het geval van de VS moet je voor die simpele verklaring tientallen jaren hersenspoeling opzij zetten, hersenspoeling over de goede VS.

    Dat is ook het probleem met de simpele verklaring over 11 sept, het kan toch niet zo zijn dat een land willens en wetens een aanslag in scene zet die een 3000 van de eigen burgers het leven kost, om een voorwendsel voor oorlogen te krijgen.

    Dat Roosevelt precies hetzelfde deed, dat kan ook niet waar zijn, ondanks een, weliswaar minderheidsrappport, van het republikeinse deel van een senaatscommissie die in 1946 Pearl Harbour onderzocht.
    De tot dan toe hoog in aanzien staande VS historicus Beard viel dan ook meteen in ongenade nadat hij het vervolg op z’n eerste boek over Roosevelt’s politiek had gepubliceerd, ondanks het zeer rationele karakter van beide boeken.

    Wat betreft VK, een krant is een commerciële onderneming, abonnees en adverteerders bepalen de inhoud.
    De krant die de rationele waarheid over 11 sept en Bin Laden publiceert is een paar weken later failliet, met de aantekening dat ik betwijfel of er één VK journalist of redacteur is die de intellectuele spagaat met betrekking tot westerse propaganda en waarheid vol kan houden.

    Charles A. Beard, ‘American Foreign Policy in the Making, 1932 – 1940, A study in responsibilities’, New Haven, 1946

    Charles A. Beard, ‘President Roosevelt and the coming of the war 1941, A study in appearances and realities’, New Haven, 1948

    Reply

  • Johanna Nouri

    |

    Ik sluit me aan bij Ina. En ja: de wegen van de VK Opinie redactie zijn ondoorgrondelijk. Goed onderbouwde artikelen, ook als die stellingen in eerdere opiniestukken beargumenteerd weerleggen, komen niet altijd aan bij de redactie. Soms hoor je dan: dat is voor onze lezers niet interessant. Dat lijkt tegenwoordig de belangrijkste graadmeter te zijn.

    Reply

  • Jan

    |

    Ter informatie:

    NEW VIDEO: Proof Bin Laden Death Another Gov’t Lie – Alex Jones debunks the legacy of lies that fill the pages of the phony War on Terror narrative– killing bin Laden, 9/11, Iraq, all of it– in a special video address. This “war” which has consumed our society is nothing more than a dramatized narrative meant to frighten the simple, captive public into accepting greater societal control. ………..

    http://tinyurl.com/6c4y9hl

    Reply

  • Kedai

    |

    @ Mihai

    Het getuigt van een haast stuitende arrogantie om jezelf zo te kietelen.
    Waarom zou de Volkskrant een stukje moeten plaatsen van een zekere Mihai?
    Dat mogen ze lekker zelf weten.
    Niemand kan eisen dat zijn of haar stukken worden geplaats t en zeker niet van een persoon die bepaald geen bekendheid geniet.

    En eerlijk gezegd vind ik je stuk tamelijk belabberd.
    Je uitgangspunt is wederom dat alle ellende in de wereld door ‘het boze westen’ wordt veroorzaakt en ik ben het al fundamenteel met dit uitgangspunt oneens.

    Dan nog een een paar citaten:
    Quote
    ‘Osama had bijvoorbeeld een aantal redelijke eisen, die hij in een internationale rechtbank had moeten kunnen oplossen, zoals:’

    Jij vind dit redelijke eisen. Dat wil niet zeggen dat het ook redelijke eisen zijn.
    Je moet dit dus niet brengen als een algemeen geldend statement, want dan is het een drogredenering.

    Quote
    ‘Hij hekelde de Amerikaanse onvoorwaardelijke en partijdige steun aan een zich voortdurend uitbreidend Israël.

    Bin Laden heeft het voor 9/11 nauwelijks over Israël gehad en het lijkt er bijzonder sterk op dat hij de kwestie Israël nadien heeft aangehaald omdat het hem goed uitkwam.
    Hij heeft nooit iets gedaan voor zijn Palestijnse broeders.

    Quote
    ‘Welke Palestijn verlangt er niet naar een internationale rechtbank waar hij kan eisen dat Israël de bezette gebieden verlaat?”
    —-
    Er zijn ook genoeg Palestijnse Arabieren (Hamas) die het bestaansrecht van Israël simpelweg niet erkennen en verder lak hebben aan Internationale Rechtbanken.

    Quote
    ‘Hij hekelde het in het zadel houden van tirannen in Islamitische landen en vond dat de VS grondstoffenroof plegen door de tirannen om te kopen of af te persen. Als iemand een dictator in Nederland in het zadel zou helpen, wil ik die steun via een rechter kunnen stoppen.’
    —-
    Mogelijk, maar Bin Laden is nooit naar de rechtbank gestapt. Hij probeerde (mocht je theorie waar zijn), via terroristische aanslagen zijn punt te maken.
    Je opmerking is derhalve niet relevant.

    Quote
    ‘Osama zag Amerika’s slechte invloed op allerlei plekken waar moslims slachtoffers zijn, zoals in Bosnië, Somalië, Libanon en Tjetjenië.’

    Ach gut. Het lijkt wel een wereldverbeteraar.
    Zeg je er dan ook bij dat Bin Laden verantwoordelijk is voor vele doden onder moslims.

    Quote
    ”Hij veroordeelde de dood van ontelbare Irakese kinderen als gevolg van de sancties, hekelde de Amerikaanse ‘Haagse Invasiewet’, vond de Amerikaanse handtekening onder verdragen niks waard, noemde nadrukkelijk de schendingen van het Internationaal Recht, zoals de inval in Irak, Abu Ghraib en Guantánamo.’
    —-
    Zijn terrorisme is óók een schending van het Internationaal Recht, waardoor ik deze krokodillentranen van Bin laden absoluut niet serieus neem.

    Quote
    ‘Als ik ontvoerd zou worden, zonder (eerlijke) rechtsgang, voor jaren op Guantánamo gemarteld zou worden, zou ik willen dat ik naar een rechter kan stappen en eisen dat ik een eerlijke rechtszaak krijg, dat ik vrijgelaten word, dat ik niet gemarteld word en dat ik een schadevergoeding krijg’
    —–
    Eerlijk gezegd heb ik óók mijn bedenkingen bij Guantanamo.

    Verder:
    Zoals een specialist in het Internationaal Recht reeds heeft gesteld: de dood van Bin Laden was niet legaal, maar wél legitiem.
    Good riddance en ik ken vele, vele moslims die de dood van deze massamoordenaar van harte toejuichen.

    Reply

  • Mihai

    |

    @Kedai

    Als persoon X gelooft dat hij redelijke eisen heeft en persoon Y gelooft dat die geen redelijke eisen zijn, juist daarom hebben we rechters. Als Pietje je vierjarige dochter verkracht en vindt dat normaal en jij vindt het niet normaal, het is een rechter die beslist wie gelijk heeft. Precies hetzelfde is het geval met bin Laden. Je kan misschien betwijfelen of zijn eisen redelijk zijn, maar je kan niet ontkennen dat hij, of zijn nabestaanden niet naar een internationale rechtbank kunnen stappen en Amerika aanklagen.

    Reply

  • Jan

    |

    @Mihai

    Ter informatie, mogelijkerwijze als o.a. verificatie middel:

    ‘Legal burden of proof—

    —He who does not carry the burden of proof carries the benefit of assumption, meaning he needs no evidence to support his claim. Fulfilling the burden of proof effectively captures the benefit of assumption, passing the burden of proof off to another party. However the incidence of burden of proof is affected by common law, statute and procedure….”

    Ziet o.a.!:
    http://tinyurl.com/4yeob7d

    ‘Null hypothesis—

    For example, the null hypothesis might be that there is no relationship between two measured phenomena,[1] or that a potential treatment has no effect.[2] In most legal systems, the presumption that a defendant is innocent (“until proven guilty”) can be interpreted as saying that the null hypothesis is that the defendant is innocent….”

    Vide o.a.!:
    http://tinyurl.com/3yam5c

    Zo verschuift de ‘legal burdon of proof’ bij het poneren welk gebaseerd op informatie welke niet ter beschikking staat. Het ‘gedachten lezen’. (duimenzuigerij).

    .

    Reply

  • Jan

    |

    @Mihai,

    Artikel 1, van de Grondwet, welke een variant is van Ceteris paribus (onder overigens gelijke omstandigheden), stelt: “Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.”

    Dit wil niet zeggen dat discriminatie totaal verboden is. Om te kunnen kiezen, is het namelijk zaak dat er zintuigelijk ‘onderscheid gemaakt kan worden’ Oftewel, de gave van het discrimineren wordt ingezet, onderbewust veelal, maar het wordt ingezet.. Om daadwerkelijk totaal niet te discrimineren, is het zaak dat bewustzijn totaal ontbreekt. Zelfs in droomstaat is er sprake van ‘discrimineren/onderscheid maken’. Het een en ander mogelijk duidelijk te maken, door het inzetten van elektro encefalograaf. Encefalogramen van ‘het wakker zijn’ en het ‘dromen’ hebben veel overkomsten, echter niet 100%. Zo is het in de droomstaat mogelijk te onderscheiden tussen het ‘eigen ik’ en een werkelijkheid ‘daarbuiten’. Het laatste kan van alles en nogwat behelzen, personen, landschappen enz. In ontwaakte staat, is dit ook mogelijk. In beide staten is er wel sprake van ‘het bewustzijn’.

    Uiteraard is het ook mogelijk om de droomstaat, te meten met twee of meer maten. Een algemeen verschijnsel, tenslotte is het noch mogelijk om alles te hebben, noch om alles te doen. Het is kiezen geblazen. En dan wordt er vanzelf wel met meerdere maten gemeten.

    Het is uiteraard wel mogelijk om te stellen dat iemand ‘discrimineert’ en/of met ‘twee maten meet’. Maar ja, het is ook mogelijk te stellen dat iemand ademhaalt. Het zij zo. Geen reden om de focus te verliezen/te laten verschuiven, door er serieus op in te gaan.

    Reply

  • Jan

    |

    Ter informatie:

    Breaking The Silence – Israeli soldiers talk about the occupied territories
    http://tinyurl.com/yzjyd3j

    Shooting releases nerves (Schieten om te zenuwen te ontspannen)

    testimony catalog number: 47978
    rank: Staff Sergeant
    unit: Paratroopers
    place: Hebron
    period: 2002

    “We occupied several houses in the northern part of Hebron, just because they were situated above the road which settlers used. It was just across from some Palesitnian police post inside Hebron. And every time there was a bullet or two in the air or in our direction, something totally without taking aim, we’d hear from Hebron that young soldiers, at times in the absence of an officer, simply get on radio… Say they were being fired at, and get busy at their weapons… There’s a heavy machine gun there on the porch, a grenade launcher, two marksmen… And they would start ripping the city apart. Spraying. Sight unseen. …”

    http://tinyurl.com/6b6wvd3

    Facebook – Breaking The Silence

    http://tinyurl.com/3kc8nzz

    Reply

Leave a comment