Geloven is immoreel

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Historicus Han van der Horst verdedigt religie in dit stuk. Hij gelooft zelf niet, maar is zeker van ‘veel buitenaardse beschavingen’. Dit is rationeel, zegt hij. Op dezelfde manier is het ‘redelijk om in God te geloven’. Ik wil hieronder het tegendeel beweren: het is irrationeel en immoreel om in God te geloven. Mijn argument is in het kort als volgt:

Moet ik de poep van Wilders ruimen?

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Daar stond hij en beloofde minder Marokkanen in Nederland te ‘regelen’. En na meer dan vijfduizend aangiftes, beriep hij zich nijdig op vrijheid van meningsuiting. Ik was ook tegen zijn eerste proces, want het is altijd eng om iemand monddood te maken. Maar als immigrant vrees ik steeds meer voor mijn welzijn en geloof steeds meer dat slechts de rechter gerechtigheid kan brengen. Waarom? Omdat Wilders vals speelt.

Wilders heeft gelijk

Written by Mihai on . Posted in Politiek

Zij hebben het niet geweten. Zij zeggen dat Wilders nu voor het eerst tot minder Marokkanen in Nederland roept. Zij zeggen dat Wilders liegt, draait en bagatelliseert als hij zegt dat hij altijd hetzelfde heeft gezegd. Zij zijn journalisten en hebben hun eigen krant niet gelezen; zij zijn politici en hebben de Kamerdebatten niet bijgewoond; zij zijn politici en hebben de verkiezingsprogramma’s van PVV niet gelezen. Want iedereen had tenminste sinds 2004 kunnen weten dat Wilders remigratie wil. Dus Wilders heeft gelijk: hij heeft altijd gezegd dat alle soorten migranten moeten vertrekken. Hieronder een paar voorbeelden.

Hoe vaak hebben Oostblokkers Els Borst vermoord?

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Sofist Factory

Voor misdaadreporters valt de dood van Els Borst als manna uit de misdaadhemel. De goede reporters gaan meteen op pad, driftig op zoek naar bewijs; hopend op de ultieme scoop; dromend van geld, roem en valentijnskaarten. De andere reporters hangen in hun fauteuil en zuigen uit hun duim. Want één toevalstreffer – zoals bij koffiedikkijken – brengt glorie, ondanks de andere negenennegentig losse flodders.

Gerlof Leistra, van Elsevier, speculeert vanuit zijn fauteuil:

‘Vaak gaat het bij gewelddadige roofovervallen om mobiele dadergroepen uit voormalig Oost-Europa. Ze bereiden hun misdrijven grondig voor en gebruiken geweld als ze betrapt worden.’

Dus hij ziet Oost-Europeanen als de beste verklaring, want andere groepen noemt hij niet.

Breaking. Verdachte van de moord op Els Borst in beeld.

Written by Mihai on . Posted in Uncategorized

Op deze foto zien we de verdachte van de moord op Els Borst.
Gerlof Leistra

Hij heeft dit artikel geschreven om de recherche op een verkeerde been te brengen. Oh sorry. Just speculating.

Update: 14/02/2014, 18:17
Ik heb de volgende mail ontvangen via het reactiesysteem van mijn blog.

hierbij verzoek ik u zowel mijn foto als het bericht over mij als ‘verdachte van de moord op Els Borst’ onmiddellijk te verwijderen. Zoals u ongetwijfeld weet, is dit smaad. Ik verwacht per ommegaande een reactie en overweeg aangifte.

Gerlof Leistra
Elsevier

En ik heb terug gemaild:

Geachte heer Leistra,

Ik heb uw verzoek ontvangen om uw foto als verdachte in de moord op Els Borst van mijn weblog te verwijderen. Hieronder mijn reactie.

In uw stuk speculeert u dat Oost-Europeanen Els Borst zouden hebben vermoord. Daar levert u geen enkel bewijs voor. U linkt – als bewijs – naar een moord gepleegd door een Nederlander. Uw stuk is aanzetten tot haat en ik vrees voor mijn veiligheid als Oost-Europeaan. Op Twitter verdedigt u uw stuk als ‘speculatie’. Als u dat mag, mag ik het ook. Onder uw foto op mijn blog staat dat het slechts speculatie is.

Ik ben bereid om uw foto van mijn blog te verwijderen in één van de volgende twee gevallen:

• U bewijst dat er meer dan 50% kans is dat Oost-Europeanen Els Borst hebben vermoord. Anders is uw bewering geen speculatie maar smaad en aanzetten tot haat.
• Of u verwijdert elke verwijzing of suggestie dat Oost-Europeanen Els Borst hebben vermoord uit uw stuk en gaat in de toekomst daarover niet meer speculeren zonder enig bewijs.

Ik hoop u voldoende tegemoet te zijn gekomen,
Met vriendelijke groet,

Mihai Martoiu Ticu

Na een aantal mailwisselingen heb ik mijn verzoek gereduceerd tot het verwijderen van de volgende zin in zijn stuk: “Vaak gaat het bij gewelddadige roofovervallen om mobiele dadergroepen uit het voormalig Oostblok.”

De heer Leistra wil noch zijn stelling bewijzen, noch zijn stuk aanpassen. Hij heeft gedreigd om maandag aangifte te doen.

Zie ook mijn nieuw stuk waar ik zijn beweringen weerleg.

Han ten Broeke en de kunst van het afleiden

Written by Mihai on . Posted in Internationaal Recht, Opinie, Politiek, Sofist Factory

Een goede debater is een buldog. Hij bijt zich vast in een tennisbal en laat hem nooit meer los. De bal is de stelling in het debat. De ene buldog probeert de bal te beschermen en de opponent wil juist de bal verscheuren. Als ze niet op de bal spelen, zijn ze aan het drogredeneren. Nou hebben VVD’ers Han ten Broeke en Frits Bolkestein zich in het Palestinadebat geworpen, maar ze raken de bal nauwelijks.

Nee, Israël wordt niet gediscrimineerd

Written by Mihai on . Posted in Sofist Factory

Sinds PGGM zakendoen met sommige Israëlische bedrijven wil stoppen, overspoelt men de kranten met boze opiniestukken. Over discriminatie. Waarom ‘boycot’ men Israël maar doet wel zaken met alle andere tirannen? Dít is zeker Jodenhaat, roept men verontwaardigd. Maar deze schrijvers maken een denkfout en hun stelling is onjuist.

Er is geen bewijs dat God bestaat

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Sofist Factory

Zaterdag debatteerden de filosofen Bas Haring en Emanuel Rutten over de vraag of God bestaat, in debatcentrum Arminius te Rotterdam. Rutten promoveerde in 2012 op een Godsbewijs aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Dus hij verdedigde de stelling.

Zijn argument om te bewijzen dat God bestaat kent verschillende zwakheden en ik wil er drie benoemen. Maar eerst zijn argument.

Rutten zegt dat we nooit kunnen uitsluiten dat God bestaat. Want we kunnen altijd iets over het hoofd zien. Dit neemt hij als premisse 2 in de volgende argumentatie:

Premisse 1: Voor alle proposities (stellingen) p geldt dat als p noodzakelijk onkenbaar is, dan is p noodzakelijk onwaar.
Premisse 2: De propositie ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onkenbaar.
Conclusie 1: ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onwaar.
Conclusie 2: Het is noodzakelijk waar dat God bestaat.

Hier komen mijn bezwaren:

Nederland is dom

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek, Sofist Factory

Alle kranten liegen. EénVandaag heeft een telefonisch interview met Professor Verene Shepherd gedaan, hoofd van de VN-werkgroep die onderzoek doet naar Zwarte Piet. EénVandaag heeft gezegd dat Shepherd het Sinterklaasfeest wil verbieden, maar dat is niet wat Shepherd zegt. Zij zegt: ‘this practice should stop’. De journalisten hebben ‘party’ gehoord, in plaats van ‘practice’. Lammert de Bruin van EénVandaag:

ThisPartyShouldStop

 

 

 

 

Thierry Baudet en multiculturalisme

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Opinie, Politiek

In zijn stuk van 8 september beweert Baudet dat we aan oikofobie lijden. ‘Oikofobie is een ziekelijke afkeer van het thuis. Een angst voor het eigene.’ Hij ziet oikofobie vooral in de Europese integratie, modernisme en multiculturalisme. Deze stelling doorstaat geen enkele toetsing der feiten, maar ik zal hier slechts over multiculturalisme praten.

Ingrijpen in Syrië is dom en verboden

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Internationaal Recht, Opinie, Politiek

Als het om oorlog gaat, is de historiek vol smoezen. Europa was voortdurend in oorlog om onderdrukte minderheden te beschermen. Hitler viel Sudetenland binnen om de Duitse minderheid te ‘redden’. Voorbeelden van humanitaire interventies als smoes voor oorlog zijn er zat en slechts weinig voorbeelden van oprechte interventies. Daarom sluit Volkenrecht humanitaire interventies zonder toestemming van de Veiligheidsraad uit.

Volkenrecht wordt langzaam sterk en rechtvaardig

Ultimi Barbarorum

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Er was eens een allochtoon uit de knoflooklanden. Zijn ouders waren Christelijke haat ontvlucht en belandden in Amsterdam. Baruch leerde niks van zijn ouders en had een grote bek. Hij schreef een boek en nam een loopje met de dagelijkse dogma’s, maar hij durfde het slechts anoniem te publiceren. Want zijn vriend Adriaen in het Rasphuis stierf als gevolg van zijn geschriften. We waren toen in het begin van de verlichting.

Is Rob de Wijk de derde Machiavelli?

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek, Sofist Factory

Rob was vier. Hij trok zijn Ma jankend aan haar rok:
Rob: ‘Maááá, Jantje heeft me afgetuigd!’
Ma: ‘En wat is het probleem?’
Rob: ‘Het doet pijn! Het is onrechtvaardig! Mijn vrijheid en mijn lichaam zijn aangetast!’
Ma: ‘Gisteren hebben ook Pietje en Marinus je in elkaar getimmerd. Kom op, iedereen doet het. Dus wat is het probleem?’
Rob: ‘Ma, je bent de grootste sofiste ooit. Jouw drogreden is een tu quoque: als Pietje en Marinus mij in elkaar beuken, wil dat niet zeggen dat Jantje het ook mag doen.’
Ma: ‘Rob, hier is een goede les voor je. Moraal en logische argumenten zijn voor mietjes; echte mannen troeven anderen af in macht en slinksheid. De morele en juridische wetten moet je in je voordeel buigen terwijl je anderen verleidt om die te respecteren. Je moet doen alsof je die ook trouw respecteert om vertrouwen te wekken, om beter te kunnen misleiden. Maar als je geen kans hebt om gepakt te worden, moet je die regels schenden, doen wat in je voordeel is, ongeacht hoeveel lijken je zal maken. Daarom moet je zo snel mogelijk aan de macht komen, om geen last van regels te hebben. Ik zal je helpen. Straks schrijf ik een anonieme brief aan de schooldirectie dat Jantje, Pietje en Marinus stelen uit de geldkas en andere kinderen verkrachten. En in het weekend gaan jullie met de school rotsen beklimmen. Kieper jij die drie in een ravijn als je het op een ongeluk kan laten lijken. Zo werkt de wereld nu eenmaal.’

De alwetende schrijft soms in de Volkskrant

Written by Mihai on . Posted in Internationaal Recht, Opinie, Politiek, Rechtbank voor Allen

In hun boek ‘Manufacturing Consent’ menen Herman en Chomsky dat onze kranten weinig van communistische propaganda verschillen. Kranten zijn op het eerste gezicht heel kritisch, maar dat is vaak schijn. De kranten stellen daarmee grenzen aan wat je mag denken. Als je deze grenzen passeert ziet men je als krankzinnig.

De column van Joyce Brekelmans in de Volkskrant is zo’n grens. Joyce wil tegendraads klinken; roept dat we enorme offers maken in onze groteske angst “voor mensen die vrijheid haten”. Want onze kans om in een aanslag te sterven is nihil. Joyce adviseert: terrorisme negeren en doorgaan met de lol. Op het eerste gezicht lijkt haar column heel kritisch over ons en onze leiders. Maar niks is minder waar en haar onwetendheid kooit ons denken.

De journalist is geen STASI

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

De staat is de natuurlijke vijand van het individu. Een sterk individu en een zwakke staat moeten we als ideaal hebben. De ideale staat is slechts een vuil wapen om vrij van slinkse types te zijn. Met deze principes toets ik altijd de regels van een staat en van het volkenrecht. Daarom ben ik blij dat SP wil dat inlichtingen- en veiligheidsdiensten geen agenten en informanten ronselen onder politici, journalisten en ontwikkelingswerkers. Daarom val ik van mijn stoel af wanneer journalisten – zoals Bas Paternotte – nat worden van het idee om met de AIVD de koffer in te duiken.

Obama’s vals dilemma

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Obama’s dilemma ligt tussen privacy en veiligheid, riepen exegeten – zoals Paul Brill in de Volkskrant – toen Edward Snowden het zoveelste Amerikaanse spionageschandaal begon. Fout. Want Obama’s keuze is tussen wereldvrijheid en de VS als wereldtiran.

Duitsland laat Nederland een poepje ruiken

Written by Mihai on . Posted in Internationaal Recht, Opinie, Politiek

Koloniale machten hebben het moderne volkenrecht gemaakt en als de machtige het recht maakt dan is het een recht van de sterkste. De machtige gebruik het recht als alternatief voor geweld. Het recht van de sterkste heeft twee kenmerken: ten eerste lossen de machtigen hun onderlinge conflicten geweldloos op. Ten tweede wil de machtige de machteloze via het recht verleiden om zich geweldloos aan de wil van de machtige te onderwerpen. List is minder last.

Neem bijvoorbeeld de Spaanse kolonisten. Bij het landen in Amerika lazen de Spanjaarden de Indianen een zelfverzonnen juridisch document voor en legden uit waarom ze volgens een zelfverzonnen recht Amerika in bezit mochten nemen.

Maar de machtige komt meestal bedrogen uit, want recht als machtsinstrument is een boemerang. De machtige bindt zichzelf op lange termijn aan de wet en met zijn bluf dat het recht rechtvaardig is, bindt hij zichzelf aan rechtvaardigheid. De machteloze zal recht, rechtvaardigheid en invloed op de definitie van rechtvaardigheid eisen.

Drogredenaar Diederik Samsom

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek, Sofist Factory

Diederik Samsom praat met gewone mensen op twitter. Een paar dagen geleden, toen ik over hem roddelde, viel hij zomaar de discussie binnen; zonder dat hij geadresseerd was. Dus hij weet wanneer je het over hem hebt.

Maar twitteren met het volk – behalve de schijn scheppen dat je een politicus van het volk bent – maakt je kwetsbaar: want voordat je het weet betrapt het volk je op een drogreden. Gisteren betrapte een pientere twitteraarster Samsom op een drogreden.

Asscher moet zelf zijn contract tekenen

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Toen ik hoorde dat Lodewijk Asscher de migrant een contract wil laten tekenen, om Nederlandse waarden te vereren, raakte ik in paniek. Moet ik nou op een omafiets stappen, klompendansen met boerenkool en worst als dagelijkse kost? Moet ik op een VOC-schip varen en de bevolking op de Banda-eilanden uitroeien, de Indonesiërs cultiveren? Moet ik mijzelf tot de politieke knecht van de VS zweren, tijdens een invasie in Irak, in ruil voor vette oliecontracten voor Shell? Of moet ik zoals Rutger Castricum bij zwangere vrouwen inbreken, hen met een roze microfoon op hun bek slaan, om te kijken hoe ze reageren?

Drogredenaar Thierry Baudet

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Internationaal Recht

Bij het lezen van het boek ‘De aanval op de natiestaat’ viel het me op dat Thierry Baudet telkens uit zijn duim zuigt. Bijvoorbeeld dat er geen universele mensenrechten zouden bestaan:

“Strikt juridisch gezien bestaan er dus geen universele rechten. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties (1948) mist elke rechtskracht omdat het een verklaring is en geen verdrag. De internationale verdragen inzake Burgerrechten en Politieke Rechten enerzijds, en Economische, Sociale en Culturele rechten anderzijds (beide gesloten in 1966) stellen niet dat ze ‘mensenrechten’ codificeren, maar burgerrechten, politieke rechten, economische rechten, enzovoorts. Wat deze rechten overigens betreft: ze bestrijken een zo breed spectrum aan beleidsgebieden dat ze het hele idee van universeel natuurrecht dat altijd en overal in gelijke mate zou gelden, volkomen uithollen.”1 [mijn vet]

GeenStijl is poen-justitie

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Volgens Bart Schut mag je de namen van de acht geweldplegers in Eindhoven op het internet zetten. Hij noemt de schandpaal van GeenStijl een “sterk staaltje moderne journalistiek”. Want het zou een afschrikwekkende werking hebben. Schut had zijn toetsenboord alweer op autopiloot, want hij heeft er geen enkele hersencel voor gebruikt.

Waarom zou ik GeenStijl en haar reaguurders toestaan om recht over mij te vellen? Wat is hun legitimiteit? Heb ik hen als polizei, rechter en beul aangesteld? Heeft iemand dat gedaan?

Thierry Baudet versus mensenrechtenhoven

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Internationaal Recht, Opinie, Politiek, Rechtbank voor Allen

In zijn boek “De aanval op de natiestaat” is Thierry Baudet sceptisch over internationale mensenrechtenhoven. Hij stelt dat rechters een uniforme cultuur moeten hebben om rechtvaardig te zijn en, omdat de culturen verschillen, zijn internationale hoven ongewenst.

In dit stuk beargumenteer ik het tegenovergestelde, dat de mensheid een wetmatigheid volgt in de ontwikkeling van waarden; en dat alle culturen gedeelde waarden hebben en ontwikkelen. Deze groeiende ‘overlappende consensus’ maakt het mogelijk dat internationale rechters conflicten beslechten.

Baudet zegt dat hoe groter het territorium, hoe moeilijker voor de rechters om gedeelde waarden te vinden. Hij geeft twee voorbeelden om aan te tonen dat zelfs binnen één land problemen bestaan met verschillende waarden. In de VS bepaalt de toevallige meerderheid in de Supreme Court of grote delen van de Amerikanen een ongewenste waarde opgelegd krijgen, zoals over abortus, doodstraf, euthanasie en wapenbezit.

In Nederland besloot de Hoge Raad dat SGP geen vrouwen mag weren, omdat het discriminatieverbod zwaarder weegt dan de andere grondrechten. Volgens Baudet heeft de Hoge Raad geen speciale reden gehad om zo te beslissen: het was slechts een ‘mening’. Toevallig koestert een meerderheid van de raadsheren een waarde die het discriminatieverbod voorrang geeft op vrijheid van religie. SGP discrimineert sinds 1918 en de Hoge Raad is pas in 2009 op het idee gekomen om dit te verbieden. Baudet wil waarschijnlijk hiermee zeggen dat wij als cultuur toevallig een andere ‘mening’ in 2009 hebben. Dus volgens Baudet verschillen waarden willekeurig in tijd en geografie.

De onbenoemde gevolgen van dit argument zijn dat we over 1000 jaar volstrekt willekeurige andere waarden zouden kunnen hebben. Alles is mogelijk. Duitsland kan de Holocaust herhalen en wij kunnen in Nederland een Stalinistisch regime introduceren. Apartheid, slavernij en kolonialisme zijn reële opties. We kunnen de vrouwen weer hun kiesrecht ontnemen en homo’s de doodstraf geven. We kunnen de wildplassers met hun eigen plas waterboarden op Guantánamo, zonder tussenkomst van een rechter. We zouden discriminerende wetten kunnen hebben, bijvoorbeeld de doodstraf slechts voor Marokkanen en progressieven. Als Bolkenstein een moord pleegt, kan de rechter hem maximaal levenslang geven. Maar als Roemer of Aboutaleb een moord plegen, dan moet de rechter hen de doodstraf opleggen. Als waarden willekeurig zijn, dan is het mogelijk om dit soort wetten en normen in de toekomst te hebben.

Dus als Baudet gelijk heeft dat waarden willekeurig in tijd en ruimte zijn, dan is alles mogelijk. Mijn stelling is echter dat de bovenstaande waarden een kleine kans hebben om in ons moraal of recht terecht te komen. Zelfs weten we niet precies welke waarden we over 100 jaar zullen hebben, we weten onze vaarrichting, omdat er een wetmatigheid is in de waardeontwikkeling.

De Hemelpositie
Welke wetmatigheid? We zien in de verschillende morele en rechtssystemen een gedeelde logica. We zien wel willekeur, maar ook meer evolutie en vooruitgang. Deze wetmatigheid komt overeen met rationele keuzes die we zouden maken als we niet zouden weten wie we zijn. Dit wil ik illustreren met een gedachte-experiment geïnspireerd door filosoof John Rawls.

Stel je voor dat je met de anderen in een ‘democratiekamer’ zou kunnen debatteren en onderhandelen, al vóór je geboorte. Bijvoorbeeld als ‘geesten’ in een denkbeeldige hemel, zonder te weten als welke persoon je geboren zal worden. Je kan een man of vrouw zijn, blank of zwart, gelovig of atheïst, rijk of arm, slim of dom, superfit of (geestelijk) gehandicapt. Homo of hetero. Welke gedragsregels en instituties zou je dan bedenken, als je rationeel zou zijn?

Ik noem deze neutrale argumentatieve houding ‘de hemelpositie’. Het is een perspectief, een manier om te beredeneren, ook terug te vinden in de gulden regel.

Mijn stelling is dat onze morele waarden en onze wetten evolueren volgens de rationaliteit van de hemelpositie.

Overlevingsinstinct en fundamentele behoeftes
In de hemelpositie ontdekken we dat ons leven één van de belangrijkste waarde is. En dat de andere waarden verbonden zijn met onze levenslust. Als we onsterflijk en onvernietigbaar zouden zijn, geen pijn en ander leed zouden voelen, zouden we ook de meeste van alle andere waarden verliezen. Dus ons overlevingsinstinct heeft een grote invloed op onze waarden en spelregels (morele en juridische gedragsregels).

Maar ons overlevingsinstinct is meer dan doodsangst en levenslust, het is een verzameling van neigingen, van fundamentele biologische en psychologische behoeftes (samen zal ik ze biops noemen). We zijn niet alleen bang voor vuur, slangen en hoogtes, maar we hebben ook andere behoeftes, zoals de behoefte voor fysieke en politieke vrijheid.

Stel je voor dat iemand ons leven tot 1000 jaar zou kunnen verlengen, maar hij houdt ons in een witte kamer zonder vensters opgesloten, vastgebonden aan een bed. We zouden eerder voor de dood kiezen dan voor zulk een waardeloos leven. Dus we hebben fundamentele biops naast het streven naar een lang leven. Hoe minder van deze behoeftes we kunnen bevredigen, hoe minder we het leven de moeite waard vinden; en hoe meer we bereid zijn om geweld te gebruiken en ons leven te riskeren in een opstand.

Omdat ons leven en het bevredigen van biops belangrijk zijn en omdat ons leven waardeloos zou zijn zonder minimale bevrediging van onze behoeftes, zouden we in de hemelpositie geen Russisch roulette spelen. We willen ons leven niet naar de prullenbak gooien. Daarom houdt ons concept van rechtvaardigheid rekening met wat er zou gebeuren als wij toevallig in de allerergste situatie zouden komen.

In de hemelpositie zouden we ook internationale mensenrechtenhoven willen, om onszelf tegen de kille willekeur van staten te beschermen. We zouden rekening houden dat we als de Duitser Khalid El-Masri geboren zouden kunnen worden. De CIA ontvoerde El-Masri, vloog hem naar Afghanistan, verkrachtte en martelde hem voor maanden. Toen hebben ze hem gedumpt, want ze zochten een andere El-Masri. Hij heeft eindeloos in Amerikaanse rechtbanken geprocedeerd, maar Amerikaanse rechters mogen niet oordelen over de buitenlandse politiek.

Mijn stelling is dat we de hemelpositie bewust of onbewust aannemen als we nieuwe (morele) wetten bedenken of de oude bekritiseren. Misschien niet iedereen, maar het totaal van alle krachten heeft in de geschiedenis zo gewerkt dat de mensheid in een richting gaat, alsof er één rationele persoon in de hemelpositie zou beslissen.

Het is wel waar dat mensen van waarden zijn gaan veranderen in tijd en ruimte, maar het is ook waar dat de hemelpositie altijd op de achtergrond een rol heeft gespeeld. De hemelpositie heeft invloed gehad op de evolutie van de waarden, zoals waterdruppels met veel geduld rotsen overwinnen. De hemelpositie heeft de morele systemen en rechtssystemen stukje bij beetje bijgestuurd in de richting van universele gedeelte waarden.

In democratieën is deze beweging sneller en duidelijker, maar de rest van de wereld hobbelt er ook achteraan.

Kernwaarden en satellietwaarden
We hebben meer zekerheid dat sommige spelregels en waarden een gevolg hebben voor het verlengen van onze levens en het bevredigen van biops. Deze zijn kernwaarden. Deze waarden zijn constant in tijd en ruimte. Grieken mochten 2000 jaar geleden ook niet moorden, stelen en liegen etc. En er bestaan nu ook geen culturen en rechtssystemen waar je willekeurig mag liegen, stelen, roven, moorden. Overal wordt je verplicht om je contracten te respecteren.

We hebben de kernwaarden niet veranderd; we hebben slechts de morele cirkel vergroot. In het begin mochten we slechts familie en naasten niet vermoorden, beroven of in slavernij drijven. Met de tijd hebben steeds meer mensen in onze morele cirkel omhelsd. Vandaag mogen we niemand op de wereld beroven, vermoorden, in slavernij drijven.

We hebben ook satellietwaarden. We zijn minder overtuigd dat ze gevolgen hebben voor onze levenslengte en voor de bevrediging van onze biops. Het is irrelevant hoe ze ontstaan, maar ze verschillen in tijd en ruimte. Ze verschillen van persoon tot persoon, cultuur tot cultuur. Deze waarden zijn minder belangrijk en we kunnen iedereen in zijn waarde laten. Terwijl we geen genocide in Rwanda tolereren en de daders berechten, we beginnen geen oorlog als de Tibetanen niet individualistisch genoeg zijn.

We onderwerpen de satellietwaarden aan constante ruil, debat en onderhandelingen – we bepalen hun voorrang democratisch. Vandaag geven we meer gezamenlijk geld aan kunst uit, morgen aan voetbal.

Kernwaarden zijn moeilijk in te ruilen. We gaan niet elke dag zeggen: ‘Als ik jou mag vermoorden, mag jij de kunstsubsidie verhogen. Deal?’ We laten die ook niet aan het democratische besluit over. Ik zou geen enkele democratische meerderheid de macht gunnen om genocide te plegen, noch zou ik een staat toestaan om de soevereiniteit als smoes te gebruiken om genocide te plegen. We leggen de kernwaarden vast, in de grondwet en mensenrechtenverdragen, zodat we niet verleid worden om ze te veranderen. We beschermen hen tegen de democratische waan van de dag, de privébelangen van onze politieke tegenstanders, die aan de macht kunnen komen, maar ook tegen onze zwakheid, mochten wij aan de macht komen. We binden ons – en vooral de anderen – zoals Ulysses aan de mast vast.

De wetmatigheid van de hemelpositie en het onderscheid tussen kern- en satellietwaarden zie ik ook in de mensenrechtenverdragen. Neem bijvoorbeeld het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR). Sommige artikelen hebben een speciale status: ze zijn non-derogable. Dit houdt in dat staten van sommige waarden niet mogen afwijken. Deze artikelen zijn evident gerelateerd aan het overlevingsinstinct, of proberen te voorkomen dat anderen absolute macht over ons krijgen.

  • Artikel 6 is het recht op leven. Bingo.
  • Artikel 7 klinkt: “Niemand mag worden onderworpen aan folteringen, of aan wrede, onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing. In het bijzonder mag niemand, zonder zijn in vrijheid gegeven toestemming, worden onderworpen aan medische of wetenschappelijke experimenten.” We zien hier het overlevingsinstinct aan het werk en de biops.
  • Artikel 8 verbiedt slavernij en horigheid. Biops. Vrijheid is een belangrijk onderdeel van het overlevingsinstinct, want in vrijheid kunnen we bijvoorbeeld voedsel, onderdak en sekspartners zoeken. We willen anderen geen absolute macht over ons geven, vooral omdat ze onze welzijn kunnen beschadigen.
  • Volgens Artikel 15 kan je niet bestraft worden voor daden die niet strafbaar waren op het moment van de daad. Artikel 16 klinkt: “Een ieder heeft, waar hij zich ook bevindt, het recht als persoon erkend te worden voor de wet.” Denk hemelpositie. Deze artikelen proberen te voorkomen dat anderen teveel macht over ons krijgen.
  • Artikel 18 garandeert vrijheid van denken, geweten en godsdienst. Dit is ook de invloed van de hemelpositie. Want als je niet van tevoren zou weten als welke persoon je geboren zou worden, zou je het zekere voor het onzekere nemen en rekening houden dat je geboren zou kunnen worden als iemand met totaal andere overtuigingen. Dan zou je niet willen dat anderen jou dwingen om anders te denken.

De staten mogen afwijken van andere artikelen in het ICCPR. De meeste van deze artikelen zijn niet onmiddellijk te verbinden met onze levenslengte of het bevredigen van biops. Dus de wetmatigheid van de hemelpositie is doorgesijpeld in de waarden van ICCPR.

Dit suggereert dat de menselijke waarden een bepaalde wetmatigheid volgen, de logica van de hemelpositie, de logica van het volgen van ons overlevingsinstinct en bevredigen van de biops.

Mensen verzetten zich tegen regimes die in strijd handelen met deze kernwaarden. Mensen onder communistische regimes, net als moslims, komen in opstand als de leiders moorden, martelen, corrupt zijn, vrijheid beperken, absolute macht bemachtigen. De homo’s in Iran voelen zich niet schuldig, maar onderdrukt.

Dus de historische ontwikkelingen in ethiek en recht suggereren dat individuen en culturen naar elkaar toe groeien, op basis van een wetmatigheid berustend op de menselijke natuur en op een rationaliteit, die probeert abstractie te maken van onze huidige positie in de wereld. We bereiken steeds meer consensus over gedeelde kernwaarden en dit maakt mogelijk dat internationale rechters de conflicten oplossen.

De uitspraak van de Hoge Raad is dus geen toevallige ‘mening’ berustend op willekeurige waarden. De uitspraak berust op logische evolutie: vrouwen gelijke rechten geven is slechts een vergroting van de morele cirkel, het is wat we als vrije rationele doodsbange wezens in de hemelpositie zouden kiezen. Parafraserend: “the human rights law works itself pure.”

Islamsatire kan even wachten

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Stel je voor je bent een Marokkaan. Je hebt je één jaar lang suf gesolliciteerd, maar geen baan gekregen, want bedrijven hebben een nul-Marokkanen-beleid. Op de Oudejaarsavond zap je van de ene cabaretier naar de andere en ze hebben het over jou: jij bent lui, crimineel, profiteur; jij hebt een achterlijke cultuur en een pedofiel als profeet; jij zou over de grens geschopt moeten worden.

Is Thierry Baudet de tweede Machiavelli?

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Internationaal Recht, Opinie, Politiek, Rechtbank voor Allen

Op een dag in 1964 riep de Amerikaanse admiraal Horacio Rivero: “Ik wil dat eiland!” Dát eiland heette Diego Garcia en het lag in het midden van de Indische Oceaan, zeer geschikt om snel Afrika, China, India, Rusland en het Midden-Oosten aan te vallen. Maar Rivero had twee problemen. Ten eerste was het eiland onderdeel van Mauritius, toen een Britse kolonie. Ten tweede was het bevolkt en Rivero kon niet vertrouwen dat negers Amerikaanse tanks voor lang zullen slikken.

Leon de Winter wil genocide plegen

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek

Ik ben dol op samenzweringstheorieën. Dus ik genoot maximaal van De Winter’s stukje in De Dagelijkse Standaard. Zijn stelling: de klimaatparanoia is een links complot om kapitalisme door de achterdeur te vernielen. Briljant – waarom heb ik daar niet aan gedacht? Het inspireerde me om mijn eigen samenzweringstheorie te bedenken:

Stelling: Leon de Winter wil genocide plegen.

Voor een Internationaal Mensenrechtenhof

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Internationaal Recht, Politiek, Rechtbank voor Allen

Stel je voor dat je op vakantie in Koeweit ontvoerd wordt en beschuldigd van het verspreiden van videobanden met orgieën van de oppersjeik. Geheimagenten timmeren je drie dagen in elkaar, dwingen je tot valse verklaringen en smijten je op straat.

Eenmaal buiten grijpt de sjeik je opnieuw en geeft je een limousinetocht naar het paleis van zijn broer. Hij is wat excentriek in zijn gastvrijheid, zo dompelt hij je in een zwembad met lijken en bergt je in een kamertje op waar hij in olie gedrenkte matrassen in de fik steekt.

Thierry Baudet wil aanzetten tot haat

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Opinie, Politiek

Thierry Baudet pleit voor ongebreidelde vrijheid van meningsuiting in het NRC van 30 november: aanzetten tot haat moet kunnen; “Der ewige Jude” in de bioscoop ook. Slechts aanzetten tot geweld mag verboden zijn. Ik heb de neiging om Baudet gelijk te geven. Echter – om meer vrijheid te hebben – moeten we beter worden in argumenteren. Anders schept vrijheid slechts onrechtvaardigheid.

Bart Jan Spruyt geeft fatwa over Khadija Arib

Written by Mihai on . Posted in Opinie, Politiek, Sofist Factory

Bart Jan Spruyt mag geen Kamervoorzitter worden. Waarom? Omdat ik het zeg. Wie ben ik? Mihai. Is dit een grap? Nee. Klinkt het monsterlijk? Ja. Want dat is het.

In De Dagelijkse Standaard geeft Spruyt Khadija Arib een Berufsverbot: ze mag geen Kamervoorzitter worden omdat ze een dubbel paspoort heeft. En zij heeft daardoor twee groepen mogelijk conflicterende plichten, aldus Spruyt.

Spruyt en Wilders zijn de grootste fans van de koning van Marokko, omdat die Mohammed alle telgen van alle Marokkanen als Marokkaanse burgers beschouwt – sinds de Big Bang tot in het hiernamaals. Handig hè, dat Marokkanen nooit meer dan pleepoetsers mogen worden? Wat moet Arib doen om enige functie in Nederland te bekleden? Naar Marokko gaan, een revolutie plegen, de wet veranderen en daarna terugkomen. Dit geldt ook voor haar hier geboren kleinkinderen.

Masterclass broek aantrekken voor individuen

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Internationaal Recht, Rechtbank voor Allen

“Rechts-geleertheid is een konst om nae de rechtvaerdigheid te leven.”, Hugo Grotius

Stel je voor dat je als Nederlands burger in Koeweit ontvoerd wordt – pistool in je rug – en beschuldigd van het verspreiden van videobanden met orgieën van de oh zo vrome sjeik Jaber Al-Sabah Al-Saud Al-Sabah. Geheimagenten timmeren je drie dagen in elkaar, dwingen je tot valse verklaringen en uiteindelijk smijten ze je op straat.

Eenmaal buiten grijpt de sjeik je opnieuw en geeft je een limousinetocht naar het paleis van zijn broer. De sjeik is wat excentriek in zijn hospitaliteit, zo dompelt hij je onder meer herhaaldelijk in een zwembad met lijken, bergt je in een kamertje op waar hij in olie gedrenkte matrassen in de fik steekt. Terug in Nederland lig je zes weken in het ziekenhuis, je lichaam is voor 25% verbrand en dokters noemen je een posttraumatisch stress-syndroom-geval. Dit is niet de nieuwste James Bond film, dit zijn de heuse avonturen van de Britse piloot Sulaiman Al-Adsani.

Judge Cançado Trindade smuggles individuals into the Peace Palace

Written by Mihai on . Posted in Internationaal Recht, Rechtbank voor Allen

Inside the International Court of Justice, judges hush. Outside, when they don’t fear for their reputation or re-election, they speak about the elephant in the courtroom. This elephant is the lack of means for individuals to sue states in the courts of other states and in international courts. Two examples of such judges: Hersch Lauterpacht and Dame Rosalyn Higgins.

Hersch Lauterpacht pleaded for an International Court of Human Rights, criticizing the positivistic statist view of International Law (IL): “Once the cobwebs of that antiquated theory have been swept aside, the procedural incapacity of individuals is deprived of its logical foundation.”1 Dame Rosalyn Higgins argues that “there is nothing in the nature of international law which”2 dictates that individuals should not be parties to the ICJ and continues:

“Power, to be sure, rests still to a substantial degree with sovereign states: it is within their power, for the moment, to block the access of the individual to certain international tribunals and to continue to assert the old rule of nationality of claims. But the very notion of international law is not predicated upon this assumption, and the international legal system survives conceptually even were this to change. Additionally, these assumptions about access to international tribunals and force are in fact changing rapidly, with significant consequences in the delicate balance between the state and the individual.”3

Rechter Cançado Trindade smokkelt individuen het Vredespaleis in

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Internationaal Recht, Rechtbank voor Allen

Antônio Augusto Cançado Trindade is mijn nieuwe superheld. In zijn dissenting opinion in de rechtszaak Germany v. Italy heeft hij de Keizer in zijn blote schoonheid beschreven. Hij legde één van de slechte erfenissen in International Recht (IR) bloot: de staatsimmuniteit. Staatsimmuniteit lijkt op het eerste gezicht een onpartijdige regel, maar zoals andere IR-regels, uiteindelijk trekt hij de machtigen voor en schept onrecht voor individuen. Antônio is een van de rechters die zich daartegen verzet, zwemmend tegen de stroom in.

Jurisdictional Immunities of the State (Germany v. Italy: Greece intervening)

Realistisch zijn over Ybo Buruma

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Free Will Wanting, Opinie, Politiek

Rechters liegen; hebben de Amerikaanse legal realists ons in de jaren ’20 van de vorige eeuw verteld. Rechters beslissen rechtszaken volgen hun eigen privémotieven en daarna vissen ze in het wetboek naar de wetten die bij hun beslissing passen. Aan de hand van deze wetten fantaseren ze een juridisch verhaal. En wij trappen daarin.

Realisten adviseerden ons om onze naïviteit over de rechtelijke beslissingen over boord te gooien en de rechtspraak op dezelfde manier te bestuderen als de empirische wetenschappen de fysieke werkelijkheid. Ondanks het feit dat ze armchair metaphysics’’ en “transcendental nonsense”1 verafschuwden, hebben realisten zelf geen onderzoek gedaan en baseerden ze zich nog steeds op hun eigen, of van opbiechtende rechters afkomstige intuïties.

Mensenrechter Giovanni Bonello is mijn Superhero.

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Filosofie, Internationaal Recht, Politiek, Rechtbank voor Allen

De staat is de natuurlijke vijand van het individu. Daarom moet het individu middelen hebben om de staat te temmen, zoals uitgebreide mogelijkheden om staten bij internationale rechtbanken te kunnen aanklagen. Op 7 juli 2011 heeft Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) een uitspraak gedaan in de rechtszaak Al-Skeini v. UK. Maltese Rechter Giovanni Bonello heeft een prachtige concurring opinion geschreven, een pleidooi voor een vergroting van de macht van het individu op de staat.

Ik wil hieronder een drietal dingen doen:

  • Ik zal in het kort beschrijven waar deze rechtszaak om ging: Over de vraag of Irakezen onder Britse bezetting Groot-Brittannië bij EHRM kunnen aanklagen voor mensenrechtenschendingen.
  • Uitleggen wat jurisdictie is en hoe dat bij EHRM tot nu toe heeft gewerkt.
  • Bonello’s revolutionaire visie op jurisdictie weergeven.

De stroman of de gladiool

Written by Mihai on . Posted in Beste Blogs, Opinie, Politiek, Sofist Factory

Op het legendarische slagveld tussen Henk Krol en Tariq Ramadan verschijnt regelmatig een stroman met negen levens. Max Pam, Carel Brendel en Amanda Kluveld verslaan hem onvermoeid. Het doel van dit stuk is tweeledig. Eerst wil ik de onjuistheid aantonen van de citaten over homo’s, afkomstig van de “Gay Krant tapes”. Deze citaten ondersteunen niet de stelling dat Ramadan met twee tongen zou spreken. Vervolgens wil ik aantonen dat de bovengenoemde opiniemakers een stroman aanvallen. Zij gaan er aan het feit voorbij dat de dubbele tong niet bewezen is en hameren op de correcte vertaling van de bandjes.

Sex, Gays, and Muslimtape